කවිය

සීතල පුංචි ඇඟිලි......

නුඹ මා අත් අල්ලාගෙන ලොවට රහසින් පිය නැඟූ අයුරු පදික වේදිකාවේ එක රැයක.......

අපූරු කඳුලු බිඳුවක්............

අපූරු කඳුලු බිඳුවක්............ දැක්කෙමි එකම එක වරක් කිසිදාක නොදුටු කඳුලක් කෙසේ මතුවුනිද?   පාලු පිරුණ නිසල…

බිබිලි නගන බෙලි කටු

බිබිලි නගන බෙලි කටු වල හැපී බිඳෙන දිය රැළි වල කවි ලියන්න කියලා කොහොම කියනවද

අකෘතඥ මං.......

හිතේ මල් පිපුන නෙව නුඹව යලි දැක්කාම පරවුනා සිත් මඬල නුඹෙ කතා ඇහුවාම ඉරිතලා ගිහින් නෙව නුඹ සෙවූ හීන හැම …

වැසිබර වසත් කාලය

හාත්පස සැරි සරන වැහි බිඳු නිසා  සිසිලස දැනෙනවිට

මේ මගේ අතයි.........

සන්සුන් ය සයුර කුණාටුවකට පෙර තෙතයි හැබැයි මෝය කට කවදත්

රස්නෙ හැඟුමක්

හන්දියේ වතු සුද්ද ගහ ළග පිපිණු මල් ටික බිමට හැලිලා

මාරු කාසි!

අප් ‍ රාණික දේව රුවට සිල්ලර ටික පඬුරු දමා

මම ගෙදර ආවා.

ඝන අනෝරා වැස්සේ   මහ අදුරේ

වරංගනා

වරංගනා මතකද අපි හිටියා දවසක් දා එක් හැන්දෑවක වෙරල කොනේ රැළි ගනිමින්

සම්‍යා

නුඹ දැකුමෙන් මගෙ හද ගැබ ඉපිලීලා ගැහෙනා හැටි නොදන්නීද සම් ‍ යා නුඹ..........

කොණ්ඩය

ඉස්සෙල්ලම ආව පුංචි බුබුල කැක්කුම නැති   සිනිදු බිබිල

සුදු හුණු

සුදු හුණුවට ඇහැකිද? යට ගිය දවස උඹේ සුව යහන උඩ පෙරලිලා අපි දඟ කලා මතකද සුනිමාලිකා එතකොට සිවු වසක් උඹ මා හා…

මගේ මුව අද්දරට

නුඹ ඇවිල්ලා නතර වූ එදවස මගේ මුව අද්දර තෙතබරිත දෙතොලින් යුතුව!

කලීෆත් පරදවන උඹ!

දඟ දාන අපූරුව පංකාව යටට වී පරාදයි කලීෆත් ඒ රැඟුම් හමුවේ

සීතා

දුර ඈත ක්ෂිතිජයේ නීල වර්ණැති සයුර සිඹ අරන් එන්නා මෘදු සීත පවන් රොද

කවිකාරී

බිඳුනු කැඩපත කියා පාවී  නුඹේ දිවියද එබඳු යැයි

කලූ දුඹුරී....

පිවිස හදවතට  අහන්න නුඹ කැත යැයි පවසනා උන්ගෙන්

Load More
No results found