tag:blogger.com,1999:blog-34522785885746559992012-02-25T17:47:37.212+05:30හැමෝම කියනවා වගේ මං හිතන පිස්සු IDEAS! මෙන්න මෙතන තියනවා.කියවලා බලමුකෝ.මේ බ්ලොග්1ට එන හැමෝම සාදරයෙන් පිළිගන්නවා....!මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.comBlogger921100tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-71471325741357561882012-02-22T23:55:00.001+05:302012-02-22T23:58:53.840+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Nb2zaK41Mvw/T0UyENq8OyI/AAAAAAAAAPI/7jOYuBT5mo8/s1600/ASS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-Nb2zaK41Mvw/T0UyENq8OyI/AAAAAAAAAPI/7jOYuBT5mo8/s400/ASS.jpg" width="308" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div>පුක කියන්නෙ කුණු හරුපයක් නෙමෙයි කියලා මේ බ්ලොග් අවකාශේ ඉන්න කීයක් දෙනා දැන් ඔප්පු කරලා තියනවද?<br /><br /><a href="http://ctkumara.blogspot.com/2012/01/blog-post_29.html" target="_blank">මාරයා!</a><br /><a href="http://dhumee.blogspot.com/2012/02/blog-post.html" target="_blank">දුමී අයියා!</a> <a href="http://dhumee.blogspot.com/2012/01/mondkey-butt-remedy.html" target="_blank">කතා දෙකක්ම</a><br /><a href="http://kathandara.blogspot.com/2011/04/is-puka-four-letter-word.html" target="_blank">කතන්දර!</a><br /><br />ඉහත නම් උඩින් ක්ලික් කරා නම් එයාලගෙ කතා බැලුව හැකි!<br /><br />එහෙව් එකේ යකෝ මාධවත් ලෑස්ති මේ පුකට අදාල කතන්දර දෙක තුනක් කීල දාන්න! ඒ කිව්වේ ලියල දාන්න! අහපල්ලකෝ!<br /><br />ඔබේ දැනුමට - පුක යනු&nbsp; තමාගේම පස්ස පැත්තට සමාජයේ නිතරම භාවිත වන වචනය වේ! පුංචි කාලේ නම් කක්කා පුච්ච යනුවෙන්ද ආමන්ත්‍රණය කරයි!<br /><br />මේකයි සිද්ධිය!<br /><br />ඔන්න ගෙදරක හිටියලු දුවෙක්! ඒ දුවට යාලුවෝ 3ක් හිටියලු! උංගෙ නම් මෙහෙමයි! එකෙක් කනේ මයිල්! අනිකා අතේ මයිල්! ඉතිරි එකා පුකේ මයිල්! ඔන්න ඉතිං දවසක් මේ කෙල්ල තමන්ගෙ මේ යාලු පොරවල් තුන්දෙනාටම ගෙදර කෑමකට ආරාධනා කලාලු!! <br />ඉකිං ඉස්සෙල්ලම ගෙදරට ආවේ&nbsp; “කනේ මයිල්!“ හා “අතේ මයිල්!“ විතරයි. ඉතිං පුකේ මයිල් තාම නෑ! බසුත් ස්ට්‍රයික් නිසා පරක්කු ඇති! කොහොම හරි බලන් ඉදපු කෙල්ල ටික වෙලාවකින් ඇති වෙලාද මංදා අම්මට කෑ ගහල කියනවලු මෙන්න මෙහෙම!<br /><br />“ අම්මේ තාම පුකේ මයිල් ආවේ නෑනේ! “<br /><br />අම්මා උත්තර දෙනවලු මෙහෙම......<br /><br />“ ටිකක් ඉවසලා ඉදින් දුවේ. උඹ තව ටිකක් ලොකු වෙද්දි එයි&nbsp; “<br /><br />කෙල්ලට මතක් උන ඒවා කියන්න ඕනි නෑනේ! ඒත් ඉතිං කෙල්ල කට පියාන ඉන්න ගමන් මග බලනවලු අර අනික් යාලුවා, ඒ කියන්නේ පුකේ මයිල් එනවද කියලා! ටික වෙලාවකින් බලද්දි ඈතින් පොර එනවලු! එතකොට කෙල්ල සතුට වැඩි කමට කෑ ගහලා කියනවලු මෙන්න මෙහෙම!<br /><br />“&nbsp; අම්මේ මෙන්න පුකේ මයිල් එනෝ! “<br /><br />එතකොට ඒ පාර අම්මා උත්තර දෙනවලු මෙන්න මෙහෙම.......<br /><br />“ ඔහොම තමයි දුවේ ඔය කාලෙට.............. “<br /><span id="goog_273085674"></span><span id="goog_273085675"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-7147132574135756188?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-64063302976824773632012-02-15T16:38:00.000+05:302012-02-15T16:39:55.745+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/-LNuo-zhGETY/TzuPb_pd5bI/AAAAAAAAAO0/MbMRjxCjZqw/s1600/1111+%281%29.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="257" src="http://1.bp.blogspot.com/-LNuo-zhGETY/TzuPb_pd5bI/AAAAAAAAAO0/MbMRjxCjZqw/s400/1111+%281%29.gif" width="400" /></a></div>&nbsp;වැලන්ටයින් දවසේ උදේම කකුලට බේත් දාන්න කියලා ඩයස් මහත්තයගෙ ඩිස්පැන්සරිය පැත්තට ඇදුන මාධවට පොරක් හම්බුනානෙ අෆ්ෆා ඇත්තමයි.......<br />හල්ලෝ මචා! කොහෙද මේ! මාධවට හම්බුන ඒ පොරව දැකලා මාධවට කියවුනේ නිකංම! වැඩක් නෑ! උගේ දුක්ඛිත තත්වය දැකලා මාධවට හිනා යන්නත් ආවා! මාධව ගැන අවුලක් හිතන්න එපා මිත්‍රවරුනි! ඒත් මාධවට හිනා ගියානේ! මොකද මේකා තමයි අර 14 වෙනිදට එනවයි කියන කුමාරයා! <br /><br />මිස්ට වැලන්ටයින්!<br /><br />බෝල චූටිගෙ ලොකු අත්තගෙ දෙවැනි ගෑනිට බල්ලො පැනපි කිව්වලු! මූට හම්බානක කෙලවිලා ගිහින්නේ! මූ කතාන්දර නෑ! සිනා පොදක් නෑ! අලුපාට හැන්දෑවේ තුරු වදුලේ ඉන්නකොට කවුරු හරි උස්සලද කොහෙද හිනාව! මූ හරියට පාට ගිය මලකඩ කාච්ච 15 ශ්‍රී මරුටියක් වගේ ඇදිලා ගිහින්! ඉතිං මාධවම පටන් ගත්තා!<br /><br />මාධව&nbsp; -&nbsp; මොකද මචා මේ! කොහොමද?<br /><br />මිස්ට වැල - ආහා හුටා! උඹට මොකෝ මේ! කොන්ඩෙ රැවුල වවාගෙන! මට නම් (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී!</a>) ඉන්නේ බං!<br /><br />මාධව - ඒ ඇයි බං! වට් කේස්! කියාපිය! මං ඉතිං ආතල් එක සදහා කොන්ඩෙ රැවුල වවන බව සතුටින් පවසමි! හොදේ! උඹ මොකෝ! <br /><br />වැලයා - දැන් සරු නෑ බං! ඉස්සර නම් වැලන්ටයින් දවස පට්ට ආතල්ලු. නැද්ද?<br /><br />මාධව -&nbsp; දන්නෑ බං! මං ඉතිං ඔය අංශෙට නෑනේ!<br /><br />වැලයා -&nbsp; එහෙනම් මේක තොට කියලා වැඩක් නෑනේ! ලව් කරන්න දන්න එකෙක්ට කියන්න ඕනි! මං යන්නද?<br /><br />මාධව - බූරුවා! කියාපිය කතාව! උඹල විතරක් නෙමෙයි හරිය ලිදට බැහැලා නාලා කියලා ඉන්නෙ! අපිත් ඉදලා ඉදලා හරි ළිදකට බහිනවා හරි! කුඩත් අරන් බහින්නේ! කින්ඩි එපා! කතාව කියපිය!<br /><br />වැලයා -&nbsp; ඕං අහපංකෝ එහෙනම්! මටත් කියලා දවසක් තිබ්බට මොකෝ බං! හැමදාම දිනේ විතරයි! මං දන්නෙත් නෑ මුලදි එහෙම එකක් ගැන! ඒත් තියනවලු! මට කිව්වෙත් අර ක්ලාස් එකක් කරන පොත් ලියන සිංහල සර් කෙනෙක්! මොනා උනත් මගේ නමින් තියන දවස උනත් මට කිසි වාසියක් නෑ බං! ඒත් මුදලාලිලා ටික නම් එදාට ෂූද්ධ ලාභ ලබනවලු නේ! <br /><br />මාධව - ඇත්ත ඇත්ත! ඉතිං! මොකෝ උඹ අවුලෙන්! ගෑනි බනිනවද කතෘ බාගෙ නෑ&nbsp;ගියලා!<br /><br />වැලයා - තොගෙ&nbsp; (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී!</a>) ......!&nbsp; අවුල් නැද්ද බං! හැමදාම බිංදුවයි දෙකයි ඉරක් දා හතර දාට අම්මලගෙ තාත්තලගෙ සල්ලි නාස්ති කර කර කීයක් දෙනා කාබාසිනියා වෙනවද බං! මං වත් නොදන්න දවසක් මගේ නමින් දාගෙන මුං මාර ආතල් එකේ සමරණවනේ බං! මොකක්ද බං මේකේ තේරුම! වැඩි දෙනෙක් ඉස්කෝලෙ ළමයි! දැන් බිංදුවයි දෙකයි ඉරක් දා හතර දාට ප්‍රාථමික පංති වල ඉන්න මොන්ටිසෝරි එවුන්ටත් වැලන්ටයින්!! <br /><br />මාධව - තොට ඊරිසියද? උංගෙ ආශාවනේ බං! <br /><br />වැලයා -&nbsp; මට ඇති ඉරිසියාවක් නෑ යකෝ! උඹ දන්නවද! එදාට තමයිලු මුලු ලංකාවෙම තියන හැම ඉස්කෝලෙකම බෑග් එක සැරේ චෙක් කරන එකම දවස!! කොහොමද වැඩ! අධ්‍යාපනේ 2ට! ඊට පෙර ලව් එක!<br /><br />මාධව - බක බක බක! හිනා යනවා නේද බං! ගණන් ගන්න එපා ඕවා ඔහොම තමයි! අනික චෙක් නොකර බෑ බං! උඹට කියන්න දැන් ආච්චිට තමන්ගෙ දුවව විශ්වාස නෑ!ඒ දුවට ආච්චිගෙ මිණිපිරීව විශ්වාස නෑ! මාර වැඩ බං!!&nbsp; උඹ දුක් වෙන්නේ උංගේ ඉතිං එදාට ලව් ඉලව් වෙන නිසාද බං?<br /><br />වැලයා -&nbsp; නෑ බං! අන්න අරුන් මාව විකුණං කන නිසා! අද තමයි බං කාඩ්, චොකලට්ස්, රෝස මල් ප්ලස් පුංචි සිහිවටන වැඩි මුදලට අලෙවි වන දිනය! මුං මාව විකුණලා පට්ට ලාභ ගන්නවා බං! ඇඩෙනවා!<br /><br />මාධව - තනි ඇහැටද?<br /><br />වැලයා -&nbsp; මේවා දකිද්දි පු*නුත් ඇඩෙනවා බං! මං බලන් ඉදිද්දි රු 50ක් වටින්නෙ නැති රෝස මලක් අර&nbsp; (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී!</a>) පුතා&nbsp;&nbsp; ඩොලර් දශම පහකට වික්කනේ! ඒක ගන්න ආපු කොල්ලා ඇහුවම ඇයි මෙච්චර ගණන් කියලා, අර (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී!</a>) පුතා කිව්වනේ අද වැලන්ටයින් කියලා! ඇඩෙනවා බං! අද වැලන්ටයින් දිනය නෙමෙයි බං! ආදරේ විකුණං කන දිනය!! <br /><br />මාධව - උඹ ඩොලර් වලින්ද වැඩ! මරුනේ! මං යනවා බං! කකුලට බේත් ගණ්නත් ඕනි! එහෙනම් සුභ වැලන්ටයින් මචං!<br /><br />වැලයා -&nbsp; හා හා පළ!තෝ දන්නව නේද අර බූට් කොකා! ඕකා මේ පාරත් වැලන්ටයින් තෑගි ගත්තද? ඕකා එක පාරක් රුපියල් 1000කට විතර කුණු රෙදි පුරවපු බල්ලෙක් අරන් ගිහින් පෝස්ට් ඔෆීස් එකේ චාටර් කාලා මාර ගේමක් ගහලා නේද ඒකව GLUE5 ට තැපැල් කලේ!! හිකිස්! මෝඩ කොකා! <br /><br />&nbsp;මාධව - ඌ මේ පාර ගත්තෙ නෑ කිව්වේ! මං කියන්නංකෝ! ඕකා ඒ පාර පාඩමක් ඉගෙන ගත්තා මයෙ හිතේ! උඹට වාහනයක් එහෙම ෆිනෑන්ස් දාගන්න ඕනි නං ඌව හම්බෙයන්!&nbsp; ඕං මං ගියා!<br /><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2rGb18oNz3o/TzuPdfusV9I/AAAAAAAAAO8/HCNv3WFwi84/s1600/1111+%282%29.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-2rGb18oNz3o/TzuPdfusV9I/AAAAAAAAAO8/HCNv3WFwi84/s1600/1111+%282%29.gif" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />ඔන්න ඔහොමයි එතන කතාව ගියේ! ඉතිං කකුලට බේත් දාගෙන ආයෙ පාර දිගේ ටවුමට එද්දි කිරිහල ළග බැම්මෙ උඩ ඉදගෙන අර ඉස්සර මුවා පස්සෙ පන්නපු එක්කෙනා වගේම තව කෙනෙක් ඉන්නවා! දුන්නක් එහෙම තියන්! මාධව හයිලන්ඩ් ම්ම්ම් අයිස් ක්‍රීම් එකක් ගන්න එතනට ගියාම තමයි ෆර්ෆෙක්ට් එකටම දැක්කේ මේ මල්සරා ඒකේඒ අනංගයා කියලා!<br /><br />මාධව - ආහා! මොකෝ! අලි-ගෙදර ඇඩ් එකෙත් නැති එකේ දැන් මේ පැත්තේ ඇඩ් එකකට වත් ආවද අංකල්?<br />(මාධවට අර පැණි කජු ඇඩ් එක මතක් වෙලා ඇහැව්වේ!)<br /><br />අනාං -&nbsp; අංකල්! කව්ද බොල අංකල්! මේ බලනවා මල්ලි! මාව ඇඩ් එකෙන් දොට්ට දැම්මා තමයි! ඒකට කින්ඩි එපා හරිර්‍! බයි ද වේ, මං ඒ කාලේ උඹට විද්ද ඊතල ටික වැඩ කරාද? <br /><br />මාධව - මොකෝ නැත්තෙ! තුනෙන් දෙකක්ම ගොඩ ගියා! පළවෙනි එක මංම ගැලෙව්වා! ඒක හරි යන්නේ නෑ! අන්තිමට හරියාගෙන ආපු දෙවැනි එක නැන්දම්මා ගැලෙව්වා!<br /><br />අනාං -&nbsp; එතකොට තුන?<br /><br />මාධව - චීයා අංකල් අහන එව්වා! <br /><br />අනාං - යකෝ තුන්වැනි ඊතලේ ගැන ඇහැව්වෙ!<br /><br />මාධව - ඒක වැදුනෙ මට විතරයි අයියා!! **ශා*ගෙ ළගින්වත් ගිහින් නැද්ද කොහෙද! ඉස්සර කෝල් මැසේජ්, ඊමේල් හිටං කරපු&nbsp; කෙල්ල දැන් මට මිස් කෝල් එකක් වත් නෑ අංකල්!! ඇඩෙනවා!!!!<br /><br />අනාං - තනි ඇහැටද? හම්! බලමුකෝ! කෝකටත් තමුන් ඒ හීය ගලවන්න එපා! මං ආපහු ට්‍රයි එකක් දෙන්නංකෝ!<br /><br />මාධව - ඉට්ස් කේ අංකල්! ඒක නම් ගලවන්නේ නෑ කීයටවත්! පිට ගැස්ම හැදුනත් ඇනගෙනම ඉන්නවා! ඉතිං ඉතිං! මොකෝ අංකල් මේ පැත්තේ?<br /><br />අනාං - මේ මල්ලි! මං තාම අයියා! හරි! අංකල් වෙන්න තව කල් තියනවා! වැලන්ටයින් අද මට රුපියල් 500ක් දීලා කිව්වා ජෝඩු ටිකක් සෙට් කොරාලා දාපං කියලා! ඒකටයි මං ආවේ! ඒත් මුං මට හොරෙන් සෙට් වෙනවනේ! මං විදින්න හදන හැම ඩබලක්ම විදගෙන ඉවරයි! වෙන අනංගයෙක් ඉන්නවද කියලා සැකයි දැන් නම්! යකාගෙ වැඩක්!<br /><br />මාධව -&nbsp; ගූගල් සර්ච් පාරක් දාලා බැලුවෙ නැද්ද අංකල්!<br /><br />අනාං - අංකල් තො‍ගෙ (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී!</a>) !! උඹ කියන්නම ඕනිද ගූගල් බලන්න! මං බැලුවා! ඒකෙත් නෑ! හැබැයි මං දන්නවා ඕක කරන්නෙ කවුද කියලා! එකෙක් නෙමෙයි! ගැන් එකක්!<br /><br />මාධව - කව්ද අෆ්ෆේ!<br /><br />අනාං - අර නිළියො ටික! උං ඉන්න නාට්ටි බැලුවම ඕන එකෙක්ට ලව් උණ ගහනවා! ආයෙ මගෙන් වැඩක් නෑ! අර සොයිය කියලා පොරක් එහෙම කරන නාට්ටි! අර අර හතයි තිහට යන්නේ හැමදාම! අර බජරි කවන්න හදපු එකයි තව කව්දෝයි කියන “පියවි ලෝකයේ නොවේ අනේ හුනේ“ සිංදුවක් එහෙම යන්නේ!<br /><br />මාධව - ඇත්ත ඇත්ත! අන්න නාට්ටි! පට්ට කෑලි ටික නේ! හෙනාරා! බබා! පමා! අං - සලා! කොහොමද කස්ටිය!! <br /><br />අනාං - (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී!</a>)&nbsp; (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී!</a>) කෑලි!! අන්න උංගෙ නාට්ටි බලන හැම එකාම මෙලෝ සිහියක් නෑ ලව් පිස්සුව හැදිලා කුලප්පුවෙන් දගලනවා! ඉතිං මගේ වැඩ ටික සොයියටම බාර දීලා මං පැන්ෂන් යන්නයි ඉන්නේ! <br /><br />මාධව -හරි හරි අයියා! අයියා අර ෆිල්ම් එක බැලුවද? අහියෝග කර*නෝ! බැලුවද?<br /><br />අනාං - අපෝ චා! හදපු එවුන් නම් හිතං ඉන්නේ ඒක මූවි එක කියලා! මෙලෝ රහක් නෑ නේ!! <br /><br />මාධව - හම්! බීප් හඩ දැම්මම උන්ට හෙන ෆිල්ම් එක වගේ ඇති! අයියා දැන් කොහෙද යන්නේ! <br /><br />අනාං - අමිලයා කියලා ගියා තෝ ආයේ මේහෙ ඉන්න එපා කියලා! ඉතිං මං යන එක ගුණයි මල්ලි!<br /><br />මාධව - ඒ ඇයි! අර ටොමියා අමිල නම් අවුලක් නෑ! මං ෂේප් කරන්නං! මොකද උනේ! අයියා ඌට සද්දයක් දැම්මද? අයියටත් කට තියන් ඉන්න බෑනේ! ඌ එල ග්‍රැෆික් කාරයා!! මේ ලෝකේ හදන්න බැරි ගෙවල් මූ ඩිසයින් කරන්නෙ!!<br /><br />අනාං -&nbsp; අනේ නෑ මල්ලියා! මේකයි උනේ! මං වැරදිලා උගේ ළගින් ගිය කොල්ලෙක්ගෙයි, උගෙයි හදවත් යාවෙන්න ඇරෝ එක යවලනේ!! මළ මගුලක් වෙන්න යන්නේ දැං! මං ඒ නිසා මාරු වෙන්න ඕනි!<br /><br />එහෙම කිව්ව අනාං අංකලුත් මාරු! මාධවගේ වැලන්ටයින් ගෙවුනේ මෙහෙමයි ඉතිං! අපේ (මෝඩ නැති) නියම ආදරවන්තයින්ට මාධව සුභ පතනවා එහෙනම්! මුදලාලිලට විකිණිලා වැලන්ටයින් සමරන්න දෙයක් නෑ! ඔබ ඔහුට හෝ ඇයට පුංචි තෑග්ගක් දෙන්න! ඒක හාදුවක ඉදන් මහා වටින රත්තරන් බඩුවක අතර පරාසයේ පවතින්න පුලුවන්! ඒත් සරල වෙන්න! ඔබ ඇයට අවංකව ආදරේ වෙන්න! ආදරය ලස්සන කරන්න! ඒක කරන්නෙ තෑගි වලින් නෙමෙයි! පාටි වලින් නෙමෙයි! හදවතින්මයි! <br /><br />ඉතිං මාධවනම් හිතන්නේ මෙච්චරයි!<br /><br />“ ඔබ අවංකව ගොඩක් සතුටින් ඇය හෝ ඔහු එක්ක ආදරෙන් ඉන්නවනම්, ඹහු හෝ ඇයත් ඔබට අවංකව ගොඩක් සතුටින් ඔබට ආදරේ කරන බව ඔබට දැනෙනවනම් ඒ ආදරය පිරුණු හිත් ඇතුලේ හැමදාම වැලන්ටයින් තමයි!! “<br /><br />&nbsp;- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - <br />ප.ලි - කොකා පුළුං පුරවපු බල්ලෙක් සල්ලි දීලා ගත්තෙත් නෑ! ඒකව පාර්සල් කරලා ගෙනිහින් පෝස්ට් ඔෆිස් එකේ කිසිම චාටර් එකක් කෑවෙත් නෑ! එතන මාධව හිටියෙත් නෑ! ඒ බල්ලව කාටවත් පෝස්ට් කරෙත් නෑ! ඌ කාටවත් බූට් තිබ්බෙත් නෑ! ඕක නිකං වැලා උගේ කටට ආපු එකක් කියලා තියෙන්නේ!! සැක නම් කොකාගෙන්ම අහන්න!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-6406330297682477363?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-24812801950579709502012-02-10T14:30:00.000+05:302012-02-10T14:30:46.316+05:30<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lTSljuS90nY/TzTcWD2dIaI/AAAAAAAAAOM/8hm1XJIVFSU/s1600/11313.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-lTSljuS90nY/TzTcWD2dIaI/AAAAAAAAAOM/8hm1XJIVFSU/s400/11313.png" width="308" /></a></div>&nbsp;ඒ වගේ ලස්සනට සිනහ වෙන්න <br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ වගේ ඇස් රතු කරන් හඩන්නත්<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ වගේ පුංචි දගකාරියක් වෙන්න<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ තරම්ම හුගක් හොද වෙන්න<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ තරම් සුරතල් කෙල්ලෙක් වෙන්න<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ වගේම ගොඩක් නපුරු වෙන්නත්<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ වගේ හොදම යෙහෙලියක් වෙන්න<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ තරම්ම ගොඩක් සතුරු වෙන්නත්<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ වගේ හිත පුරාම ආදරණීය වෙන්න<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br />ඒ වගේම මගේ හිත පුරා ලැගුම් ගන්නත්<br />එයාට විතරමයි පුලුවන්!<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="308" src="http://2.bp.blogspot.com/-wdre5eL66Dc/TzTcXsZHGUI/AAAAAAAAAOU/r95rCden5wA/s320/33.jpg" width="320" /></div><br />එයා මට දැන් වෛර කරනවද මං දන්නේ නෑ<br />ඒත්......<br />ඒ තරම්ම මට වෛර කරන්නත් පුලුවන් එයාට විතරමයි.................!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-2481280195057970950?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-69992561635882041542012-02-05T23:50:00.000+05:302012-02-05T23:50:39.951+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7oV4ivIgAvQ/Ty7IBw3kYLI/AAAAAAAAAOA/chrHMOQmMDE/s1600/addicted-2-facebook+upload.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="268" src="http://3.bp.blogspot.com/-7oV4ivIgAvQ/Ty7IBw3kYLI/AAAAAAAAAOA/chrHMOQmMDE/s400/addicted-2-facebook+upload.jpg" width="400" /></a></div><br />මේවා කියලත් බෑ නොකියත් බෑ! ඒත් ගොඩක් කස්ටිය කෙලින පිස්සු දැක්කම මේවා මෙහෙම නොලියම බෑ! ඉතිං මෙන්න මේකයි අද කියන්න යන්නේ! කස්ටිය බුකියේ කෙලින පිස්සු! ආහා! නොදන්න අයටයි මේ කියන්නේ! බුකිය කිව්වේ ටවුමෙ හන්දියේ තියන අශ්ව රේස් බුකිය නෙමෙයි! ක්‍රිකට් ඔට්ටු දාන අන්තර්ජාතික රේස් බුකියත් නෙමෙයි! මූනු පොත නොහොත් ෆේස් බුකිය...... ඔන්න ඕකේ අපේ කස්ටිය කෙලින පිස්සු වැඩ ටිකක් තමයි කියන්න යන්නේ!<br /><br />පළවෙනිම එක කස්ටිය ලේසියට කරන දෙයක්! ලයික් වීම! මොන කරුමෙකට හරි මේ බුකියේ මහ එවුන්ට,&nbsp; ඒ කියන්නේ බුකියේ නිර්මාතෘ වරුන්ට(සිංහල දන්න එකෙක් ඉන්නවලුනේ කාර්ය මණ්ඩලේ! ) අමතක වෙලා හෝ හිතා මතාම අකමැති බොත්තම (Dislike) කෝඩ් කරන්න බැරි වෙලානේ! (ගූගල් බස් එකේ නම් Dislike කියලා තිබ්බා වගේ මතකයි!!)&nbsp; ඉතිං තියෙන්නේ කැමති බොත්තම විතරයි!&nbsp; ඔන්න ඕක නිසාම අපේ එවුන් තැලෙන යකඩේ තව තව තලන්නා වගේම තියන තියන හැම එකටම ලයික් වෙනවා! හැම එකටම! මුලදි මාධවත් එහෙම කලා! පස්සේ ටික දවසක් යද්දි තමයි තේරුනේ! මේක වැරදියි කියලා! අපේ මේ&nbsp; බුකියේ බඩ ගාන යක්කු, කෙනෙක් මැරිලා කියලා තිබ්බත් ලයික් වෙනවා! කෙල්ල/ කොල්ලා තමාව දාලා ගිය නිසා සිංගල් (SINGLE &lt;3) කියලා තියන එකටත් ලයික් වෙනවා! කකුල කැඩුනා කිව්වත් ලයික් වෙනවා! ඕන නැති, ඇති හැම රෙද්දටම ලයික්!! පිස්සු හැට හුට හමාරයි!!<br /><br />ඊළග එක ගේමිං! අප්පා ඒක නම් ලෝක වදේ! එක එක ඇප්ස් වලට ඉල්ලීම්! මාර වදයක්! මාධව නම් එහෙම එන එන හැම request එකක්ම බ්ලොක් කරනවා! මොකද ඕවට ගියාම මාර ලෙඩ වැටෙන්නේ! සමහර ඇප්ස් වලින්, පරිශීලකයා දන්නෙම නෑ තමන්ගේ මූණු පොතේ ගිණුම ස්පෑම් වෙලා! හැක් වෙලා!! ඒ අස්සට ෆේස් මූඩ්ද අරවද මේවද හැම බඩකඩුත්තුවම දාගෙන චැට් කිරිල්ල! එතකොට චැට් කිරිල්ල අස්සේම ඒවගෙ ඇඩ් හෝ ලින්ක්ස් වැටෙනවා! චැට් කිරිල්ලත් එපා වෙන තරමටම! <br /><br />ඔන්න නෙක්ස්ට් කේස් එක! ඒ තමයි ලින්ක් ෂෙයාරිං! ඕකට ගොඩක් අහුවෙන්නේ බුකියට අද ඊයේ ආපු එවුන්! උන්ට බුකියට ආපු ගමන්ම උනක් හැදෙන නිසා දෙන දෙන පු* මොන පු*ක් උනත් ෂෙයා කරනවා අනික් එවුන්ටත් මල වදේ වෙන්නම! ඉතිං දන්නෙම නෑ ඌව හැක් වෙලා කියලා! පහුගිය ටිකේ තිබ්බ රිහානගෙ වීඩියෝ එකක් ගැන කියන ලින්ක් එක ෂෙයා වුන හැටි තමයි හොදම උදාහරණේ ඒකට! ලින්ක් වලින් ස්පෑම් වීමට! මාධවගේ මිත්‍ර අමිලයත් ඔය වීඩියෝ එක බලන්න ගිහින් ඌත් ස්පෑම් වෙලා! ඌ දන්නේ නෑ! අනික් එවුන්ට ඔටෝ චැට් වෙනවා ලින්ක් එකත් එක්ක!! මාධව ඌට කිව්වම තමයි දන්නේ ඌටත් බඩු හරි කියලා!<br /><br />ඔන්න ඔය ටික කියන්නයි අද මේ පැත්තේ ආවේ! ඉතිං උඹලගෙත් මෙහෙම ගති තියනවනම් ටිකක් හරි ගස්ස ගනිල්ලා! වැරැද්දක් කියනවා කියලා හිතන්න එපා! මාධවට හිතිච්ච දේ තමයි කොටලා දැම්මේ! එහෙනම් සුභ දවසක්.....................!!<br /><br />&nbsp;- - - - - - - - - - - - -&nbsp; - - - - - - - - - - - - -&nbsp; - - - - - - - - - - - - -&nbsp; - - - - - - - - <br />ප.ලි. - මාධව මේ පෝස්ට් එක කොටන වෙලාවෙම බුකියේ ස්ටේටස් එකක් දැම්මා මෙහෙම! ඒක හිතේ දුකට දාපු එකක්! කියවන ඕන කෙනෙක්ටත් ඒක තේරෙනවනේ! මේ තියෙන්නේ!<br /><br />“ හැමදාම උදේටත් හැමදාම රෑටත් මං එවන පුංචිම පුංචි කෙටි සුභ පැතුමටවත් උත්තරයක් එවන්නවත් බැරි තරම්ම ඔයා මගෙන් ඈතට ඈතට ගිහින්ද? “<br /><br />යකෝ ඒක දාලා විනාඩි 5ක් යන්න කලින් ඒකටත් 5 දෙනෙක් ලයික්නේ!! මාධවගේ දුකට උං ලයික්.....................!!<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-6999256163588204154?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-60996841765806907762012-01-31T14:00:00.000+05:302012-01-31T14:00:20.790+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-KBKQaHDGlT0/TmJx20US_aI/AAAAAAAAAIU/lXqd7nCkvzU/s1600/My+2011-09-02+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-KBKQaHDGlT0/TmJx20US_aI/AAAAAAAAAIU/lXqd7nCkvzU/s400/My+2011-09-02+%25281%2529.jpg" width="300" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-prHAVsHHloc/TmU0IYcNAYI/AAAAAAAAAJk/-Y0rF43DKGg/s1600/My+image010.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">&nbsp;මේක, මේ කියන්න යන කතාව මං කලින් වෙච්ච පොරොන්දුවක් නිසා ලියන්නේ! ඒ කියන්නේ මං බයිසිකල් දිනපොතේ <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/02.html">දෙවෙනි කොටසේ</a> කිව්වා චානකයගේ සයිකලේ ඉල්ලගෙන කොකා එක්ක ගිය චාරිකාවක් ගැන කියනවා කියලා! මේ කියන්න යන්නේ ඒ කතාව.&nbsp; මෙන්න මේකයි සිද්ධිය.<br /><br />චානකයා ගාව හිටියා අර කලු පාට ගෝල්ඩ් ෆිෂ් වර්ගයේ ලොකු මාලුවෙක්! මාලුවෙක් වෙන්න ඇති, මොකද ඒක අපිට හරියට බලන්න බැරි උනා. චානක මාධවගේ ගෙදර ආපු වෙලාවක පොර දැක්කා මාධවගේ ගෙට පහල ඉන්න සුදු අයියගේ ගෙදර මිදුලේ තියන ලස්සන මාලු පොකුණ.&nbsp; ඉතිං ඒක දැකපු චානකයා මාධවට මෙහෙම කිව්වා...... <br /><br />“ මචං මං ළග අහවල් ජාතියේ මාලුවෙක් ඉන්නවා! ඒකව තියාගන්න ලොකු ටැංකියක් නෑ! ඌ ඒකේ තියං ඉන්න එක පව් බං! ඉඩත් නෑ.&nbsp; ඒ නිසා උඔ ඌව අරන් ඇවිත් මේ පොකුණට දාපං! ඒක හොදයි බං! ඌට නිදහසේ ඉන්න පුලුවන්. මට සල්ලිත් එපා “ <br /><br />ඉතිං මාධව ඒ කතාව සුදු අයියටත් කිව්වම පොරත් කැමති උනා! නිකං මාලුවෙක්! අනික මහා පත සයිස් එකෙක් සත පහක් ගෙවන්නේ නැතුව.. කවුද අකමැති? ඉතිං මාධවයි කොකයි දෙන්නටම නිදහස් දවසක් බලලා දෙන්නම ගියා මේ මාලුවව ගේන්න! ඒ ගියේ මාධවගේ සයිකලේ! පහලට නිසා කොකා තමයි සයිකලේ ගියේ! මාධව පයින් ගියා! එදා <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">කොකාගේ පිස්සු ඇක්සිඩන්ට් එක</a> නිසා සුධීරයගේ එක ඉල්ලන්නත් බෑනේ! මොකද සුධීරයාගේ අම්මලා එහෙමත් ඒ සිද්ධිය දැනගත්ත හින්දා. ඒ නිසා දෙන්න හෙමින් හෙමින් මාරුවෙන් මාරුවට පහලට පැදගෙන යනවා! ඔහොම ගිහින් <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/02.html">අර කිව්ව ඇල්ල </a>එහෙම පහු කරලා මාධවලා චානයකයගේ ගෙදරට ආවා! ඒ එද්දි චානකගේ සයිකලේ තියනවා ගේ ඉස්සරහ! ඕක දැකපු ගමන් මාධවට හිතුනා දෙන්නත් (කොකා ඇන්ඩ් මාධව) එක්ක <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html">බක චිනා (චින්තක)</a>ගෙ ගෙවල් පැත්තෙත් ගියානම් හොදයි කියලා! මොකද චිනාගේ මල්ලි කොකාගේ ක්ලාස් මේට් කෙනෙක්. අනික ඒ ගෙවල් තියෙන්නේ චානකගේ ගෙදර ඉදං ටිකක් පහල පාර අයිනෙමයිනේ! ඉතිං ලගටම ආපු එකේ එහෙටත් මනුස්සකමට ගිහින් ආවොත් හොදයි කියලා දෙන්නම තීරණය කලා. ඉතිං චානකගෙන් බයිසිකලේ ඉල්ලගෙන එහෙ යන්න කියලා තීරණය කරපු මාධව චානකයගෙන් සයිකලේ ඉල්ලුවා.<br /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-prHAVsHHloc/TmU0IYcNAYI/AAAAAAAAAJk/-Y0rF43DKGg/s400/My+image010.jpg" width="320" /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /><br />ඉතිං චානකත් නෑ&nbsp;බෑ නැතුව සයිකලේ දුන්නා! මාධව කිව්වා චානතකට “ මචං, උඹ මාලුවව බෝතලේට දාලා ලෑස්ති කරලා තියහං අපි ටක් ගාලා එන්නම් කියලා!“ <br /><br />ඉතිං කොකයි මාධවයියි ගමනට පිටත් උනා! චානකයා දන්නවනම් කොකාගේ කලින් කතාව දෙකක් නෑ ඌ දෙන්නේ නං නෑ මාධවලට සයිකලේ!! චානක ඒ තරම්ම උගේ සයිකලේට මාර ආදරෙයි! ඉතිං ඒකේ ඉස්සරහ බ්රේක් වල පොඩි කේස් එකකුත් තියනවා කියලයි චානක ඒක අපිට දුන්නේ! ඉතිං ඒ නිසාම, කොකා නැවත පිස්සුවක් කෙලීමේ අවධානමත් තියන එකේ මාධව තීරණය කරා තමන් අමාරුවෙන් හරි බ්රේක් අඩු චානකගේ සයිකලේත්, කොකා මාධවගේ එකේත් යා යුතුයි කියලා! ඒ කරලා කොකාව ඉස්සරහින් දාගෙන මාධව ගාණට යනවා! කොකත් එදා වගේ සෙල්ලම් නෑ හිමීට යනවා! ඔහොම දෙන්නම ලගාගෙ&nbsp; -&nbsp; බක චීනාගෙ -&nbsp; චින්තකගේ ගෙදරට ගිහින් ටිකක් වෙලා කතා කර කර ඉන්නකොට මාධවටත් චූන් එක නිසා පොරම තීරණය කලා කොකා එක්ක ඒ පාරේ තවත් පහලට යන්න!! මොකද ඇත්තටම ඒ පාරේ අවට හුගක් කැලේ! ඒ වගේම ලස්සනයි! මොකද ඒ පාර වැටිලා තියෙන්නේ කදු බෑවුමක් මතින්! ඉතිං එක පැත්තකින් මහා ප්‍රපාතයකුත් එක්ක තමයි මේ පාර තියෙන්නේ! ඉතිං දෙන්නම ආයෙත් පිටත් උනා! මේ පාරත් කොකා ඉස්සරහිං මාධව පිටි පස්සෙන්...!! <br /><br /><br />ඔහොම යද්දි එක පාරට ඒ ගමේ පාරේ යන පුංචි ටකරම් බස් එක ආවා! මේ කියන වෙලාවේ හීනියට පොද වැස්සක් ගහනවා! අපිට නවතින්න ගෙයක්, කඩයක් හෝ ගහක් වත්&nbsp; ඒ පාරේ නෑ! මොකද බස් එක එනකොට අපි හිටපු හරිය හොදටම පාලුයි! කැලේ විතරයි! ඉතිං අපි දෙන්නා වැස්ස කාගෙන හෙමීට පාගන ගමන් බස් එකට ඉඩ&nbsp; දීලා ආයේ බස් එක පස්සෙන් වැටුනා! ඒ පාර කොකා ඔලුව උස්සලා බලලා මෙන්න විදින්න ගත්තේ නැතෑ! මාධවගේ බයිසිකල් එකේ යෑම ගැන මාධව හොදටම දන්න නිසා මාධවව රත් උනා! මොකද&nbsp; ඌ යන වේගෙට යන්න තරම් මාධව පදින චානකගේ සයිකලේ බ්රේකුත් නෑ! අනික වැස්ස නිසා වතුර මූනේ වදිද්දි මූනත් රිදෙනවා! වැහැලා වතුරට පාරත් ලිස්සනවා! පල්ලමක යනකොට ඉතිං පාර ලිස්සනවනම් බ්රේක් තිබ්බත් වැඩක්යැ!&nbsp; ඉතිං ඌ යන යෑම නැතත් ඌව පේන මානෙන් හරි යන්න මාධව තීරණය කරද්දි මාධවත් බ්රේක් නැති එකෙන් විදින්න පටන් අරන් ඉවරයි අර කොකා පස්සෙම! ඒත් මාධවට බ්රේක් ප්‍රශ්නේ හා පාරේ ලිස්සීම නිසාම ඌට කිට්ටු වෙන්න වත් බැරි උනා! කොකා දැං ඉගිලෙනවා! පොඩ්ඩ එහෙ මෙහෙ උනොත් සුනේ සුං! පල්ලමට! කොහොම කොහොම හරි කොකා මාධවට කලින් පහලටම ගිහින් කඩේක ඉස්සරහට වෙලා ඉන්නවා වැස්සෙන් බේරෙන්න! මාධවත් වැහි වතුර නාගෙනම එතනට ආවා! දෙන්නම හොදට නාලා! මාධවට සීතලයි! තෙමිලා!!<br /><br />ඉතිං&nbsp; මේ කඩේට වෙලා දෙන්නම තෙත මාත්තු කර කර ඉන්නකොට කොකා මාධවට මෙහෙම කියනවා...<br /><br />“ ෂික් බස් එක ගියානේ බං! වැස්ස නැත්තන් මං දිගටම පන්නනවා... “<br /><br />පන්නන්න හොරෙක්ද? මාධව හිතුවා! වෙලාවට වැස්ස! නැත්තන් ඔය පල්ලමේ බැස්සා වගේ නෙමෙයි ආයේ උඩට එන එක! ඒක මතක් වෙද්දි මාධවට හිතුනා රත්තරං වැස්සක් කියලා! ඔය කන්දේ ඉතිරි ටිකත් බැස්සනම් ආයේ උඩට පැදං එනවට වඩා හොදයි සයිකල් දෙක විකුණලා ඒ සල්ලි වලින් බස් එකේ එන එක! ඒ තරම් කන්දක තමයි අපි මේ බැස්සේ! ඉතිං තෙත පිහදාගෙන එහෙම මාධව ඇහුවා අරූගෙන් මෙන්න මෙහෙම......<br /><br />“ කාවද යකෝ පැන්නුවේ?&nbsp; මොකටද තෝ පන්නන්නේ? පු* තමයි! බලපිය නාපු නෑම “<br /><br />ඔන්න එතකොට අරූ කියපි “ ඇයි බං **ශානි හිටියේ! දැක්කේ නැද්ද?... ඒකි තමයි පස්සේ සීට් එකේ හිටියේ...!! “<br /><br />රෙද්ද! **ශානි කියන්නේ කොකා ට්‍රයි කරපු කෙල්ල. මේකි ඒ බස් එකේ පස්සේ සීට් එකේ ඉදලා! ඔන්න වැඩක්! ඒකයි මූ එක පාරට කොකා වගේ පියාඹලා තියෙන්නේ! යකෝ කෙල්ලෙක් නිසා ඔහොමත් යනවද? පොඩ්ඩ එහෙ මෙහෙ උනා නම් බඩුම තමයි! පාරත් ලිස්සනවා! ඉතිං ආයෙත් බාගෙට බැහැපු කන්දේ අමාරුවෙන් උඩටම පැදගෙන පැදගෙන චානකගේ ගෙදරට ආවා! ඇවිත් මාලුවත් ඉල්ලගෙන මාධවලා ආපහු ගෙදර ආවා! එනකොට නම් මාධව තමයි මාධවගේ සයිකලේ උඩහට පැදං ආවේ! මොකද කොකා කැමති නෑ කන්දේ&nbsp;උඩහට පදින්න! ඉතිං ඔය සිද්ධි දෙකෙන් පස්සේ මාධවට ආයේ කොකා එක්ක නම් ගමන් යන්න සෙට් වුනේ නෑ! ඒත් මාධව තනියම සිය බයිසිකල් චාරිකා වල නිරත වෙනවා.....!! <br /><br />ඉතිං සයිකල් දිනපොතේ තවත් පිටුවක් අද ඉවර කරන්නම්! දිගටම බයිසිකල් ජරමර හෙවත් මාධවගේ බයිසිකල් දිනපොත කියවන්න කියලා මාධව ආදරෙන් ආරාධනා කරනවා!<br />&nbsp;</div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-6099684176580690776?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-86984491204910248462012-01-27T22:21:00.000+05:302012-01-27T22:21:50.182+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xdH_bnQLoY8/TyLVH9a0UmI/AAAAAAAAAN4/MVQGGU0HBw8/s1600/win98-1-1_2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://3.bp.blogspot.com/-xdH_bnQLoY8/TyLVH9a0UmI/AAAAAAAAAN4/MVQGGU0HBw8/s400/win98-1-1_2.png" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඉස්කෝලේ කාලේ ගැන ලියන්න ගියාම ලියන්න පුලුවන් කතාවේ ඉදලා ලියන්න තියා හිතන්නවත් බැරි (කොල්ලොන්ට නම් ගින්නක් නැති) කතාත් ඕන තරම් තියනවා. එහෙම තියන කතා වලින් මාධවලාට ගොඩක්ම තියෙන්නෙ ලියන්න අපහසු කතා ටිකක් තමයි. ඒ අතර කියන්න පුලුවන් ළාමක සිද්දි තමයි මේ බ්ලොග් එකේ ලියන්නේ. නැත්තං මේ බ්ලොග් එකත් වල් බ්ලොග් එකක් විදියට හංවඩු ගැහෙන්න බැරි නෑ. මොනා උනත්, මේක ලියන්නා කොහොම උනත් බ්ලොග් එක දිස්නෙට තියෙන්න එපායැ.. නැද්ද!<br /><br />ඔන්න එහෙනම් ආයෙත් පටන් ගන්නම්කෝ ඉස්කෝලේ කතාවක්. ටික ටික කියන්නේ ගොඩක් කියන්න ගියාම මේ පෝස්ට් දිග වැඩි වෙන නිසා වාතයක් වෙන්න පුලුවන්නේ. ඒකයි. කොහොම හරි මෙන්න ආයෙත් තව කතා ටිකක් කියන්නයි මේ ලෑස්තිය....<br /><br />හොදයි මේක අපේ ගලාට දීපු ලනුවක්. ඇත්තටම ඒක ගලා එළටම කෑවා. එළටම ගිල්ලා. මෙන්න මේකයි වෙච්ච දේ. මේ මාධවලා 10 ඉන්නකොට වෙච්ච දෙයක්. ඉතිං ඒ කාලේ මාධව අයි. ටී. පැත්ත කියලා එකක් ගැන දන්නව තියා කම්පියුටරයක් අල්ලලා වත් නැති අහිංසක පොරක්! ඇත්තටම මාධව කම්පියුටර් එකක් ගත්තේ සාපෙටත් ලියලා හේමාල් අයියගේ කම්පියුටර් ක්ලාස් එකට යන කාලේ තමයි. ඉතිං මේ කියද්දි මාධවට නැති උනාට අපේ බුද්ධියා, ගලා, ප්‍රශා, රුක්ෂාන්, කුෂාන්, රමේෂ්, සුජීව, ඉසින්ද, ගලප්පත්තියා ඇතුලු කීප දෙනෙක්ටම කම්පියුටර් තිබ්බා කියලා මාධවලා දන්නවා. ඉතිං අපේ ක්ලාස් එකේ අයගෙන් තිබ්බෙ රමේෂ්ටයි, ගලාටයි, බුද්ධිටයි විතරයි. ඉතිං උං ඒ ගැන තෙල් බෙදනවා. මොකුත් නොදන්න මාධවලා හ්ම්ම්ම් හ්ම්ම්ම් තමයි. අපේ ක්ලාස් එකේ ඒ සම්බන්ධව පොර ඉතිං ගලා තමයි. අනික් එවුන්ට වඩා සෑහෙන දැනීමක් පොරට තිබ්බා (මූ කාලයක් ඇපල් එකක් ගන්න ඕනි කිය කිය අඩ අඩ හිටියත් මාධවට මතකයි. අන්තිමට මෝෆි ඇපල් එකක්ම ගත්තලු.......). ඉතිං ඔහොම ඉදපු දවසක මාධව ගලාට කිව්වා " අඩෝ මමත් කම්පියුටරයක් ගත්තා. ටිකක් අලුත්. යූස් එකක් ගත්තේ. "&nbsp; අරවයි මේවයි... මූ හිතුවෙ ඇත්තම තමයි කියලා. මාධව ඒක කිව්ව විදියෙන්ම පොර අහුවෙන්න ඇති. මොකද මාධව හෙන සීරියස් විදියට ඒක කිව්වේ. ඉතිං මූ ඇහුවා "මොකක්ද දාලා තියෙන්නෙ බං 98ද XP ද? "(එතකොට එක්ස් පී ආපු අලුත)&nbsp; කියලා..<br /><br />මාධව දන්නවා හැබැයි 98 කිව්වෙ වින්ඩෝස් 98 මෙහෙයුම් පද්ධතිය කියලා.ඒත් XP නම් එදා තමයි ඇහුවෙත්. ඒත් ඉතිං මේ කියනකොට 98 ඉවර වෙලා 2003 අවුරුද්දනේ. ඉතිං මාධව ඇග බේරන්නත් එක්ක කිව්වා " 99 මචං " කියලා.මොකද මාධව හිතුවේ 95, 98 වගේ&nbsp; 99, 2000, 2001 වලත්&nbsp; අවුරුද්දෙන් අවුරුද්දට මෙහෙයුම් පද්ධති නිකුත් වෙන්න ඇති කියලයි (අනික අර 00 කතාවත් මාධව පත්තර වලින් කියෝලා තිබ්බා. අර මහා ආන්දෝලනයක් ඇති උනේ 2000 වර්ෂය හා පරිඝණකය සම්බන්ධව). ඉතිං මාධව ටිකක් ෂේප් වෙන්නත් එක්කම යූස් එකක් ගත්තා කිව්ව නිසා මූට මාධව 99ම දාලා දුන්නා. ඒත් මූට ඒක ඇල්ලුවේ නෑ. මාධව කිව්ව මේ 99 කතාව.<br /></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5p0oI3fpzFg/TyLVF2gImtI/AAAAAAAAANw/QIwFgltDW_A/s1600/imagem_windows99_01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="250" src="http://1.bp.blogspot.com/-5p0oI3fpzFg/TyLVF2gImtI/AAAAAAAAANw/QIwFgltDW_A/s400/imagem_windows99_01.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ඉතිං මූ ගිහින් ඒක අහලා ගලප්පත්තියගෙන්. ගලප්පත්තියා කියන්නෙ&nbsp; මාධවගේ ක්ලාස් වල හිටපු, මාධව දන්න විදියට හොදම&nbsp; අයි. ටී.&nbsp; පොරක්. ඒ සම්බන්ධ පිස්සෙක් කිව්වත් හරි. ගලා එක්ක මූ මාර සෙට්. ඉතිං ගලප්පත්තියා ඉන්ටවල් එකේ මාධව හම්බෙන්න ආවා (ගලප්පත්තියා හිටියේ A පන්තියේ). ඇත්තටම ලනුව ගිල්ල ගලා ඌව එක්කන් ආවා කිව්වනම් හරි. මූ ආපු ගමන් මාධවට කිව්වෙ "බොරු කියන්න එපා යකෝ " කියලා.මාධවට හොදට හිනා. ළග ඉදපු <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html">චින්තකයත්</a> බක බක ගාලා හිනා වෙනවා (චින්තකයට බක චිනා කියන්නෙ ඔය හිනාව නිසාමනේ). ඉතිං මාධව කිව්වා ගලප්පත්තියට " මං ගලාට ලනුවක් බං දුන්නේ"&nbsp; කියලා. දැන් ගලා ලනුව ගිල්ලා කියලා දැනුනම අහන්න දෙයක් නෑනේ. පොර මාරට නෝන්ඩි උනා. <br /><br />ඉතිං ඔන්න ඔහොමයි බිල් ගේට්ස් වත් දන්නේ නැති වින්ඩෝස් 99 මෙහෙයුම් පද්ධතිය මාධවගේ කම්පියුටරේට දැම්මේ. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-8698449120491024846?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-72174591768451120692012-01-25T12:58:00.000+05:302012-01-25T12:58:43.662+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-sLVxPlr-uFE/Tx-uoZxOQAI/AAAAAAAAANo/CNMejET8d70/s1600/benny+web.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="215" src="http://2.bp.blogspot.com/-sLVxPlr-uFE/Tx-uoZxOQAI/AAAAAAAAANo/CNMejET8d70/s400/benny+web.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />මේක කියද්දි ඒ ගණිතය උගන්නපු මැඩම්ගේ නම දාන්නේ නෑ! ඒත් දන්නෝ දනිති!! ඒක නොදැම්මයි කියලා කතා රසයට හානියක් වෙන එකකුත් නෑ කියලා මාධව හිතනවා! නන්දා මැඩම්ගේ ලියුමේ ක්ලාස් එක හා බල්ලන්ගේ කතන්දරය කලින් කිව්වනේ! මේ කියන ගණිතය සිද්ධි වෙනකොට මාධවලා අමිලලා රුක්ෂාන්ලා සෙට් එක හිතින් අපරාදේ පොත් වල සල්ලි කිය කිය හිටියේ! වෙලාවට එකෙක්ටවත් විභාගෙන් පස්සේ එහෙම කියන්න උනේ නෑ! මේ කියන ගණන් ක්ලාස් එක නැත්තන් මාධවට ගණන් වලට A එකක් ලොවෙත් නෑ! ෂුවර්! අවංකවම සී එකක් වගේ නම් තියෙන්න තිබ්බා!&nbsp; ඉතිං කතාවට යමුකෝ! <br /><br />මේ කියන මැඩම් ටිකක් ග්‍රාමීය ගති තියන කෙනෙක් කිව්වනම් හරි! මාධවලගෙ ගෙවල් පැත්තෙමයි ඉන්නෙත් (කි මී 2ක් විතර පයින් යන්න ඕනි ඉතින්!). ඒ කියන්නේ ඉතිං ගමේ තමයිනේ! ඉතිං ඒ මැඩම් ටිකක් සැරයි! මාධවලා අමිලලා බක චිනාලා (චින්තක) රුකාලා අම්බානක කාලා තියනවා! කෙල්ලෝ කොල්ලෝ කියලා නෑ හැමෝටම එක වගේ මැඩම් සලකන්න ගත්තම! ඒ ගැන කියලා වැඩක් නෑ! මේ ක්ලාස් එකට යන කාලේ උන් සේරම එවුන්ගේ * උන කාලෙනේ!! ඉතිං සමහර වචන කස්ටිය එක්ක එකතු උනාම බලු කරගන්නවා! ඔන්න ඔහොම බලු වෙන වචන ගොඩයි! <br /><br />ඒ අස්සේ අපේ එවුන් ගමේ තියන කෙහෙල් කැන් අරවා මේවා සේරටම වග කියන්නත් පුරුදු වෙලා හිටියා! කපන හැම කෙහෙල් කැනක්ම ගබඩා උනේ කැලෑ කුට්ටිය කියන පුංචි පාලු වත්තක! සුජා තමයි සෙට් එකෙන්ම පොල් ගස් නගින්න සූර කොල්ලා! ආයේ කියනවනම් දෙකක් නෑ ඌට කුරුම්බා වචනේ ඇහුනනම් ඇති! මේ යන පාරෙමයි අපේ ස්කෝලෙ ඉදපු කරු*** සරුත් ඉන්නේ! ඒ සර් එක්ක කොල්ලෝ අමුබානක තරහයි! ස්කෝලෙදි එස් ලෝන් බටෙන් පු* රත් වෙන්න දෙද්දි තරහා නැත්තේ කවුද? ඉතිං හැමදාම පහල ක්ලාස් එකට යද්දි වතුර බටේ ගලවනවා! කාගෙද? කරු***ගෙ ගෙදරට යන වතුර බටේ!<br /><br />ඉතිං මේ ක්ලාස් එකේදි දෙක, තුන, කපනවා,පෙට්ටිය, කැඩෙනවා වගේ වචනයක් ඇහෙද්දි මාධව ඇතුලු&nbsp; එවුන්ට බක බක බක ගාලා හිනා යන්නේ අර උඩින් කිව්ව * වෙච්ච කාලේ නිසානේ! කට්ටියට මැජික්! ඉතිං ගානක් හදද්දි, කියලා දෙද්දි උනත් මේ කියන ඒවා ඇහෙද්දි පන්තියම සිනා සාගරයයි! ඒ වෙලාවට මැඩම්ටත් යකා නගින්නේ නැතුව නෙමෙයි! සමහර දවස් වලට මේ හේතුව නිසාම මැඩම් ක්ලාස් එක නවත්තලා යන්න ගිය වෙලාවලුත් තිබ්බා! ඒත් සමහර වෙලාවට මැඩම්ටත් මේවට හිනා යන වෙලාවල් තිබ්බා!<br /><br />ගණන් හදන්නේ නැතුව ගුටි කන්න වෙන බව දන්න අපේ අයියලා ටික සේරම ඉස්කෝලේ ඇරිලා ක්ලාස් එකට යන්න කලින් කොහොම හරි සෙල්වගේ කඩේට ගිහින් ගණන් කොප්ප ගහනවා! කිසි අවුලක් නෑ! ඒ කරලා සෙල්වගේ ඉදුල් සෝදන්න එපා කියලා දැන්වීමක් තියන ටැංකියටම අත හොදලා සෙල්ලව අවුස්සලා ක්ලාස් එකට දුවනවා! මාධව නම් ඉස්කෝලේ ඇරිච්ච ගමන් ගෙදරට දුවලා ක්ලාස් පොත් ටික අරන් ෂෝට් කට් එකකින් ඇවිත් කස්ටියට සෙට් වෙනවා!<br /><br />ඉතිං ඔහොම ගියපු ක්ලාස් එකේ මේ දෙක තුන සහ ගහනවා කියන වචන නිසා වෙච්ච ජිල්බරි අම්බානක තියනවා!<br /><br />එක දවසක් මැඩම් චානකයට බැන්නා " චානක, උඹ ගෙදර ගිය වෙලේ ඉදන් වයර් පෙට්ටියට බහින්නේ නැතුව ගණන් හදපිය " කියලා! හිනා එකයි ක්ලාස් එකට " වයර් පෙට්ටිය " කිව්ව ගමන්!<br /><br />ඒ අස්සේ මේක උනේ අපේ බක චිනාට! දවසක් ඌ හදපු ගානක් මැඩම් බලද්දි ඒකේ ඉලක්කමක් මිසිං! නැත්තන් මැඩම්ට පෙනිලා නෑ! මොකක් හරි ඒක මුගෙත් කරුමෙටම මිසිං වෙලා තියෙන්නේ තුනේ ඉලක්කම!!<br /><br />ඉතිං මැඩම් පැනපු ගමන් චින්තකයගෙ පිට හරහට පාරවල් දෙකක් දීලා කෑ ගහලා ඇහුවා.........<br /><br />" කෝ යකෝ තුන............! "<br /><br />ආයේ ගන්න දෙයක් නෑ! ආයෙත් ක්ලාස් එකම සිනා එකයි!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-7217459176845112069?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-90233571121919901172012-01-21T17:59:00.001+05:302012-01-21T18:19:55.958+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-7P_qltVqjyI/TxqvahORCSI/AAAAAAAAANY/kbzCW27SvBw/s1600/33.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="385" src="http://4.bp.blogspot.com/-7P_qltVqjyI/TxqvahORCSI/AAAAAAAAANY/kbzCW27SvBw/s400/33.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />ඉස්සර අපි ළගින් ඉන්න කොට වගේම<br /><br />ඉස්සර අපි ළගින් වැඩ කරනකොට වගේම<br /><br />ඉස්සර අපි එකට කෑම කනකොට වගේම<br /><br />ඉස්සර අපි එකට ඇවිදිනකොට වගේම<br /><br />ඉස්සර අපි එක ළග ඉදන් ඉන්නකොට වගේම<br /><br />ඉස්සර මං ඔයාට පුංචි විහිලුවක් කල වෙලාවෙ වගේම<br /><br />ඉස්සර ඔයාට සතුටු හිතෙන දෙයක් කිව්ව වෙලාවෙ වගේම<br /><br />අන්තිම දවසේ අපි සමු අරන් යන මොහොතෙදි වගේම<br /><br />ඒ හැම මොහොතකදිම <br /><br />ඔය පුංචි දුඹුරු ඇස් වලින් පෙනුන<br /><br />හිත පුරාම තිබ්බ ලෙංගතු කම රැගෙන<br /><br />ලස්සන නෙත් අගින් <br /><br />පුංචි මුව පුරා පැතිරුණු<br /><br />සුන්දර මදහසත් එක්ක<br /><br />ආයෙමත් පාරක්<br /><br />එකම එක වතාවකට<br /><br />මං දිහා බලන්න ..................!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-9023357112191990117?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-70405842077675606362012-01-10T22:06:00.001+05:302012-01-10T22:13:44.767+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0kVkNeGUPi8/TwxnYa8TDMI/AAAAAAAAANM/8ZGdREGdKfo/s1600/11971542601675001438kuba_Envelope_2.svg.med.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-0kVkNeGUPi8/TwxnYa8TDMI/AAAAAAAAANM/8ZGdREGdKfo/s320/11971542601675001438kuba_Envelope_2.svg.med.png" width="308" /></a></div><div style="text-align: justify;">මාධවලා 7 ශේණියේ ඉදපු කාලේ වෙච්ච කේස් ටිකක් කියන්නයි යන්නේ! අහමුකෝ එහෙනම්! මේ කියන කාලේ මාධවලගෙත් ටිකක් එක එක ලෙඩ වැටෙන කාලෙනේ! ඉන්න බෑ දැගලිල්ල! මොකෙක් හරි අනුකරණය කරන්නමයි හිත! වැරදිලා හරි ලොකු අයියලා අක්කලා කුණුහරුපයක් එහෙම කියනවා ඇහුනොත් කස්ටියගේ වැඩේම ඕක රී -&nbsp; මික්ස් කර කර කියන එකනේ! ඔන්න ඔය කියන කාලේ තිබ්බ ජනප්‍රිය වැකියක් තමයි මෙන්න මේක! මොකක් හරි වැරැද්දක් කලාම කිසි කතාවක් නෑ මාධවලගෙ ක්ලාස් වල කොල්ලෝ ඕක මූණටම කියලා දානවා! කියන එකා වත් අහන එකා වත් ඒ කාලේ ඕකේ තේරුම දැනං හිටියා කියලා මාධවට නම් හිතෙන්නේ නෑ! දැන් ඕක දන්නේ නැති එවුන් දන්න එවුන්ගෙන් අහලා දැනගන්නත් එපා! ඒත් මාධවනම් දැන් බළධාරියා කපලා දාලා තියන තැනට යෙදීමට සුදුසු වචන සම්භාරයකින් සන්නද්දයි! ඒත් ඉතිං දැන් ඔය වැකිය භාවිතේ නෑනේ! මෙන්න මේකයි ඔය වාක්‍යය! <br /><br /><br />" ඕක කරපු එකාගේ අම්මට තාත්තට රෑට රෑට පාට පාට බල්ලෝ ටිකක් ඇවිල්ලා #(බළධාරියා විසින් කපන ලදී )#&nbsp; පළයං! "<br /><br />හත ඊ පංතිය නොහොත් මාධවලගෙ පංතිය තමයි ඒ කාලේ නරකම පංතිය ලෙසට සම්මාන ලැබුවේ! මාධව, අමිල, අලියා, චින්තක, රණා, ප්‍රසන්න, දිමුතු, රාමයියා AKA රමේෂ් ඇතුලු පට්ටම කොල්ලෝ සෙට් එකක් , ආ තව මයින පුබුදුවා , නිෂාරයා පැතුම්, වාචා, කාලගෝල හෙවත් ගලා ඇතුලු බර බර සෙට් එකක්! ගලා කොටයි බෝලයි! කලුයි! ඉතිං&nbsp; මාධවලා 9 ඉන්නකොට සිංහල කරපු කෝසලා මැඩම් (<a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/blog-post_31.html">අමිලයා කැලේ පැන්න බැද්දේගම පෙන්නුව මැඩම්</a>) ඕකට කාල ගෝලයා කියලා නමක් හැදුවා ආදරේට! කොහොම හරි 9 වසරෙදි හිටපු කාලගෝල 10ට එද්දි ගලා උනේ උගේ ගල්ටික් ආතල් නිසාමයි! ගලා කවදත් හොද එකා! මේ බ්ලොගෙන් මොන මඩ ගැහුවත් ඌ තාම මාධව එක්ක එක්ක අරෝවක් නෑ! <br /><br /><br />ඉතිං ඔය කාලේ මාධවලට නන්දා කියලා මැඩම් කෙනෙක් තමයි පාසලේදි 7&nbsp; ශේණියේදි ගණන් උගන්වන්න හිටියේ! ඉතිං ඒ මැඩම්ගෙන් ගණන් කලාට මොකද මාධවලට ගණන් වලට පෙළ පොත් ලැබිලා තිබ්බේ නෑ! ඇත්තටම කියනවනම් මාධවලට ගණන් පෙළ පොත් ලැබුනේ 7 ශේණියේ 3 වැනි වාරයේ මැද කාලෙදි වගෙයි මතක! මැඩමුත් ඒ නිසාම මහන්සි වෙලා මාධවලට ගණන් ඉගැන්නුවා! මොකද පොත් නැතුව ගණන් කොහොම කරන්නද? ටියුට් හදන්න කම්පීටර් වත් නෑනේ! ඉතිං මොකෝ කියලා මැඩම් ගොඩක් මහන්සි වෙලා මාධවලටත් බැන බැන ගණන් පාඩම් ඉවර කලා! කොහොම හරි පොත් ලැබෙද්දි මැඩම් මාධවලට අදාල පාඩම් ගාණට කවර් කරලා තිබ්බා!<br /><br /><br />ඉතිං ඔහොම ගියාට මොකද මැඩම් මාධවලට දීපු ගාණක් දැකපු කවුරු හරි මාධවලගේ පංතියේ (හත ඊ -&nbsp; නරකම පංතිය කියලයි කිව්වේ! ) හෝ වෙනත් පංතියක කොල්ලෙක් හෝ කෙල්ලෙක්ගේ අම්මෙක් තාත්තෙක් නන්දා මැඩම්ට බැනලා නිර්නාමික ලියුමක් එවලා ළමයින්ට වැරදි දේවල් උගන්වන්න එපා කියලා!! ඉතිං එදා මුලු ඉස්කෝලෙම කැළඹිලා! මුලු 7 වසරම කැළඹිලා ගියා මැඩම් ඒක ඇවිත් මාධවලට කිව්වම! මැඩමුත් කිසි හෙවිල්ලක් නැතුව ඕකට සැක කලේ ගුරුවරුන්ගේ ළමයි! කොහොම හරි මාධවලගෙ පංතියටත් ඇවිත් මැඩම් ඕකම කිව්වා!<br /><br /><br />“ මං මේකට සැක කරන්නේ මෙහෙම කට්ටිය තමයි! ඒත් මට මාත් එක්ක වැඩ කරන අය විශ්වාසයි! පිට ඉස්කෝල වල උගන්නවන ගුරුවරු ගැන මං දන්නේ නෑ! මට සැක අය කීපයක් ඉන්නවා කියලා!“<br /><br />&nbsp;ඔය වගේ හෙන දේශනයක්! එදා ගණනුත් නෑ! ඉතිං මාධවලටත් ආතල් එකනේ! ඒක කියලා මැඩම් කිව්වා “ඕක ලියපු අයට කවදාවත් හොදක් වෙන්නේ නෑ“ වගේ කතාවක්! (මාධවට මතක එහෙම කිව්වා වගේ තමයි!මතක නැත්තේ මොකද, දැන් ඕක වෙලා අවුරුදු 12කට කිට්ටුයිනේ! ) වැරදියි නම් මතක කෙනෙක් නිවැරදි කරන්නකෝ!!<br /><br /><br />ඔන්න ඒක කියලා මැඩම්ට කට ගන්න උනේ නෑ. මාධවලගෙ ක්ලාස් එකම (කොල්ලෝ විතරයි) එක පාර මහා හයියෙන් තාලෙට ගායනා කරන්න පටන් ගත්තා!! මුලු ඉස්කෝලෙම දෙක වෙන්න ඇති එදා හත ඊ එකේ සද්දෙට!! කොල්ලෝ 25ක 30ක සද්දෙට ගැමුණු ශාලාවේ වහල උඩ යන්න ඇති! තේරුම&nbsp; දන්න නොදන්න හැම එකාම එකා වගේ ගායනටය එකතු උනා! එකාවන් කටහඩින් ඇරඹුන ගායනය හේතුවෙන් මුලු 7 ශ්‍රේණියම දෙදරන්න ගත්තා! මෙන්න මෙහෙමයි කට්ටිය ගායනා කලේ...........<br /><br /><br />“ නන්දා මැඩම්ට ඒ බලු ලියුම ලියපු එකාගේ අම්මට තාත්තට රෑට රෑට පාට පාට බල්ලෝ ටිකක්&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ඇවිල්ලා #(බළධාරියා විසින් කපන ලදී )#&nbsp; පළයං! .........................“</div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-7040584207767560636?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-8571769737522273352012-01-08T19:37:00.000+05:302012-01-08T19:37:06.539+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s1600/Alon73185820607462282500_Small.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s320/Alon73185820607462282500_Small.jpg" width="256" /></a></div><div style="text-align: justify;">වර්ෂ 2011 ක් වූ දෙසැම්බර් මස 31 වැනිදා 2011 වර්ෂයේ අවසාන පැය කීපයක සිතුවිල්ල! බස් රථයක ගෙදර එන මගදී! </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">මහා රෑ දුර ඇදෙන බස් රථයේ කවුලුවෙන් අදුරු වෙලා තියන අවට බලාගෙන ඉන්න මාධවට එක එක විකාර හිතෙන එක අමුත්තක් නෙමෙයි! ඒත් අද සිත අමුතුම ලෝකෙකට ගිහින් වගේ! හිතක හිරවුනු හැගීම් සියල්ල සිය මුහුනෙන් පිළිඹිබු වෙන්න ඇති කියලා හිතුනත් හිතට ගලාගෙන එන හැම සිතුවිල්ලක්ම නිදහසේ ගලාගෙන යන්න ඉඩ දුන්නට කමක් නෑ කියලත් ඒ වෙලාවට හිතෙනවා. එහෙම ඇතිවන සිතුවිලි බ්ලොගයකට අකුරු කරන්න ඕනි කියලා එක දවසක් හිතුන නිසාම මාධව හිත පුරා ඇති වෙච්ච ඒ සිතුවිලි සියල්ලම වගේ මේ පෝස්ට් එකෙන් අකුරු කොරලා දාන්නම්!!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">"America, hahaha, we love you, how many people are proud to be citizens of this beautiful Country of ours, the stripes and the stars for the rights that men have died for to protect, The women and men who have broke their neck's for the freedom of speech the United States Government has sworn to uphold, or </div><div style="text-align: justify;">- Yo', I want everybody to listen to the words of this song -&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">so we're told...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">I never would've dreamed in a million years I'd see, So many motherfuckin' people who feel like me, who share the same views And the same exact beliefs, it's like a fuckin' army marchin' in back of me, so many lives I Touch, so much anger aimed, in no particular direction, just sprays and sprays, and straight Through your radio waves it plays and plays, 'till it stays stuck in your head for days and Days, who would of thought, standing in this mirror bleachin' my hair, with some peroxide, Reaching for a t-shirt to wear, that I would catapult to the forefront of rap like this, how Could I predict my words would have an impact like this, I must've struck a chord, with somebody Up in the office, cause congress keeps telling me I ain't causin' nuthin' but problems, and now They're sayin' I'm in trouble with the government, I'm lovin' it, I shoveled shit all my life, </div><div style="text-align: justify;">And now I'm dumping it on... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">සුළග ඇවිත් මූණ පුරාම සීතල තවරගෙන යද්දි රාත්‍රී සීතල අතර සොයන උණුසුමක මාත්‍රයක්වත් නැතිව පට්ට පාලුවෙන් බස් එකේ තනි වෙලා එන වෙලාවට මහා සෙනග අස්සේ දැනෙන තනිකමට මොකක් කරන්නද කියලා හිතා ගන්න බෑ! ඒ අස්සේ අලුත් අවුරුද්ද 2012 ගැන තියන සැක සංකාව උච්චත්වයට ඇවිත්! රැකියාවක් ගැන සිහිනය පපුවට උලකින් අනිනවා වගේ රිද්දද්දි සිත ඉල්ලන තවත් දේවල් ගැන මතකය හිත පිස්සු වට්ටන්න වගේ!! අලුත් අවුරුද්ද ගැන කිසිම බලාපොරොත්තුවක් මාධවගේ හිතේ නෑ! ඒත් හෙටින් එළඹෙන 2012 අවුරුද්දත් කාළකණ්නි වෙලා ගියොත් කියන බය මාධවගේ හිතේ රජ කරනවා. ඒ ලෙවල් සිහිනය බොද වෙලා ගිය අපේම නංගිලා මල්ලිලාගේ සිතුවිල්ලත් මේ වගේම ඇති! රැකියා විරහිත අයියලා අක්කලාගේ සිහිනත් මේ වගේ ව්‍යාකූල වෙලා ඇති! මොකද මාධවත් ඒ ලෙවල් මග ඇරලා ඉන්න කෙනෙක් නිසා! මාධවත් විරැකියාවෙන් ඉන්න තවත් කෙනෙක් නිසා!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" White America, I could be one of your kids, </div><div style="text-align: justify;">white America, little Eric looks just like this,</div><div style="text-align: justify;">White America, Erica loves my shit,</div><div style="text-align: justify;">I go to TRL, look how many hugs I get, </div><div style="text-align: justify;">white America, I Could be one of your kids,</div><div style="text-align: justify;">white America, little Eric looks just like this, </div><div style="text-align: justify;">white America, Erica Loves my shit,</div><div style="text-align: justify;">I go to TRL, look how many hugs I get...&nbsp;&nbsp; "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">කොල්ලගෙ අතේ තියන ෆෝන් කට්ටට කෙලවිලා ගිය නිසාම තවත් කෙල්ලෙක් තමන්ගේ මොබයිල් එකත් පොලේ ගහලා කුඩු කර ගත්ත සිද්ධිය ඒ අස්සේ මාධවට මතක් උනා. පිස්සි! ආදරේ නිසාම ඒකි පිස්සු නටනවා! මාධවට එහෙම හිතුනා. මේ ආදරේ මෙහෙම පිස්සු හදනවනම් මිනිස්සු මොන රෙද්දට මෙහෙම ආදරේ කරනවද මංදා? ආදරේ කියන වචනය මතක් උන නිසාම සිත තවත් මඤ්ඤං උනා! පිස්සු හැදෙන තරම්ම කෙල්ලෙක්ට ආදරේ කරපු මාධවට ඒ හැමදේම නැතිවෙන්න ගිය සුලු මොහොත ගැන හිතෙන එක වළක්වන්න බැරි උනා. ඒ හැමදේම අනික් පැත්තට හැරෙන එක වලක්වගන්න තිබ්බා නේද කියලා මාධවට අනන්තවත් හිතුනා! ඒත් ඒකි කවදාවත් දැන ගන්න එකක් නැති වේවි මාධව ඒ කෙල්ලට කොච්චර ආදරේ කරනවද කියලා! ඒ ලස්සන පුංචි කෙල්ල කවදාවත් දැන ගන්න එකක් නැති වේවි!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" Look at these eyes, baby blue, baby just like yourself, if they were brown, Shady lose, Shady Sits on the shelf, but Shady's cute, Shady knew, Shady's dimple's would help, make ladies swoon Baby, - ooh baby-, look at my sales, let's do the math, if I was black, I would've sold half, I Ain't have to graduate from Lincoln high school to know that, but I could rap, so fuck school, I'm too cool to go back, gimme the mic, show me where the fuckin' studio's at, when I was Underground, no one gave a fuck I was white, no labels wanted to sign me, almost gave up, I was Like, fuck it, until I met Dre, the only one to look past, gave me a chance, and I lit a fire up Under his ass, helped him get back to the top, every fan black that I got, was probably his in Exchange for every white fan that he's got, like damn, we just swapped, sittin' back lookin' at Shit, wow, I'm like my skin is it starting to work to my benefit now, it's... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">**## වික්‍රමභාහු පාසල පහු වෙද්දි මාධවට තමන්ගේ පාසල් කාලේ මතක් උනා. ඒ වගේ කාලෙකට ආයේ කවදාවත් යන්න බැරි හැටි! ජීවිතේ ගෙවෙන ඉක්මණ ගැන පුදුම හිතුනා. අවුරුදු 23ක් නාකි වෙනලක් දැනුනෙවත් නැටි හැටි මාරයි! අමිලලා. චින්තකලා, ගලා, දිමුතු, ජානකලා එක්ක පිස්සු කෙලපු කාලේ යන්නම යන්න ගිහින්! එකම කූඩුවක ඉදපු කුරුළු පැටවු ටික විසිරිලා යනවා නම් අපිටත් උනේ ඒකමයි. අපි හැමෝම ඉස්කෝලෙන් ඈතට ගිහින්! සුදු ඇදුමින් සැරසුනු පුංචි කෙල්ලෝ කොල්ලෝ ටික ආයෙමත් ඒ ඇදුම කවදාවත් ඇදන් කවදාවත් ඉස්කෝලෙට යන්නේ නෑ! කවදාවත්! ඇත්තටම ජීවිතය මහා පුදුමයි! හැමදේකම තියෙන්නේ නිමාවක් විතරයි! ඇරඹෙන හැමදේම නිමාවේවි! ලෝකයේ නිමාව තෙක්ම!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" White America, I could be one of your kids, </div><div style="text-align: justify;">white America, little Eric looks just like this,</div><div style="text-align: justify;">White America, Erica loves my shit,</div><div style="text-align: justify;">I go to TRL, look how many hugs I get, </div><div style="text-align: justify;">white America, I Could be one of your kids,</div><div style="text-align: justify;">white America, little Eric looks just like this, </div><div style="text-align: justify;">white America, Erica Loves my shit,</div><div style="text-align: justify;">I go to TRL, look how many hugs I get...&nbsp;&nbsp; "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">හවස බස් එකට නැගපු හිගන පොඩි එකාගෙ වයසෙම මාධව හිටිය හැටි මාධවට මතක් උනා! ඒත් වෙනසක් තියනවා! ඇයි ඒ පොඩි එකා හිගා කන්නේ! ඌගේ ලස්සන ළමා කාලේ උදුරගෙන තියන හැටි මාධව කළකිරීම පිරුණු හිතින් බලන් හිටියා. පුංචි කොල්ලෙක්ගේ ඇගේ තියන ලස්සන පාට පාට ඇදුම් වෙනුවට&nbsp; ඒ කොල්ලා ඇදන් ඉන්න දැලි තැවරුණු ඇදුම දිහා අප්‍රසන්න විදියට බලන ලොකු නෝනලා මහත්තුරු තමන්ගේ දරුවව ආදරෙන් තුරුලු කරන් ඒ කොල්ලට රුපියල් 10ක් දෙන හැටි මාධව දැක්කා. කීයක් වත් නොදුන්න අය දිහා ඒ කොල්ලා බලපු නසරානි බැල්මත් මාධවගේ ඇස් වලට හසු උනා! අද අනුකම්පාව අයදින ඌ හෙට දවසේ තවත් කප්පම් කාරයෙක් වෙන්න තියන ඉඩකඩ වැඩිවෙන්නේ මේ සමාජයේ වැරැද්ද නිසාමයි කියලත් හිතෙන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" See the problem is, I speak to suburban kids, who otherwise would of never knew these words Exist, whose mom's probably would of never gave two squirts of piss, 'till I created so much Motherfuckin' turbulence, straight out the tube, right into your living room I came, and kids Flipped when they knew I was produced by Dre, that's all it took, and they were instantly hooked Right in, and they connected with me too because I looked like them, that's why they put my Lyrics up under this microscope, searchin' with a fine tooth comb, its like this rope, waitin' To choke, tightening around my throat, watching me while I write this, like I don't like this, Nope, all I hear is, lyrics, lyrics, constant controversy, sponsors working 'round the clock, to Try to stop my concerts early, surely hip-hop was never a problem in Harlem, only in Boston, After it bothered the fathers of daughters starting to blossom, so now I'm catchin' the flack From these activists when they raggin', actin' like I'm the first rapper to smack a bitch, or Say faggot, shit, just look at me like I'm your closest pal, the posterchild, the motherfuckin' Spokesman now for... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඉහල කොත්මලේ ව්‍යාපාරය පටන් ගත්තා! ඒත් එක්කම හුගක් කල් අපිව සනසපු සුන්දර සෙන්ට් ක්ලෙයාර් දිය ඇල්ල යන්නම යන්න ගියා! අවුරුදු ගනනාවක් සීතල තලවකැලේට වෙලා ලස්සන වපුරවපු සුන්දර සෙන්ට් ක්ලෙයාර් තවදුරටත් නෑ! ඇල්ල හිදෙන හැටි පත්තරේ තිබ්බ පොටෝ එකකින් දැක්ක මාධවට ඒ සිද්ධියත් මේ වෙලාවේ මතක් උනේ ඈතින් සද එළිය වැටිලා දිලිසෙන ගංගාව දැකීම නිසාමයි! මාධවට මතක් උනා! තමන් **** එකේ වැඩ කරපු කාලේ තලවකැලේ ගිය දවසක මයික්‍රෝ එක සෙන්ට් ක්ලෙයාර් දිය ඇල්ල ඉස්සරහ නවත්තගෙන ඒ දිහා ආසාවෙන් බලං ඉදපු හැටි!! පෙණ සමග මීදුම් දුමාරය අතුරින් නොනැවතී ගලා හැලෙන සුන්දර සෙන්ට් ක්ලෙයාර් තවදුරටත් නෑ&nbsp;කියලා හිතෙද්දි මාධවට ඇත්තටම කදුලක් ආවේ ඇයි කියලා මාධවට හිතා ගන්න බැරි උනා. මිනිස් අවශ්‍යතා සපුරා ගන්න ස්වභාව ධර්මයාගේ අසීමිත විනාශය මතින් බෑ! ඒත් බලෙන් එහෙම කරනවනම් ඒකට රිටර්න් එකත් වැඩි ඈතක නෑ කියලා මාධව විශ්වාස කරනවා! ඉතිං මාධවට හිතේ දුක අතුරින් මෙහෙම හිතුනා!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" සමුගනිමු සෙන්ට් ක්ලෙයාර්..............!! "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" White America, I could be one of your kids, </div><div style="text-align: justify;">white America, little Eric looks just like this,</div><div style="text-align: justify;">White America, Erica loves my shit,</div><div style="text-align: justify;">I go to TRL, look how many hugs I get, </div><div style="text-align: justify;">white America, I Could be one of your kids,</div><div style="text-align: justify;">white America, little Eric looks just like this, </div><div style="text-align: justify;">white America, Erica Loves my shit,</div><div style="text-align: justify;">I go to TRL, look how many hugs I get...&nbsp;&nbsp; "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">අන්තිමට හීනෙන් වගේ බස් එක නවත්තන්න යද්දි මාධව දැනුනා තමන් ඉන්නේ ටවුමේ කියලා! සද එලියෙන් ටවුමම නෑවිලා! ඉතින් වැනි වැනී ඇවිත් බස් එකෙන් බැහැපු මාධවට කවුරුවත් නැති ටවුමෙදි මිනිස්සු පිරුණ බස් එකේදි දැනුන පාලුව තනිකම තවදුරටත් දැනුනේ නෑ! ඉතිං මාධව තට්ට තනියම පාළුවට ගිය ටවුම මැද්දෙන් සිය නිවසට ඇදෙන්න උනා! බල්ලෝ පොර කන සද්ද ඈතින් ඇහද්දි පාලු ටවුම මැදින් කාගේ හරි ටුක් එකක් පට පට පට ගාගෙන ඉගිලුන හැටි මාධව දැක්කා! ඒ අස්සේ මාධවලගේ ටවුමේ ඉදන් යාපනේ යන බස් එකේ හඩත් මාධවට ඇහුනා! සැනසිල්ලේ නිදියන ඒ මගීන් ටික අරන් නිදි නැතුව මහා රෑ යාපනේ යන ඒ බස් රථයේ රියදුරු අයියා දැක්කම මාධවට ඌ ගැන පුදුමත් හිතුනා! ජීවිතේ දිනාගන්න මිනිස්සු කරන්නේ නැති තරම් දෙයක් දැන් නෑ! පුදුමයි!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" So to the parents of America, I am the derringer aimed at little Erica, to attack her Character, the ringleader of this circus of worthless pawns, sent to lead the march right up to The steps of congress, and piss on the lawns of the White House, to burn the casket and replace It with a parental advisory sticker, to spit liquor in the faces of in this democracy of Hypocrisy, fuck you Ms. Cheney, fuck you Tipper Gore, fuck you with the freest of speech this Divided states of embarrassment will allow me to have, fuck you, He, hahaha, I'm just playin' America,&nbsp; you know I love you... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">මං මේ පෝස්ට් එකත් එක්ක ඇමෙරිකා සිංදුව දැම්මේ ඒක මගේ හිතට දැනුන වැදුන සිංදුවක් නිසා! මාධව එච්චර හිප් හොප් පැත්තට නැතත් එමිනෙම්ගේ සිංදු ටිකක් අහන්න ආසයි! ඉතිං එමිනම් කියන මේ සිංදුව අහන ගමන් තමයි මේ පෝස්ට් එක ලියන්නේ! ඒ නිසා ඒකේ පදත් මේ අතරින් දැම්මා! ඒ සිංදුවේ නමත් මේ පෝස්ට් එකේ හෙඩිමට දැම්මා!&nbsp; ඒ සිංදුව අහලා නැති අය කැමතිනම් යූ ටියුබ් එකේ සෙවිල්ලක් දාලා බලන්නකෝ! එහෙනම් ලබන්නා වූ නව වසර හැමෝටම සුභ නව වසරක් වේවා!! ස්තූතියි 2011! එහෙනම් අපි සමුගනිමු!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">බ්ලොග් අවකාශේ ඉන්න මගේ යාලු මිතුරු හැමෝටම, ඒ වගේම ලෝ සකල වාසී දනන් හැමෝටම ආදරෙන් සුභ පතනවා!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">2012 ඔබ සැමට සුභ නව වසරක් වේවා!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-857176973752227335?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-84613871167836749182011-12-23T11:32:00.000+05:302011-12-23T11:32:59.343+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8_mV1qySEAA/TvQZXmgjBXI/AAAAAAAAANE/2kO1-phvtOQ/s1600/mmmm%2521.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="157" src="http://2.bp.blogspot.com/-8_mV1qySEAA/TvQZXmgjBXI/AAAAAAAAANE/2kO1-phvtOQ/s400/mmmm%2521.jpg" width="400" /></a></div>සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ උණුසුමත් අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ ලස්සනත් අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ මියුරු කතා අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ දෑස් වල බැල්මත් අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ උණුසුම් හාදු අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ සොදුරු රහස් අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ සුන්දර මොහොතත් අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ සැනසීම අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><br />සියොලගම පුබුදුවන..........<br />හැගීම් පිරුණු ස්වප්නයක උවමනාව..........<br />ඉතිං ප්‍රිය ආදරී..............<br />ඒ ආදරෙත් අරන්..............<br />මේ හීනයෙන්වත් එන්න..............<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-8461387116783674918?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-91758585308111327022011-12-21T22:30:00.001+05:302011-12-21T22:30:50.693+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s1600/Alon73185820607462282500_Small.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s400/Alon73185820607462282500_Small.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><br />මං කොන්ඩේ පීරන් ඉන්නවට එයා කැමතියි.....<br /><br />ඉතිං මං කොන්ඩේ පීරන එක නැවැත්තුවා.....<br /><br />මං රැවුල වවන් ඉන්න එකට එයා කැමතියි.........<br /><br />ඒ නිසා මං රැවුල කපන්න පුරුදු උනා......<br /><br />මං සපත්තු දාගෙන ගමන් යනවට එයා කැමතියි......<br /><br />ඒ නිසා මං බාටා කෑලි දෙකක් දාන්න පුරුදු උනා....<br /><br />මං ටයි එකක් දාගෙන ඉන්නවට එයා හුගක් කැමතියි...<br /><br />ඒ නිසා මං ටයි දාන එක නතර කලා......<br /><br />මං ජැන්ඩියට අදිනවට එයා කැමතියි.....<br /><br />ඒ නිසා මං හම ගිය ඩෙනිමක් අදින්න පුරුදු උනා...<br /><br />මං එයාට මැසේජ් කරනවට කැමතියි.....<br /><br />ඒ නිසා මං ෆෝන් එක විකුණලා දැම්මා.....<br /><br />මගේ දක්ෂකම් වලට එයා කැමතියි.....<br /><br />ඒ නිසා මං අදක්ෂයෙක් උනා..........<br /><br />එයා මට ගොඩාක් කැමතියි.......<br /><br />ඒ නිසා මං මාවම නැති කර ගත්තා........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-9175858530811132702?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-16034945892702954072011-12-07T21:28:00.000+05:302011-12-07T21:28:51.025+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s1600/d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s400/d.jpg" width="400" /></a></div>ඇය මා තුරුලත උණුසුමින්............<br />නමුදු මා සිත උණුසුම් නොවේ................<br />සිත ඇගේ පහස සොයා ගොසින්...............<br />ඈ.......................<br />කිසිදිනක මා සතු නොවන..................<br /><br />ඈ ගතේ පහස තුටින් විදින්නම්.............<br />නමුදු සිත ඒ පහසට ප්‍රිය නොවේ..................<br />සිත ඉල්ලන ඇගේ පහස...................<br />ඈ......................<br />කිසිදිනක මා සතු නොවන..................<br /><br />හුරතලේට ඔබ යමක් අසාවි................<br />මමද පිළිතුර දෙමි...................<br />නමුදු සිතට අවැසිය ඇගේ පැනය...........<br />ඈ......................<br />කිසිදිනක මා සතු නොවන..................<br /><br />ආදරේ ඉල්ලන සිත, ගත අතහැර වෙනතක ගිහින්...................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-1603494589270295407?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-4562096399326343652011-12-01T13:35:00.000+05:302011-12-01T13:35:00.095+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-m0-kpa0iNxc/TtczRxn0RjI/AAAAAAAAAMs/Be7UvFggR88/s1600/symbols-emotions-thumb13864563.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /><img border="0" height="342" src="http://4.bp.blogspot.com/-m0-kpa0iNxc/TtczRxn0RjI/AAAAAAAAAMs/Be7UvFggR88/s400/symbols-emotions-thumb13864563.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nynAKZjzDRg/To84ncDzrkI/AAAAAAAAALg/tHBDaPv29Ow/s1600/Signed-I-Love-You-Hearts.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div>සල්ලාප කුටියේ අකුරු අතරින් ගලා ආව ආදරය නැතිව බැරි තරම්ම හිතට වැදිලා. අපි ආදරය කරන්න පටන් ගත්තේ සල්ලාප කුටියේ අකුරුත් එක්ක! අපි මූණට හම්බුනාම කතා කරන දේවල් වලට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් දේවල් ගැන අපි සල්ලාප කුටියේදී කතා කලා. එළිමහනේ හමුවුනාම ඒ කිසි දෙයක් නොදන්න ගානට අපි නිකම්ම හිනා උනා. එතකොට ඒ ආදර කතා අපේ මතකේ විතරයි. ඒ මතකයේ තිබ්බ දේවල් වචන වලට පෙරලන්න අපි බය උනා. එකිනෙකා රහසින් ආදරය කලා. අවසානයේ දිනක් එක් විද්‍යුත් ලිපියක් නිසා අපි අපිටම හිමි වුනා. හිතේ තිබුනු සියලුම හැගීම් පිරුණු විද්‍යුත් ලිපිය අපේ ජීවිත ආදරයෙන් පුරවා දැම්මා. හිත් වලින් ආදරේ කරපු අපි සැබැවින්ම ආදරේ කරන්න පටන් ගත්තා...........<br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="221" src="http://1.bp.blogspot.com/-X7wl2xQERaI/Tf8CM4Ta0DI/AAAAAAAAAE0/BUWQH6Smwn4/s400/couple.jpg" width="400" /></div>කෙටි පණිවිඩයේ නොතිබුන, දුරකථන ඇමතුමක නොතිබුන, මූණට හමුවෙලා කතා කරන කතා වල නොතිබුන ආදරය සයිබර් අවකාශය හරහා ගලාගෙන ආවේ අපිටත් නොදැනීමයි. අපි සල්ලාප කුටිය තුල තුරුලු උනා. එකිනෙකා සිප ගත්තා අතොරක් නැතුව. අපි දුක් උනා. අපි සන්තෝෂ උනා. එකිනෙකාව තේරුන් ගත්තා. අපි අපිට උපකාර කර ගත්තා. එකිනෙකා නොදකින සල්ලාප කුටිය තුල අපි අපේ දෑස් දෙස බලන් හිටියා. අපි බැන ගත්තා. අපි කේන්ති ගත්තා. ඒ හෑම දේ එක්ක සෑම විටකම අපි ලගින්ම ජීවත් උනා. කොටින්ම කියනවනම් අපි වෙනම ජීවිතයක් අරන් ගියා. සයිබර් අවකාශයේ සල්ලාප කුටියේ පදිංචි වූ නව යුවලක් ලෙසට......<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="322" src="http://2.bp.blogspot.com/-nynAKZjzDRg/To84ncDzrkI/AAAAAAAAALg/tHBDaPv29Ow/s400/Signed-I-Love-You-Hearts.gif" width="400" /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-PBMruo_IbUg/Tf8CL-p-5gI/AAAAAAAAAEw/hxRoIMT8tDQ/s1600/46664_1255406085271_1833153574_481810_1017969_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br />කාලයත් එක්ක අපි සයිබර් අවකාශයෙන් බැහැර සැබෑ ලොව ආදරේ සොයන් ගියා. එය සයිබර් අවකාශයේ ආදරය තරම්ම ලස්සන උනා. අපි ඒ සයිබර් අවකාශයේ මතකයන්ට ආසා කලා. ඒ සල්ලාප කුටියේ මතක ආවර්ජනය කරමින් තුටු උනා. සල්ලාප කුටියේ හුවමාරු උන සිප ගන්නා මූර්ති රූපක වෙනුවට අපි සැබෑවින්ම එකිනෙකා සිප ගත්තා. සල්ලාප කුටියේදී නොදැනුනු අපේ දෙතොල් වල තෙත් බව අපි සැබෑ ලෝකයේදී අපූරුවට විදගත්තා. අපි ඇවිද්දා. අතැගිලි පටලවන්. ඒ වගේම ඒ සයිබර් අවකාශයේදී කිසිවිටක නොදැනුන එකිනෙකාගේ උණුසුමත් අපි සැබැවින්ම විදගත්තා. අපේ හදවත් ගැහෙන රාවය අපි දෙදෙනාම හදුනා ගත්තා. සල්ලාප කුටියේ අකුරු හා රූපක වලින් තොර වූ යොවුන් ආදරය අපි හදුනා ගත්තා.............<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-PBMruo_IbUg/Tf8CL-p-5gI/AAAAAAAAAEw/hxRoIMT8tDQ/s400/46664_1255406085271_1833153574_481810_1017969_n.jpg" width="281" /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-YquyoCtitvg/Ttc07VDp0TI/AAAAAAAAAM0/JezrNfRe_VQ/s1600/emotions.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br />යතුරු පුවරුව ස්පර්ශ කල අපේ අතැගිලි සල්ලාප කුටියෙන් පිටතදී එකිනෙකාගේ ඇගිලි මත ස්පර්ශ උනා. අපි මිමිනූවා. අපි කතා කලා. අපි සිනා සුනා. අපි සැබැවින්ම රණ්ඩු උනා. අපි ඇත්තටම බැන ගත්තා. අපි හැඩුවා. අපි සල්ලාප කුටියේ අකුරු වලින් බෙදා ගත් හැම දේ සැබැවින්ම අත්දුටුවා. අපි අපිවම විදගත්තා. අපට හැකි සේම. නමුත් කාලය නපුරුයි. අපිව යලිත් සල්ලාප කුටියටම සීමා කරන්න තරම්ම කාලය නපුරු උනා. අපි යලි යලිත් සල්ලාප කුටිය තුල අපිවම ආදරෙන් වෙලා ගත්තා. කලකට පෙර සේ ලගට වී හිද කියාගන්න බැරි දහසක් හැගීම් අපි සයිබර් අවකාශයේ දත්ත තුලින් එකිනෙකා වෙත මුදා හැරියා. ඒත් සයිබර් අවකාශයේදීද අප වෙන්වීමට වැඩි කල් ගියේ නෑ. දැන් ඒ ආදරණීය ආදරය තව දුරටත් බලාපොරොත්තු රහිත වෙලා.............<br /><br />හැගීම් නැති නමුදු අනුනට හැගීම් දනවන මූර්ති රූපක පවා තුෂ්ණිම්භූත වෙන්න ඇති අපි ‍වෙන් උන ඉක්මණ දැකලා. ඒ තරම්ම කෙටි කාලයක අපි ආදරේ දුක්බර අවසානයකට ඇවිල්ලා. එදින් පසු අවසානය දක්වාම සල්ලාප කුටියේ ආදරය නිමා වන අවසන් මොහොත තෙක්ම අපි ඇඩුවා. එකිනෙකා දැක ගත නොහැකි සල්ලාප කුටියේ යලිත් තුරුලු වී.. වෙන් වෙන්න වෙන බව දැන දැනම අපි තුරුලු වී හැඩුවා. ඇති තරම් මූර්ති රූපක හුවමාරු උනා. ඒ හැම මූර්ති රූපකයක්ම හැඩීම නිරූපණය කරන්නක් වූවා. අප අතර හුවමාරු වූ සෑම වැකියක්ම නිමා වූයේ හැඩීම සංකේතවත් කරන්නා වූ රූපකයක් එක්ක. ඉතිං අපි වෙන්වෙලා. අන්තිමට දැන් ඒ සල්ලාප කුටියේ පාලුව රජ කරන්න පටන් අරන්.....<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-YquyoCtitvg/Ttc07VDp0TI/AAAAAAAAAM0/JezrNfRe_VQ/s320/emotions.jpg" width="320" /><br /></div>ඒ විදියට සයිබර් අවකාශයේ වෙබ් පිටු අතරින් වෑහුන අපේ ආදරේ දැන් නැති වෙලා ගිහින්. ආයෙත් නොඑන්නම............<br /><br />මේ විදියට සයිබර් අවකාශයේ ආරම්භ වූ ආදරයක් නැවත සයිබර් අවකාශයෙන්ම නිමා වෙලා. සයිබර් අවකාශයේ සල්ලාප කුටියේදී පළමු වරට හා අවසාන වරට තුරුලු වූ ඒ අපි ආයෙ කවදාවත් එකිනෙකා තුරුලු වෙන්නේ නෑ. ලෝකයක් බලාපොරොත්තු එක්ක පටන් ගත්ත ආදරය අවසානයේ කිසි බලාපොරොත්තුවක් නැති සයිබර් අවකාශය තුලම නැත්තටම නැති වෙලා යන්නම ගිහින්..............<br /><br />කිසි බලාපොරොත්තුවක් නැතිව..... ආයෙත් නොඑන්නම.................<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-456209639932634365?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-9274752307480687312011-11-26T13:58:00.000+05:302011-11-26T18:39:43.173+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-rUOJNdjyLQo/TtCj-TuUYII/AAAAAAAAAMU/m5NN8RyfEtw/s1600/22831stencil-metal.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-rUOJNdjyLQo/TtCj-TuUYII/AAAAAAAAAMU/m5NN8RyfEtw/s400/22831stencil-metal.jpg" width="261" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0IjnmDENW1Y/TtCkUeyJ52I/AAAAAAAAAMc/8I_mSCGhnW4/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-TTzPrdlExCk/TtCkVKPtc-I/AAAAAAAAAMk/eARqDIaUp8Y/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;කන පැලෙන වීදුරු පුපුරා කුඩු පට්ටම් වෙන රොක් සිංදු, කුඩු පට්ටම් වෙච්ච හිතකට කොච්චර සහනයක්ද? ඒත් කීයෙන් කීයද නියාමාකාරව රොක් සිංදුවක් අහන්න පුලුවන් එකෙක් ඉන්නේ. අද මේ මාධව කියන්න යන්නේ කොහොමද රොක් සිංදුවක් අහන්න හොදම විදිය කියලයි! බොක්කට වදින්නනම්, ඇස් වලින් කදුලු පනින්න නම්, කන් වලින් ඇතුල් වෙලා මොලේ හරහා හිතේ අන්තිම කෙලවරටම වදින්න නම් කොහොමද රොක් සිංදු අහන්න&nbsp; ඕනි. අන්න ඒකයි අද මේ කියන්න හදන්නේ!<br /><br />ඔවා කියන්න ගත්තම අපේ කට්ටිය හිතුවොත් එහෙම අර මාධවයා අපේ කන් අඩි පලන්නයි මේ වැඩේ කරන්නේ කියලා එහෙම, ඒක මාධවටත් බළධාරියාගෙන් කැපිල්ලක් එන වැඩක් වේවි. ඒ නිසා කියන්නම්කෝ මේ ටිකත්. රොක් මේ අහන විදියට ගියොත් කන් අඩි පුපුරනවා ෂුවර්! 99%ක්ම...&nbsp; ඉතිරි 1% නම් පිස්සු නොහැදීමේ අවධානමක් ගැනයි! ඒ නිසා කැමති අය විතරක් මේ වැඩේ කරලා බලන්න! ඒ වගේම මාධව ඊළගට කියන රොක් සිංදු වර්ග ඒ ඒ අය තෝර ගන්නකෝ තමන්ට හරි යන ආකාරයට! හොදේ!<br /><br />ලංකාවේ එච්චර සැර නැති රොක් - soft රොක් අහන්න නම් හස්ති ( Hasthi ) , නිමේසිස් ( Nemesis ),&nbsp; ඉන්ද්‍රචාප ලියනගේ, සංක දිනෙත්, බිලී, ඩැඩී, වගේ කස්ටියගේ හොදයි! රවිහාන්ස් ගෙත් රොක් සිංදු ටිකක් තිබ්බා! ලංකාවේ ඔයිට වඩා සැරම metal රොක් වගේ අහනවනම් ඉතිං Stigmata සුපිරි! Stigmata කට්ටිය කරපු Falling Away එහෙම උපරිමයි!<br /><br />හින්දි ඒවා නම් ප්‍රීතම්ගේ ඒවා මරු! ජන්නත් ෆිල්ම් එකේ සිංදු ටික එහෙම මරු! තව කස්ටිය ඉන්නවා හින්දි කස්ටිය නම්!<br />ඉංග්‍රීසි එව්වා නම් බෙදන්න අමාරු උනත් මාධවට අනුව LINKING PARK ටිකක් සැර අඩුයි! හම්! එයාලගේ NUMB, New Devide, robot boy වගේ සිංදු ගොඩක්ම සැර අඩුයි කියලා මාධවට හිතෙනවා! ඒත් නක (කන)&nbsp;පලාගන්නම ආසා අයට මේන්න ලැයිස්තුවක්! හොදම රොක් සංගීතය කරන අය&nbsp; මාධවට අනුව! වෙන වෙන අයට මේක වෙනස් වෙන්න පුලුවන්නේ! මේ මාධව ආසම කස්ටියක් තමයි!<br />1. System Of down &amp; Serj Tankian<br />2. Linkin park<br />3. Limp Bizkit<br />4. Metallica<br />5. Apocalyptica<br />6. SLIPKNOT<br /><br />මෙවුන්ගෙන් ටිකක් හරි කන බේරගෙන අහන්න පුලුවන් සිංදු ටිකක් තියනවනම් ඒ 1, 2, 3, 5 කස්ටියගේ තමයි! 6 වෙනියගේ අහනවනම් ඉතිං බඩු තමයි! සිංදුව අහලා ඉවර උනාම කන් දෙක කීං ........................කීං ගානවා!<br />ඉතිං මේකයි රොක් සිංදු අහන්න හොදම විදිය! හැබැයි හොද සබ් වූෆර් සෙට් එකක් නැත්තන් කොහොමත් රොක් අහලා වැඩක් නෑ! ඒ නිසා රොක් අහන්න නම් හොද සබ් එකක් ළගට ගන්න!<br />&nbsp;හැබැයි හොදට equalizer එකත් හදලා තියාගන්න ඕනි! rock, soft rock, full bass &amp; treble වගේ සැකසීමක් ගොඩක් හොද ශබ්ද තත්වයකට අවස්ථාව ලබා දෙනවා! සබ් එකේත් බේස් ත්‍රිබල් අගයන් හොදට ගැලපෙන්න හදාගන්න!හැබැයි මේ මොන විදියට හැදුවත් තමන්ගේ සබ් එක හොද තත්වයෙන් නැත්තම් වැඩකුත් නෑ ඉතිං! මීට අමතරව මීඩියා ප්ලේයර් එකේ සිංදු අහන කස්ටිය සිංදු එකිනෙක ඔටෝ මික්ස් වෙන ක්‍රොස් ෆේඩර් ඔප්ෂන් එක හදා ගත්තනම් මරු! එතකොට නන්ස්ටොප් වගේ නොනැවතී තියන සිංදු සේරම ගලාන් ගනවා! තමන්ට විදින්න, අහන්න විතරයි තියෙන්නේ! මේක ජෙට් ඕඩියෝ එකේත් තිබ්බා වගේ මතකයි ! මාධව නම් මීඩියා ප්ලේයර් එක විතරයි යූස් කරන්නේ! අනික්වා වැඩක් නෑ මාධවට!<br />ඉතිං ඒකත් හදාගන්න නම් මෙහෙම කරන්න!<br /><br />රයිට් ක්ලික් කරන්න වින්ඩෝස් මීඩියා ප්ලේයර් එකේ විෂූවලේෂන් එක උඩ! නැත්තන් ෆුල් ස්ක්‍රීන් කරන්න තියන බට්න් එක ළග රයිට් ක්ලික් කරන්න. ඒ එන මෙනු එකෙන් මේ රූප වල විදියට තෝරලා ඔයාලා කැමති විදියට අගයක් තෝර ගත්ත නම් හරි!</div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="218" src="http://1.bp.blogspot.com/-0IjnmDENW1Y/TtCkUeyJ52I/AAAAAAAAAMc/8I_mSCGhnW4/s400/1.jpg" width="400" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="170" src="http://1.bp.blogspot.com/-TTzPrdlExCk/TtCkVKPtc-I/AAAAAAAAAMk/eARqDIaUp8Y/s400/2.jpg" width="400" /></div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><br /><br /><br />ඔන් ඕවා හදා ගත්තට පස්සේ සබ් එකේ ස්පීකර්ස් සේරම තමන්ගේ මොනිටර් එක ඉස්සරහින් තියාගන්න! ඒක 2.1 SUB එකක් නම් ඒ Speaker දෙක අරන් කනට තියලා තද කර ගන්න! හරියට පිස්සෙක්ට කරන්ට් එක දෙනවා වගේම කන් දෙක ළගට තියලා හොදට සද්දෙට වොලියුම් එකත් දාගන්න!<br /><br />මේ වැඩේ පුරුදු වෙන පළවෙනි පාර නිසා ශබ්දය ටිකක් අඩුවෙන් දාගත්තොත් හොදයි! හම්! එහෙමනම් දැන් සිංදුව ප්ලේ කරමු! හම්! දැන් ඇස් දෙකත් හොදට වහ ගන්න! ඕඩියෝ වීඩියෝ ප්‍රශ්නයක් නෑ! සිංදුව ඇහෙන්න තිබ්බනම් ඇති! දැන් සිංදුව ගලාගෙන යනවා! ඒත් එක්කම හිතන්න! තමන්ට හිතේ තියන හැම ප්‍රශ්නයක්ම! හිතන්න! සිංදුව ගලාගෙන යාවි!<br /><br />සිංදුවේ කෑ ගහලා හොදට කන පැලෙන කෑලි යද්දි ඔයත් ඒ එක්කම හෙමීට කියන්න! කියන්න බැරිනම් සිංදුවේ තාලයට කටින් සද්දයක් වත් දාන්න! ස්පීකර් කනට තද කරන් ඉන්න ගමන්ම! ඔයාට නොදැනීම ඔයාගේ හිත ගොඩක් දු............................................ර යාවි! අද කෙල්ල තරහා වීමේ ඉදලා නැන්දම්මගේ කෙනෙහිලි කම්, ට්‍රයි කරන කෙල්ල වෙන කොල්ලෙක් එක්ක යාලුවෙලා දුක් විදින ඒවා ගැන හිතේවි! ඇස් අරින්න එපා! වහගත්ත ඇස් ඇතුලින් මැවිලා පෙනේවි! අණ දීමක් නැතුවම හිතෙන් ගොඩක් දේවල් හිතේවි! <br /><br />ඒත් එක්කම ඒ හැම දෙයක්ම යටපත් වේවි! ටික ටික.... නොදැනීම! සිංදු එක පිට එක ගලාගෙන යාවි! ගිටාර් බීට් හැම එකක්ම ඔබේ කොදු ඇට පෙළ තුලින් හිරි වට්ටාගෙන ගලං යාවි! හැම වචනයක්ම ඔබේ කන් තුලින් ඇතුල් වේවි! නමුත් කන් තද කරන් ඉන්න නිසාම පිටවෙලා යාවි! හිතේ තියන හැම කුණු ගොඩක්ම ගලවගෙන! හරියට පෙළපාලියට වදින ලොකු වතුර පාරකින් මිනිස්සු සී සී කඩ දුවන් යනවා වගේ! <br /><br />Serj Tankian කෑ ගහලා කියන හඩ අහන්න!<br /><br />Aerials <br />in the sky <br />When you lose small mind You free your life<br /><br />ඒත් එක්කම ඇග හිරි වැටීගෙන යයි! අත් වල හිරි ගඩු පිපේවි! අපේ දුක් ගින්දර මැද්දෙන් රොක් සංගීතය කඩාගෙන යාවි! හැම දුක් සිතුවිල්ලක්ම යටපත් වේවි! <br />Apocalyptica රොක් සංගීතය සෙලෝව තුලින් මතු කරලා අපේ ඔලු කටු ඇතුලේ පුපුරවා දමාවි! ඒ හැම වාදනයක්ම අපේ දුක් සිතුවිලි කුඩු පට්ටම් කරලා දමාවි!<br />එහෙනම් නිවැරදිව රොක් සංගීතය රස විදින්න! හැබැයි කන් අඩි බේර ගන්න!<br /><br />&nbsp;- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - <br /><br />මාධවගේ අවවාදය -&nbsp; ඝෝෂාකාරී&nbsp;සංගීතය ඔබව බිහිරි බවට පත් කරනු ඇත!</div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-927475230748068731?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-70163135062797888372011-11-23T21:00:00.000+05:302011-11-23T21:00:03.293+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Vx8OAnVI2pM/TrJbRYLt61I/AAAAAAAAALs/QsAeoClX6lc/s1600/gooo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="274" src="http://3.bp.blogspot.com/-Vx8OAnVI2pM/TrJbRYLt61I/AAAAAAAAALs/QsAeoClX6lc/s640/gooo.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-X7wl2xQERaI/Tf8CM4Ta0DI/AAAAAAAAAE0/BUWQH6Smwn4/s1600/couple.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;"><br />ලොලීටා නැමති ආදරයේ කතාන්දරය ගලාගෙන ඇවිත්! දිගුම කාලයක් තිස්සේ මාධව සිය හදවතේ තද කරන් සිටි සියලූම හැගුම් මේ කතන්දරයෙන් එලියට දැම්මා. දැන් ඒ කතාන්දරය නිමා කරන්න කාලය ඇවිත්. එහෙනම් හැමෝම එකතු වෙන්න සෙව්වන්දිය යන්නම ගිය කතාන්දරය අහන්න. මාධවගේ පළමුවෙනි ආදරයේ ඇත්තම කතාන්දරයේ අන්තිම සිදුවීම් පිළිබදව දැන ගන්න.....</div><br />කාලය ඉක්මණින් ගෙවී ගියා. අවසන් වරට පාසල් නිළ ඇදුමින් සැරසුනු සෙව්වන්දිය කිසි දිනක යලිත් මාධවට දකින්න ලැබුනේ නෑ. එහෙත් මාධව ඒ පිළිබදව එතරම් තැකීමක් කලේ නෑ. මාධව සිය අධ්‍යන කටයුතු සමග කාර්යබහුල වී සිටි හෙයින් ඇයද මාධවගේ සිතින් ගිලිහී යමින් සිටි කාලයක්. එහෙත් මාධව ඇය පිලිබදව විපරම් කලා. ඇගේ සුරංගනා රූපය දකින්න මාධව ආසා කලා. ඒත් මාධව නොසිතූ විදියට සියල්ල කඩාගෙන වැටෙන්න ගතවුනේ එකම එක තත්පරයයි.<br /><br />මාධවගේ හදවත පුරාව දුක නැමැති හැගීම පතුරවමින් ඒ මූසල ආරංචිය මාධවගේ දෙසවනට ඇහුනා. <br /><br /><div style="text-align: center;">" එයා යන්න ගිහින්.... ගොඩාක් දුර...... “ </div><br />මාධවට ඇහුන ඒ වචන කීපය මාධවගේ ලෝකයම විනාශ උනා වගේ හැගීමක් ඇති කලා. මාධවට මැවි මැවී පෙනුනා. ඒ ලස්සන ඇස්. ඒ ලස්සන හිනාව. ඒ කෙල්ලගේ ලස්සන. තත්පරයෙන් තත්පරයට මාධව විදගත්ත ඒ පුංචි සෙව්වන්දියගේ සුන්දරත්වය. මාධව ඇඩුවේ නැති උනත් සිත තුලින් කෑ ගහලා අඩන්න ඇති. මාධවට ඇය කෙරේ ඇතිවුන ආදරේ ඇයට කියන්න බැරි උන එක ගැන කළකිරීම එක්ක එකතු වෙච්ච මහා දුකක් පපුවේ හිර උනා. ගෙදර ආපු මාධව ඇයගේ පිංතූර එකතුවක් තිබුනු තැටිය පරිඝණකයට දාගෙන ඇයගේ ලස්සන ආයේ ආයේ බැලුවා. මාධවට මතක් උනා. ඇයව මුලින් දුටු දවසේ සිට සියල්ල යලි යලිත්....<br /><br />රතුපාට හැන්දෑවේ මල් ගොමුවේ මල් නෙළමින් සිටි ඇයගේ සුන්දරත්වය ගැන මතකේ අවදි උනා. ඒ මතකය තුලින්ම මාධවට මතක් උනා ඇගේ නිවසට මාධව ගිය එකම එක් අවස්ථාව. ඒදින ඈ පාසල් නිළ ඇදුමින් සිටි ආකාරය ඔස්සේ මාධවට ඇයව පදික වේදිකාවේදී හමුව දක්වාම සිත රැගෙන ගියා. එකිනෙක සම්බන්ධ වූ සිතුවිලි ආකරයක් මාධවගේ සිතේ පිළි රැව් දුන්නා. මාධව ගැන ආදරේ බිංදුවක් තරම් නොතිබුන සෙව්වන්දිය ගැන මාධවගේ සිතේ තිබුනු ආදරය පිළිබදව සිතුවිලි ඇත්තටම මාධවව ගොඩක් රිදෙව්වා. ඇය කිසිදිනක යලි දකින්නට නොලැබේවි. මේ පුංචි රටේ ඈ ගොඩක් ඈතට ගිහින්.....<br /><br />ඉතිං මිතුරනි ඒ ආකාරයෙන් මාධව තනි උනා. ඇත්තම ඇත්ත තනි සිතක ආදරය නැති නොවී පැවතුනා. ඒ ආදරය සමග මාධව අවුරුද්දක් පමණ කල් ගෙව්වා. ඇය ගැනම සිතමින්. නමුත් කාලය ඉක්මණ් උනා. ලොලීටාව අමතක නොවුනත් ඇය ගැන තිබුනු ආකර්ෂනය ආදරය නැතිවී යනවා වගේ මාධවට දැනුනා. එය සෙව්වන්දිය යනු මාධවගේ සිතේ ඇති පුංචි ආලෝක තිතක් වගේ දෙයක් බවට පත් වෙලා! ඒ අතර තුර&nbsp; මාධවට යලිදු මුනු ගැසුනු <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/04/blog-post_21.html">වෙනස්ම ආකාරයේ සුන්දරත්වයක්</a> මාධවගේ සිත සෙමෙන් සෙමෙන් සුවපත් කලා. <br /><br />ඉතිං මිතුරනි ලොලීටා කතාන්දරය මෙතනින් නිම වේවි. සෙව්වන්දියට කළ ඇත්තම ඇත්ත ආදර කතන්දරයේ නිමාව. තනි සිතක ඇත්ත ආදරයේ කතාන්දරයේ නිමාව.&nbsp; නමුත් මාධව මේ කතාව ඉවර කරන්න කලින් තවත්&nbsp; එක් ප්‍රාර්ථනාවක් කරන්න කැමැතියි. හදවත පුරා ඇතිවන හැගීමකින්.........<br /><br />“ ලොලීටා....... ආයෙත් එන්න..... එකම එක වරක් ඔබේ රුව දකින්නට..... ආයෙමත් එන්න “<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="342" src="http://4.bp.blogspot.com/-j-tLYCqeadI/TnOIx039j3I/AAAAAAAAAKk/hToqnaFBYZk/s400/boy%252Cguy%252Crain-a25369dbeb9cf5b01d735f0b04f8ca96_m.jpg" width="400" /></div><br />ඉතිං මේ තමයි නිමාව..........................&nbsp; තනි සිතක ආදරය පුංචි සෙව්වන්දි.........!!<br /><br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br /><br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/11/10.html">ලොලීටා. . . . . . . 10 කොටස</a><br /><br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br />පසුව ලියමි-<br /><br />සෙව්වන්දිය -&nbsp; ඇය දැන් සා/පෙ නිමා කර උසස් අධ්‍යයන කටයුතු වල නිරත වේ. මතු දිනක ඈ ඉතාම උසස් තලයක වැජබෙන ලක්ෂණ දැනටමත් පෙන්වා ඇත....<br /><br />මාධව - කාබාසිනියා වී ඇත....................<br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-7016313506279788837?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-37314092256535327362011-11-20T20:00:00.000+05:302011-11-21T20:09:47.347+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s640/1.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6TUgW17aF_k/Tj5Fj9-R-nI/AAAAAAAAAFs/PrIXtrkAuBw/s1600/girl+copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-W3vZfR8qTTs/TkwfpzmGsCI/AAAAAAAAAG8/Qnaqd9jToDo/s1600/edited+001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /><div style="text-align: justify;">ඉතිං මිතුරනි මාධව හා සෙව්වන්දියගේ ආදරය පිළිබද නැවත අකුරු කරන්නට මේ සැරසෙන්නා වූ මොහොතේ මාධව මතක් කරන්නට කැමතියි මේ ලොලීටා කතාන්දරයේ කියන්නා වූ කිසිදු දෙයක් සෙව්වන්දිය නොදන්නා බව. ඇතැම් විට ඈ දැනගෙන නිහඩ පිලිවෙතක සිටියා විය හැකියි. ඇයට එය දැන ගන්න ඕනෑ තරම් විදි තිබුනා. නමුත් මාධව උපකල්පනය කරන්නේ මේ කියන්නා වූ කිසිදු කතාන්දරයක ඇත්ත නැත්ත ලොලීටා නොදන්නා බවටයි. එහෙත් මෙය ඈ දැන ගත යුතුයි. එවිට ඈ තේරුන් ගනීවී. මාධව යනු ලොලීටාගේ රූපයට වශී වී ඇයට ආදරේ කල තවත් එක් කොල්ලෙක් නොවන බව! මාධව මුලු හදින්ම ඇයට ආදරේ කල බව දන්නේ මාධවම පමණයි.....<br /><br />ඉතිං මිතුරනි. අපි නැවතත් කතාන්දරයට යමු. පෙර කී කොටසේ මාධවට ලොලීටාව මුණ ගැසුනේ මහ දවාලේ පාසල නිමවී ඇති මොහොතක බව කලින් කීවා. ඉතිං එතැන් සිට නැවතත් අපි මාධවගේ කතාවට එකතු වෙමු. ලස්සන කෙල්ලක පිළිබදව සිතක හැගුම් ආපසු වැමෑරීම....<br /><br />ඉතං ඇය සිය පාසල් බෑගය එල්ලන් සිටියා! ඈට ඒක බර වැඩිද මංදා! පුංචි සෙව්වන්දි දැන් තව දුරටත් පුංචි නෑ. ගොඩක් ලස්සන වෙලා! කොන්ඩ කරල් දෙක කර මතින් ඉදිරියට වැටී තිබුනා! දැඩි අව් රශ්මිය මැද&nbsp; ඇගේ කම්මුල් රත් පැහැ ගෙන තිබ්බා! ඒත් එය ඇගේ මුඛරි බවට නම් කිසිදු ගැටලුවක් වෙලා නෑ. ඇය දිගින් දිගටම කියව කියවා සිටියා පමණයි. ඇයට මාධව පසු කර යන්න තත්පරයක් ගත උනේ නෑ. ඇයගේ නලල පුරාම නව යොවුන් වියේ ලස්සන පිහිටා තිබුනා. ම්ම්ම්! කම්මුල් වල කුරුලෑ වල ලක්ෂණ තිබුනා. ඇත්තටම ඈ තව දුරටත් පුංචි නෑ. උත්සවයේ දුටු, දෙවන හමුවීමේදී ඒ මාවතේ දුටු සෙව්වන්දියට වඩා මේ දකින සෙව්වන්දිය ලස්සන වෙලා! ඇය තුලින් යෞවනය දිස්වෙනවා. ඒ ලක්ෂණ මාධවගේ සිතට ආශාවක් එකතු කලා! ඈ ගැන අමුතු හැගීමක්.......<br /><br />ඉතිං මාධව දුටුවා ඇගේ ලස්සන. එය විදගත්තා ඇය ගැන ඇතිවූ නවමු හැගීම් එක්ක. මේ කතාව&nbsp; ඔබට කියන මේ අවස්ථාව වන විට මාධවට හිතෙන්නේ ඒ හැගීම ආදරයට එහා ගිය යම් කිසි ආශාවක චායාවක් කියා. ඇතැම් විට සෙව්වන්දියක පිළීබද රාගික ආශාවක් විය හැකියි. ඒ හැගීම එදිනට පසු කිසි දිනක නැවත මාධවගේ සිතට ඇතුලු වී නෑ&nbsp; සෙව්වන්දිය සම්බන්ධයෙන් නම්! එමෙන්ම ඒ දිනයට පෙරද මාධවට එවැනි හැගීමක් ඈ පිළිබදව ඇතිවී නෑ. එසේ ඇතිවීමට ඈ තුලින් මාධව දැක්කා වූ යෞවනය වෑහෙන්නා&nbsp; වූ ලක්ෂණ හේතු වන්නට ඇති. <br /><br />ඉතිං අසාපල්ලා මාධව එදා ඈගෙන් විදගත් සුන්දරත්වය. ඒවා කවියක් සේ කියන්නට මාධවට බෑ. ඒත් කියන්නම්. ඔබ සැමට දැනගන්න. මාධවගේ දෑස් වටහා ගත් සුන්දරත්වය. ගිනි අව්වේ කර වෙන පුංචි කෙල්ලගේ ලස්සන.......<br /><br />ඉහත කිව්වා වගේ ඇගේ පාසල් බෑගය පිටේ එල්ලෙමින් තිබුනා. ඒ නිසාම ඇගේ පාසල් නිල ඇදුම ඇගේ සිරුරට තදින් තිබුනා. ම්ම්ම්ම්.... මාධවගේ සිත ඇයවු දුටු සැනින් ගල් ගැසුනේ ඒ පෙනුම නිසාමයි. ඇගට සිරවී තිබුනු ඇගේ පාසල් නිල ඇදුම නිසාම ඈගේ පෙර නොදුටු කෝමල ගතියක් පෙනුනා. ඇත්තම කරුණ නම් මාධවගේ හිත චංචල කලේ ඒ කෝමල හැගීම රාගාන්විත එකක් වීම විය හැකියි. ඒ ඇගේ පෙනුම ඈ තුල පෙර නොවූ, මාධව විසින් පෙර නොදකින රාගාන්විත පෙනුමක් ඇති කලා. මිතුරනි. මාධව දෙස වැරදි ඇසින් බලන්නට එපා. මාදව ඇයට තිබෙන්නා වූ ආදරය නිසාමයි ඒ ආකාරයේ හැගීමක් ඇති වූයේ. ඒ බව තේරුන් ගන්න. ඒ හැගීම ඈ පිළිබදව පහත් කාමුක හැගීමක් නොවේ. ආදරය තුලින් ඇගේ ලස්සන විද ගැනීමට එහා දෙයක් මාධව අපේක්ෂා කලේ නෑ. ඉතිං මිතුරන් කියවන්න. දිගටම..<br /><br />ඒ පෙනුම මාධවට දුන්නේ අමුතුම හැගීමක්. ඇගේ නලල මත කෙස් රැලි කීපයක් තිබුනා. ඒවා දහඩියෙන් තෙත් වූ නලලේ ඇලී තිබුනා. මේ කියන්නා වූ රූපය ඔබේ සිතේ කෙසේ ඇදේවිද මාධව දන්නේ නෑ. ඒත් මාධව, මාධවට හැකි අයුරින් එය විස්තර කරන්නම්. ඒ නලල් තලය මත කුරුලෑ කීපයකම ලක්ෂණ තිබුනා. එසේම ඇයගේ කම්මුලත් රතු රෝස පැහැයට පත් වෙලා. ඒ පිරුණු කම්මුල් මතද එවැනි කුරුලෑ කීපයක ලක්ෂණ ඇතිවෙලා. එය මාධවගේ සිතට ඇති කලේ අමුතුම හැගීමක්. ඇය තවදුරටත් පුංචි කෙල්ලක නෙවේ. මාධවට ඕනෑ කලා ඒ කම්මුල් වලට සිය තොල් ලං කරන්නට. මාධවට ඕනෑ උනා ඒ කම්මුල් මත ඇති ලුණු රසය සිය දෙතොල් වලින් විද ගන්න. ඇය එක්ක තනිවී. මාධව හා ලොලීටා පමණක් සිටින ලස්සනම ලස්සන ලෝකයක.....<br /><br />මාධවට ඕනෑ උනා ඒ නලල් තලයේ ඇති කෙහෙ රැලි සිය ඇගිලි තුඩින් ඉවතට ගන්න. ඒ නලල් තලයේ උණුසුම් හාදු සටහන් කරන්න. මාධවට ඕනෑ උනා ඒ නලලතේ සිය සුසුම් තවරන්න. ඒ නලලතට හාදුවක් දී ඇගේ සුදු රෝස දෙකම්බුල් වල රතු පැහැය උච්ච කරන්නට. මාධවට ඕනෑ උනා. මේ සේරම සෙව්වන්දිය හා තනිවී සිටින විටක. ඇය හා එක්ව කරන්නට. ඉතිං මාධවට ඇතිවුන ඒ හැගීම් වල් හැගීම් කියන්න ඔබට පුලුවන්ද මිතුරනි...? මාධව දැක්කා ඇගේ ප්‍රාණවත් දිලිසෙන නෙත් යුගලේ ලස්සන. ඒ ඇස් අව් රශ්මිය නිසාම ඇගේ පොපියන දෙනෙත් අඩවන් වී වගේ. සෙව්වන්දිය නොනවත්වාම සිය මිතුරිය සමග කියව කියව උන්නා. ඇගේ රෝස පුංචි දෙතොල් කොච්චරවත් කියවනවා. ඇගේ ඒ නලියන දගකාර දෙතොල් වල රසය විදින්නට මාධවගේ පිපාසිත දෙතොල් වලට ඕනෑ උනා. මාධවගේ දෙතොලින් ඒ දෙතොල් වල චංචල බව නැති කර දමන්නට මාධව ආශා කලා...<br /><br />මාධව දුටුවා ඇගේ සිරුරට හිර වූ නිළ ඇදුම තුලින් දිස්වූ සුන්දරත්වය. ඇගේ පාසල් බෑගය නිසා ඈ&nbsp; සිරුරට සිරවී තුබුනු ඇදුම ඇගේ සිරුරේ හැඩය මනාව පෙනෙන්නට හේතුවක් වී තිබුනා. සුන්දර නව ‍යෞවනියකගේ ලාලිත්‍ය එහි ඇතුලත් වුනා. ඇගේ උකුල් පෙදෙස පෙරට වඩා හැගීම් දවාලන ලෙස පෙනුනා. ඇත්තටම එය සුන්දරයි. ඒ සුන්දරත්වය ඇයට ඇති ආකර්ෂණය වැඩි කරනවා. පෙර දා දුටු ඇගේ පුංචි පියවුරු අද මනාව හැඩ වෙලා වගේ මාධවට හිතුනා.ඒ නිළ ඇදුම තුල ඇගේ හංසියෝ අවදි වී&nbsp;සිටියා යැයි මාධවට සිතුනා. නිල ඇදුම තුල තෙරපී. මාධව ඒ ලස්සන ගොඩක් ආසාවෙන් විදගත්තා. මාධවට ඕනි උනා ඒ හංසියන්ව ආදරය තුල නිදහස් කරන්නට. දෙදෙනාගේම ආදර හැගීම් එකට එකතු කර දෙදෙනාම එක්වී විදගන්න. ඒත් ඒක හීනයක් විතරමයි. එහෙත් ඒ හීනයක් බව දැන දැනම, මාධව තුල ඇය පිළිබදව ඇතිවූ නවමු හැගීම් නිසා සෙව්වන්දිය පිළිබද වූ ආදරය , බලාපොරොත්තු රහිත ආදරය තවත් වැඩි වෙලා. මාධවට ඕනෑ උනා ඇගේ සිරුරේ ලාලිත්‍ය විදින්නට. ආදරය කැටි වූ රාගයක් එක්ක. මාධව දුටුවා මදක් ඉහලට එසවී තිබුනු ඇගේ නිළ ඇදුම තුලින් යාන්තමට පෙනෙන දනිස් යුගල. ඒවා මාධව තුල අමුතුම හැගීමක් ඇති කලා. මාධවට පෙර සේම ඕනෑ උනා ඒ දනිස් යුගල සෙමෙන් සිප ගන්නා විට ඇගේ නෙත් තුල ඇතිවන හැගීම දකින්න. ඇගේ රෝස කම්මුල් තවත් රෝස රත් පැහැයට හරවන්න. ඇත්තමට එදා සෙව්වන්දියගේ දුටු ලාලිත්‍යට මාධව මත් වී යන්නට ඇති. මත් වී සිටින්නට ඇති. මත් වෙන්නට ඇති. මේ සියල්ලම මාධවගේ හිතේ ආදරය බව වටහා ගන්න මිතුර. මේ තමයි මිතුරනේ ආදරය. සෑම අකුරක් පුරාම ලියවුනු ඇත්තම ඇත්ත ආදරය.....<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="168" src="http://3.bp.blogspot.com/-6TUgW17aF_k/Tj5Fj9-R-nI/AAAAAAAAAFs/PrIXtrkAuBw/s400/girl+copy.jpg" width="400" /></div><br />ඉතිං මේ සියල්ල විදගන්න මාධවට ලැබුනු ඇසිල්ලක කාලය තුල ලොලීටා මාධවව පසුකර ඉදිරියටම ගියා. මාධව මදක් දුර ගොස් ආයෙත් හැරී බැලුවා.ඇය පෙනෙන්නට නෑ. ඇය නොපෙනී ගිහින්. මාධව ඇයව දුටු තත්පර කීපයක මේ ලස්සන මිහිරි මතකය අතීතය එකතු වෙලා. ඈ ගිහින්. මාධව පදික වේදිකාවේ සෙනග මැද ආයෙත් තනි වෙලා......<br /><br />ඉතිං මිතුරනි. මාධවගේ ආදර කතාන්දරයේ තවත් කොටසක නිමාව මේ ආකාරයට සටහන් වෙනවා. නමුත් ලොලීටා මේ කිසි දෙයක් දන්නේ නෑ! සෙව්වන්දියට මාධව විසින් කලා වූ ආදරයේ ඇත්ත කතාව දන්නේ නැත්තේ ඈ පමණයි... ලොලීටා... තමාට කෙනෙක් කරන්නා වූ ඇත්ත ආදර කතාවක් පිළිබද කිසිත් නොදන්නා පුංචි සුරංගනාවිය... සෙව්වන්දි.................................</div>- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/11/09.html">ලොලීටා... 09</a><br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-3731409225653532736?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-29878955942874875272011-11-14T22:43:00.000+05:302011-11-21T20:09:16.930+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vsJbrPFjcq8/TkwfPIOG8EI/AAAAAAAAAG4/P0Tvfuc9sIw/s1600/cute+002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-vsJbrPFjcq8/TkwfPIOG8EI/AAAAAAAAAG4/P0Tvfuc9sIw/s400/cute+002.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-AHtOcHAe2ss/TkwfODx9YII/AAAAAAAAAG0/cvU5OWQraJg/s1600/copyu+cuteww.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;">පළමු වෙනි දවසේ හමුව පිලිබදව කියන්නට මාධව තීරණය කලා පසු ඒ වෘත්තාන්තය මෙහි පලවුනා! ඉතිං ඒ පළමු හමුවීමක කතාන්දරයෙන් පසු නැවතත් කතාව ගලාගෙන යන්නට මේ අවකාශය වෙන් වේවි! මාධවගේ පළමු ආදරය පිළිබද සත්‍ය කතාන්දරය. එය මාධවගේ වචන වලින්ම අකුරු වෙන්නේ හිකත් පුරාම තියෙන්නා වූ මතක හැගීම් එක්කයි! ඉතිං ආයෙත් එකතු වෙන්න ලොලීටා හා මාධව පිළිබද කතාන්දරය කියවන්න! එක් පුංචි සුරංගනාවියක් ගැන කොල්ලෙක්ගේ හදවතක ඇතිවූ ඇත්තම ආදරයක කතාව කියවන්න!<br /><br />මෙය මාධවගේ මේ ආදර කතාවේ නිමාවට ආසන්නම සිදුවීමක් ලෙස හැදින්විය හැකියි! මාධව මේ වන විට සිය පාසල් කාලය නිමා කර සිටියා!! සිය පාසල් කාලය පිළිබදව මතක එක්ක සෙව්වන්දිය පටලවා ගන්න මාධවට බෑ. මොකද ඇය මාධවගේ පාසලේ ශීෂ්‍යාවක් නොවන නිසා. එහෙත් මාධව දිනක් පාසලේදී සෙව්වන්දිය දුටුවා යැයි පැවසීම, මාධව‍ගේ පාසලේ ශිෂ්‍යාවන්ගේ නිල ඇදුමින් සැරසුනු ලොලීටා... මාධවගේ පාසලේ! අහා විය නොහැකියි! මෙන්න එම කතාව පළමුව! ඉතිං කියවන්න මිතුරනි! මාධව සෙව්වන්දියක යැයි සිතා අන් කෙල්ලකට රැවටුනු හැටි. පළමු වතාවට.......<br /><br /><br />එය සිදුවුනේ මාධවගේ නව පාසල් වාරය පටන් ගන් අලුතම දිනයක. මාධවව රැවටීමට හැකිවූ ඒ කෙල්ල පිළිබදව කියන්නට මාධව සිතන්නේ නෑ! ඒකි නිකංම නිකං තවත් එක් කෙල්ලක්! ඒත් මාධව සිය පන්ති කාමරයේ සිටින විටදී හිත කීරී ගැසී යන දෙයක් ලෙස ඈව දුටුවා. ඇත්තටම මාධවට එය විශ්වාස කිරීමට නොහැකි උනා! ඒත් මාධව සිතුවා! ලොලීටා මාධවගේ පාසලේ! එහෙනම් මිතුරනි මෙය තවත් එක් පාසල් ප්‍රේමයක මතකයක් වෙන්නට ඉඩ තිබුනා! ඒත් පාසල් නිල ඇදුමින් සැරසී සිටි ඒ කෙල්ල සෙව්වන්දිය නෙමේ! එහෙත් මාධව හොදටම රැවටීමට ලක් වුනා! හුගක් හොදටම! ඒ සෙව්වන්දිය යැයි කියා! ඒ කෙල්ල දුටු තත්පර දෙක තුනක කාලයට මාධව කොච්චර සිතුවිලි කන්දරාවක ගිලෙන්නට ඇද්ද? ඇත්තටම මාධව සිය දෑස් අදහා ගන්න දින කීපයක් ගියා! ඇය දුර සිට පෙනුනේ සෙව්වන්දිය වගේමයි! අහෝ රැවටුනු මාධව. එහෙත් මාධව ඇයව නිසියාකාරව දැක ගන්න සමත් උනා ඇය මාධවලේ පන්ති කාමරය පසුකර යන විටදී. තව ඩිංගෙන් මාධව ඇයට කතා කරන්නට ඉඩ තිබ්බා! ඇයට සෙව්වන්දියගේ මෙන් සුවරූපයක් ඇගේ මුහුනේ තිබුනා! එහෙත් මාධව ඇයව නිසියාකාරව දැක ගත් පසු තේරුන් ගියා මේ සෙව්වන්දිය නොවන බව! එය වන්නට බෑ සෙව්වන්දිය කිසි දිනක මාධවගේ පාසලට එන්නේ නෑ! ඉන්පසු දිනකදී මාධව සෙව්වන්දිය කියා රැවටුනු කෙල්ලව පාසල් කාර්යාලය තුලදී දැක්කා! එවිට තමා මාධවට තහවුරු වූයේ! මේ සෙව්වන්දිය නෙවෙයි කියා! ඉතිං මිතුරනි ඇය සැබෑවටම සෙව්වන්දිය උනා නම්. මේ ආදර කතාව තවත් එක් බලාපොරොත්තු බිදී ගිය පාසල් ප්‍රේමයක් ලෙස වෙනස් වන්නට තිබුනා! නමුත් මෙය පාසල් ප්‍රේමයක් නොවේ! බිදුනු තවත් එක් පාසල් ප්‍රේමයක් නොවේ මිතුරනි. ඉතිං මිතුරනි ඉන් පසු මාධව සෙව්වන්දිය යැයි සිතා කිසි කෙල්ලකට රැව්‍ටී නෑ. නමුත් සමහර කෙල්ලන් දුටු විට ඒ සෙව්වන්දිය උනා නම් යැයි මාධවට සිතුනු වාර ගණන නිමක් නෑ......<br /><br />ඉතිං මිතුරනි මේ අතුරු සිදුවීම හදිසියේ මාධවගේ මතකයට නැගුනේ මන්දැයි කියන්න මාධවම දන්නේ නෑ! නමුත් එය මෙහි සදහන් කල යුතුයි! එයයි මාධවගේ තීරණය.මොකද එයම ප්‍රමාණවත් මාධව සෙව්වන්දියට කලා වූ ආදරයේ තරම පිළිබදව සිතා ගන්නට. ඉතිං මිතුරනි අපි නැවත ප්‍රධාන කතාන්දරයට යමු. සෙව්වන්දිය පිළිබදව කතාන්දරයේ තවත් ප්‍රධාන කතාන්දරයකට. ම්ම් සෙව්වන්දිය පිළිබද ආදරයේ ඇත්ත සිදුවීමකට. ඉතිං කියවන්න මිත්‍රවරුනි ඇත්ත කතාන්දරය......<br /><br />ඉතිං මේ කියන දවසේ මාධව සිය රාජකාරීමය වැඩකට යමින් සිටියා. මාධව එදින සිය ඇදුම ලෙස තෝරාගෙන තිබුනේ සෙව්වන්දිය දුටු මුල්ම අවස්ථාව, එනම් උත්සව අවස්ථාවේ ඇද සිටි ඇදුමමයි. එය අහම්බයක්! හරියට එදින සෙව්වන්දිය හමුවුනා සේම අහම්බයක්! එහෙත් මාධව ඒ ඇදුමින් සැරසී සිය ගමන් මල්ලත් එල්ලන් පදික වේදිකාවේ පහලට එමින් සිටියා! මේ පදික වේදිකාවේදීම තමා මාධවට සෙව්වන්දිය දහම් පාසල් නිමවී එනවිට හමුවුනෙත්! ඉතිං මාධව ඒ පිළිබදවද මතක් උනා. මාධව මේ ඇවිත් සිටින්නේ පැය එක හමාරක පමණ දුර ගෙවාගෙනයි සිය වෘත්තීය කටයුත්ත වෙනුවෙන්........!!<br /><br />මේ කියන්නා වූ අවස්තාවේ වේලාව බලන්න මාධවට මතක් උනා! එය හරියටම 13. 45 ට ලෙසයි මාධවගේ ජංගම දුරකතනයේ සදහන් වෙලා තිබ්බේ! එවිටම මාධව දුටුවා එතන පාරේ අනික් පස තිබුන අතිරේක ඉගැන්නුම් මධ්‍යස්ථානයේ පුංචි කෙල්ලෝ ටිකක් පදික වේදිකාවේ සෙල්ලම් කරමින් සිටිනවා! කෙලිදලෙන් පුංචි කෙල්ලෝ! ලස්සනයි! ම්ම ඒ නිළ ඇදුම? ඒ පුංචි සිගිතියන්ගේ නිළ ඇදුම මාධවට මකත් කලා! සිය ආදරයත් මේ නිළ ඇදුමමයි! ඇය අද දැකීමට ලැබේද යන වග මාධවගේ සිතේ හොල්මන් කරන්න පටන් ගන්න තත්පරයක් ගත උනේ නෑ! ඉතිං මාධව පදික වේදිකාවේ පහලට යන විටම මාධව ඒ සුන්දර ලොලීටාව දෑසට හසු කර ගන්නට සමත් උනා. ඇය මාධවගේ සිතැගි පරිදිම පාසල් නිළ ඇදුමින් සැරසී සිටියා. තවත් කෙල්ලන් දෙන්නෙක් එක්ක.....<br /><br /><br />ඇය දුටුවේ ගොඩ කාලෙකට පස්සේ! ඇය මාධවව හදුනා ගත්තා! එහෙත් මාධවට ඒ බැල්මේ කිසිදු හැගීමක් දකින්නට ලැබුනේ නෑ! ඇය මාධවට පොඩ්ඩක්වත් ආදරේ නෑ කියලා මාධව දන්නවා! මාධව මේ ආදරේට තනි හිතක ආදරේ කියන්නේ ඒ නිසයි! ඒත් මාධව ඇයට ආදරේ කරන නිසා, ඇයට ගොඩාක් ආදරේ කරන්නා වූ නිසාම ඇයව දැකීම මාධවට සතුට ගෙන දෙනවා. ඉතිං අදත් එසේමයි! සෙව්වන්දිය ප්‍රථම වරට පාසල් නිළ ඇදුමින් දැක ගන්න මාධවට අවස්ථාවක් ලැබුනා. සුන්දර ලොලීටා නිළ ඇදුමක් තුල සැගවී සිටින යුවතිය......<br /><br />ඒකි ලස්සනයි, තවත් .......<br /><br />මාධවට හිතුනා. මාධව ඇය සිහා බලාන නැවතුනේ නෑ මාධව ඉදිරියෙන්මයි ඈ ගමන් කලේ! අපෝ කච කච ගාගෙන. පුදුම කියවිල්ලක්! මාධවට හිතුනේ ඒකිගේ තොල් වල දග කාර කම් දැකපු නිසා! තම මිතුරියන් හා විහිලු කරමින් නිමක් නැති කියවිල්ල එක්ක ඈ සිය ලස්සන සමගින් ඉදිරියටම ඇදුනා! ඇය ක්ෂණික බැල්මක් මාධවට හෙලුවා පමණයි! මාධව ගැන සතයක උනන්දුවක් ඇය ගැන නෑ! මාධව එය දන්නා නිසාම මාධවට දැනුනා වූ දුක දැන් ඉස්සර වගේ ප්‍රභල නෑ. දැනගන්න මිතුරනි! මේ ආදරය ගැන මාධවගේ හිතේ තිබුනානම් එක අංශු මාත්‍රයක හැගීමක් ඒක බලාපොරොත්තු රහිත බව එක්කම නැතිවෙන්නට පටන් අරන්! එහෙත් තාමත් මාධව සෙව්වන්දියට ආදරෙයි.......<br /><br />ඉතිං මිත්‍රවරුනි. සෙව්වන්දියක පිළිබද ආදර කතාවේ නවවැන්න මෙතනින් නිමා කරන්නට මාධව තීරණය කරනවා! ඒ ආදර කතාවේ තවත් කොටසක් ඉක්මණටම ලියවේවි. මාධව මේ දිනයේ දුටු ඈ ගේ රූ වරුණාව එක්ක. සෙව්වන්දියකට කල ආදරේ පිළිබදව, මාධව කල සිය පළමු ආදරේ කතාවේ මකතයන් පිළිබදව මාධවගේ අකුරින්ම නැවත ලියවේවි. </div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-AHtOcHAe2ss/TkwfODx9YII/AAAAAAAAAG0/cvU5OWQraJg/s320/copyu+cuteww.jpg" width="320" /></div><div style="text-align: justify;"><br />ලොලීටා................... <br /><br />සෙව්වන්දිය නොදන්නා වූ මාධව විසින්&nbsp; සෙව්වන්දියට කලා වූ ඇත්තම ඇත්ත ආදරයක කතාන්දරය......<br /><br />- - - - - - - - - - - - - - - -<br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/11/08.html">ලොලීටා................ 08</a><br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/11/07.html">ලොලීටා................ 07</a><br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/06.html">ලොලීටා................ 06</a><br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/05.html">ලොලීටා................ 05</a><br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/04.html">ලොලීටා................ 04</a></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/03.html">ලොලීටා................ 03</a></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/02.html">ලොලීටා................ 02</a></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/blog-post_16.html">ලොලීටා................ 01</a></div><div style="text-align: justify;">- - - - - - - - - - - - - - - -</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-2987895594287487527?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-63637830435028691402011-11-10T22:29:00.000+05:302011-11-21T20:07:02.547+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s640/1.jpg" width="640" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ඉතිං මිතුරනි මෙන්න ආයෙමත් ආදරයේ කතාව ගලාගෙන යන්නයි යන්නේ. ඉතිං එකතු වෙන්න මාත් එක්ක ආදරයේ කතාවේ තවත් කොටසක් රස විදින්න. ඉතිං මාධව සෙව්වන්දියට කලා වූ ආදරයේ,&nbsp; අතීතයේ එක් ආදරයක තවත් අතීතයට යන්නට මං කල්පනා කලා. අතීතයේ අතීතය... එනම් සෙව්වන්දිය සමුවූ කතාව. මාධවට ඔහුගේ හිත අහිමි වූ කතාව. මාධව ආදරය කරන්නට පටන් ගත්තා වූ කතාවේ මුල් පියවර. එසේ නම් එකතු වන්න මිත්‍රවරුනි ඇත්ත ආදරයේ කතාවේ අතීතයත් එක්ක.මං ඔබට කලින් වරක පැවසූ පරිදි අද ඔබ ඉදිරියේ ඒ ලස්සන දින තුනක් පුරා වූ සිදුවීමක් ආවර්ජනය කරන්නං. මාධවගේ හිත මාධවට අහිමි වූ ඒ පුවත. සෙව්වන්දිය හා මාධවගේ පළමු හමුව............<br /><br /><br />ඉතිං මිතුරනි,එදා විශේෂ උත්සව දවසක් උනා. ඒත් මාධවට එහෙම නෑ. මාධවට උත්සවයක් කියා විශේෂයක් නෑ. ඔහුට එදාත් වෙනදා මෙන්ම සාමාන්‍ය දවසක් පමණයි. ඉතිං මේ කියන්නා වූ දවස් වල කල් ගෙවූ මාධව ගැන ඔහුගේම වචන වලින් දැන ගැනීම වැදගත් කියා මං හිතනවා. ඉතිං මිතුරනි මෙන්න මාධවගේ විස්තරය. මාධව සෙව්වන්දියට ආදරය වූ කාලයේ ඔහු ගැන හැදින්වීමක්. ඉතිං දැන ගන්න එකල මාධවගේ හැටි...<br /><br />මාධව ඒ කාලයේ තවත් එක් පාසල් සිසුවෙක් පමණයි. ඔහු කම්පියුටරයට පිස්සු වැටී සිටි කාලයක්. ඔහු සංගීතයට ආසා කලා. මිතුරන් සමග විනෝදෙන් කල් ගත කලා.ආදරයක් හෝ ආදරය කිරීමට කෙල්ලක් ගැන ඔහු අවංකවම සිතා තිබුනේ නෑ යයි කිව හැකියි. පාසලේ වැඩ ගැනත් කිසි උනන්දුවක් ඔහු තුල නෑ. නමුත් පොත් ගුල්ලෙක් වී සිටින්නට ප්‍රිය කලා. ඔහුට මහා සිහින තිබ්බේ නෑ. නමුත් සිහින දැක්කා. සිහින වල ජීවත් වුනේ නෑ එනමුත්! ඉතිං ඔහු පූර්ණ ලෙස සන්සුන් කොල්ලෙක්.....<br /><br /><br />ඉතිං මේ කියන්නා වූ සෙව්වන්දිය දුටු දින තුනක් වූ ඒ කාලය මාධව සලකන්නේ එකම එක දිනයක් විදියටයි. එයට හේතුව මාධවට ඇය ගැන යම් කිසි හැගීමක් මතුවන්නට ඒ කාලයම ගත වූ නිසා. ඇත්තටම ඇය හමුවූ තෙවන දිනය තමයි මාධවට මාධවගේ සිත අහිමි වූ දිනය විය යුත්තේ. නමුත් මාධව සෙව්වන්දිය පිළිබදව ලියන්නට ගත්තා වූ මේ කතාන්දර වල පළමුවැනි කොටසින් කියවෙන දිනය මාධව ආදරය හදුනා ගත් දිනය ලෙස හැදින්විය හැකියි. මාධවගේ සිත අහිමි වූ, එනම් ඇය ගැන මාධවට සිතක්, ආකර්ෂණයක් පහල වූයේ මේ කියන්නා වූ මුල් දින තුන අතුරින් අවසන් දිනය තුලයි. ඉතිං මාධව සෙව්වන්දියව හමු වූ මුල් දින තුනම එක් දිනයක් ලෙස සලකන්න යැයි ඔබෙනුත් ඉල්ලන්න ඕනි. එනම් පැය හැත්තෑ දෙකක් පැය විසි හතරක කාලයට සිර කර තබන්න මට ඉඩ දෙන්න. එනම් උත්සවයේ පළමු දිනය, දෙවන දිනය හා මේ කතාවේ ඉදිරියට කියවෙන්නා වූ තෙවන දිනය යන දින තුනම එක් දිනයක් ලෙස සලකා. ඉතිං එලෙස කතාවට අපි ඉඩ දෙමු. කතාන්දරයත් සමග ඉදිරියට යමු. සෙව්වන්දියට පෙම් කලා වූ කතාව.....<br /><br /><br />ඉතිං එදා උත්සවයේ පළමු දවසේ ඇය ළමා සාරියකින් සැරසී සිටියා. පළමු දිනයේ සිටි ලොලීටා පිළිබදව මාධවගේ මතකය එපමණයි. ඔහුට, එනම් මාධවට එදින කිසිම හැගීමක් නෑ. දෙවන දිනයේ ඇය රන් පැහැති අලංකාර ඇදුමක් ඇද සිටියා. ඇය ලස්සනයි. මාධව වරක් දෙවරක් ඇය දිහා බලන්නට ඇති. ඒත් එය මාධවගේ කිසිදු හැගීමකින් තොරව කෙල්ලක දෙස බලන ලද තවත් නිකම්ම නිකම් එක් බැල්මක් පමණක් වුනා. මාධව එදින මදක් කාර්ය බහුල වී සිටි හෙයින් ඔහුට ඈ පිළිබදව හෝ වෙනත් කිසිවෙක් පිළිබදව සිතා බලන්න වෙලාවක් නෑ. නමුත් මිතුරනි තෙවන දිනය විශේෂයි. ඇත්තටම විශේෂයි මිතුරනි..... ඉතිං අසන්න තෙවන දිනයේ ඇතිවූ සිදුවීම් පෙල.......<br /><br /><br />එක්තරා දිනයක එක්තරා දවසක මාධවට දුරකතන ඇමතුමක් ලැබුනා. එකල මාධව පරිඝණකය හා කිට්ටු සම්බන්ධතාවක් ඇතිකරන් තිබුනා. එනම් මාධව පරිඝණකය හා කටයුතු කරන්නට පටන් අරන් තිබුනා වූ අවධියයි මේ. ඉතිං මාධවට ලැබුනු ඇමතුම මේ සම්බන්ධ කටයුත්තක් පිළිබද එකක් උනා. මාධව ගමනට පිටත් උනා. මාධව දන්නවා තමන් මේ යන්නේ සෙව්වන්දියගේ නිවසට කියා. නමුත් එය මාධවට විශේෂ හැගීමක් උනේ නෑ. විශේෂයෙන් දැනුනේ නෑ. ඉතිං මාධව ගමනාන්තයට ලගා වුනා. සුන්දර ලොලීටාගේ පුංචි නිවස වෙත......</div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="221" src="http://2.bp.blogspot.com/-kZcatcWC9jQ/TmOYIrsTz6I/AAAAAAAAAJI/jbd7Ig4jhzk/s400/5.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: justify;"><br />ඉතිං මාධව ඒ පුංචි නිවසට ළගා වුනා. එහි සෙව්වන්දිය සිටියා. ඇය පාසල නිමවී&nbsp;ආවා පමණයි. මට එහෙම සිතුනේ ඇය නිළ ඇදුම මාරු කර නැති නිසා. ඉතිං වැඩය පටන් ගනිමු. මාධව වැඩ ගොඩක් දන්නේ නෑ. අවංකවම එය කියන්නට ඕනි.&nbsp; මාධව කම්පියුටරය හා ගනු දෙනු කරන්නට පටන් ගත්තා වූ මුල්ම කාලයේ නිවැරදිව සී ඩී තැටියකට දත්ත පිටපත් කරන්නට වත් දන්නේ නෑ. නමුත් මාධව සිය නොහැකියාවන් සගවාගෙන ප්‍රමාදයකට ඉඩ නොතබා සිය කටයුතු වල නිරත උනා. ඒ අතර ලොලීටා මාධවගේ වම් පසින් බිත්තියට හෝ වීදුරු බඩු තබා ඇති පුංචි රාක්කයට හේත්තු වී හිටගෙන සිටියා වගේ මාධවට මතකයි. මෙම සිදුවීම් වලට දැන් බොහෝ කල් ගත වී ඇති නිසා බොහෝ මතක වල චායාවන් පමණයි දැන් මාධවගේ සිතේ තැන්පත් වී තිබෙන්නේ. නමුත් මේ ලියන්නා වූ කතාන්දරය හේතුවෙන් එම මතකයන්, ඒ ලස්සන මතකයන් යලි අවදි වෙන්න පටන් අරන්.....<br /><br /><br />ඉතිං මිත්‍රවරුනි මෙන්න මේ කියන්නා වූ තෙවන දිනයේ සෙව්වන්දිය, ලොලීටා ගේ විස්තර මතකය මාධවගේ අකුරින්ම දැනගන්න.<br /><br />ඇය මට වම් පසින් වම් පසින් බිත්තියට හෝ වීදුරු බඩු තබා ඇති පුංචි රාක්කයට හේත්තු වී හිටගෙන සිටියා. ඇය මා දෙස බලා සිටින බවක් මට හැගුනා. නමුත් මා ඇය දෙස බලන්නට පෙළබුනේ නෑ. අවංකවම මා එසේ කලේ නෑ. නමුත් මද වේලාවකින් මා නොදැනුවත්ව මගේ දෑස් ඇයව සොයන බව මට දැනුනා. එහෙත් මං මගේ වැඩය තුල සිටිය යුතුයි. මං සිත පාලනය කර ගත්තා. නමුත් මං වෙනසක් දැනෙන්න පටන් අරන්. ඇය දිහා බලපං මාධව. ඒ ලස්සන විද ගනින්. මගේ සිත ඉල්ලන්නේ ඒ කාරණේ බව මට දැනුනා. නමුත් මගේ හිත මට බයයි. <br /><br />ඒහෙත් මාධවටත් හොරා ඔහුලේ සිත් තුල තැන්පත් වූ ඇගේ ලස්සන මෙසේ කියන්නට පුලුවන්. එහෙනම් අසාපල්ලා මිතුරනි තෙවන දිනයේ මාධව ඇගෙන් දුටු සුන්දරත්වය පිළිබද විස්තරය.......<br /><br />ඇය පාසල් නිල ඇදුම පිටින්මයි හිටියේ. ඇය ඇගේ කර පටිය ඉවත් කර සිටියා. ඇගේ දෑස් බුද්ධිමත් බවකින් පිරී තිබුනා. ප්‍රාණවත් ඇස් දෙකක්. ලස්සනයි. මාධවගේ සිත කිව්වා.මාධව එසේ සිතුවා.ඇය ඇගේ පාවහන් ඉවත් කර දනහිස් තෙක් නිරුවත් වූ සුදෝ සුදු පාද වලින් හිටගෙනයි හිටියේ. ඒ සුදු පා යුගල දෙස මාධව හොරැහින් බැලුවා. ලස්සනයි. ම්ම්ම්ම්ම්ම්! මාධවට පසු කලෙක ඒ පාද, ඒ ලස්සන කකුල් සිප ගැන්මෙන් සෙව්වන්දියගේ සුදු කම්මුල් ලජ්ජාශීලී රෝස පැහැයට හරවන්න ඕනි කලා. ඒක වල් හැගීමක් නොවේ මිතුරනි. ඒ පාද වලට මාධව හරිම ආදරෙයි.ඒක තේරුන් ගනිල්ලා. ඒ ලස්සන කුමාරිය පාසල් ඇදුමට ගොඩක් හැඩයි. ඇය කොන්ඩය කරල් දෙකට ගොතා සිටියා. එක් කොන්ඩ කරලක් උරහිස මතින් ඉදිරියට දමන් සිටියේ. ඇගේ ඇගිලි එකිනෙක පැටැලී සිටියා. ඈ වචනයේ පරිසමාප්තියෙන්ම පුංචි සුරංගනාවියක් කියන්නට පුලුවන්. ඈ හැබෑවටම ලස්සනයි. මේ මොන දේ සිතුවත් තාම මාධවගේ සිතේ ඇය ගැන හැගීමක් ඇතිවී නෑ යයි කිව හැකියි...<br /><br />ඉතිං ආයෙමත් මාධව... කතාව කියන්න මාධව.......<br /><br />ඉතිං එක් වරම මං ඇගෙන් ඇසුවා...<br /><br />" කොහෙද නංගි ෆයිල්ස් ටික තියෙන්නෙ....? " මං ඇයගෙන් ඇසූ මුල්ම පැනය එයයි. <br /><br />" ...... එකේ තියෙන්නෙ අයියා......"&nbsp; ඇය මට දුන් පළමු පිළිතුර එයයි.<br /><br />ඇගේ ලස්සන ප්‍රිය මනාප ස්වරය මට කුමක් හෝ කරන්නට ඇති. ආයෙමත් මට ඒ හඩ අසන්නට ඕනි උනා. නමුත් මං ඇයව කතාවට ඇද ගන්න උත්සහ කලේ නෑ. මං වැඩය සාර්ථකව නිම කලා. වැඩය දෙල් නොවීම ගැන මටම පුදුමයි. කිසිවක් හරි හැටි නොදැන සාර්ථකව කර ගත් සැටි.මට මං ගැන පුංචි&nbsp; ආඩම්බරයක් දැනුනා. වැඩේ නිමයි. ඉතිං තවත් මට එතන ඉන්න විදියක් නෑ. මං යා යුතුමයි. ලොලීටගේ නිවසින් දොට්ට.......<br /><br />ඉතිං මං ආපසු හැරුනා. නිවසින් එළියට එන විටම මං ආපසු හැරී බැලුවා. ඇය බිම දන ගහගෙන කම්පියුටරයේ විදුලි පේනු ගලවනවා. මං නිවසින් එලියට ආවා. කෙසේ හෝ ඇයට මං යන බව කිව යුතුයි මගේ හිත කියනවා. ඉතිං මං පාරට පැමිණ මද දුරක් ගොස් නැවත හැරී ඒ පුංචි නිවස දිහා බැලුවා.<br /><br />මාධවගේ සිතට සතුටක් ඇති කරමින් ඈ දොර ළග සිටගෙන ඉන්නවා. මාධවට පුලුවන් උනා ඇයට අත වනා, සිය තොල් මදක් සොලවා ශබ්දය පිට නොවන සේ අභිනයෙන් මෙහෙම කියාගන්න...<br /><br />" අපි යනවා.......... "<br /><br />ඇයගේ ලෝකයම අමතක කරන්නා වූ සිනාව, මාධවගේ සිත ඹහුගෙන් වෙන්වූ සිනාව, මාධවට ආදරයක් ඇතිවන්නට හේතු වූ සුන්දර හිනාව මාධව ප්‍රථම වරට දැකගත්තා. ඔහුට ලෝකයම අමතක උනා. මාධව මදක් ඒ දෙස බලන් ඉන්න ඇති. ඇය ඒ සුන්දර, ලෝකයක් අමතක කරන්නා වූ සිනාව සහ මදක් හිස වැනීමෙන් මාධවට සමු දුන්නා. මාධව ආපසු හැරුනා. දැන් බස් නැවතුමේ ඔහු බසයක් එන තෙක්.....<br /><br /><br /><br />මාධවගේ සිත අමුතු වෙලා. හැගීම් දහසක සිතුවිලි දහසක දේවල් හිතේ තෙරපෙන්න පටන් අරන්. මාධවට තේරුනා සෙව්වන්දිය ඇගේ සුන්දරත්වයෙන් මාධවට විශාල හැගීමක්, බලපෑමක් ඇති කර තිබෙන බව. මාධවට කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බෑ. එක් වරම මාධව කිව්වා. තමන්ටම වෙන්න ඇති...<br /><br />"සෙව්වන්දි ගොඩක් ලස්සනයි............. "<br /><br />ඒ කියමනත් සමග මාධව සෙව්වන්දියට ආකර්ෂණය වෙලා. එදින පටන් මාධව සෙව්වන්දිය ගැන පහල වූ සිත් ඇතිව කල් ගෙව්වා. ඇයව දකින්නට මාධව ආසා කලා. නොයෙක් වර වෙනත් කෙල්ලක දුටු විට ඒ සෙව්වන්දිය ලෙස රැවටුන වාර ගනන කිව නොහැකි තරම්. එහෙත් කාලය ගෙවී ගියද මාධවට ඇය කිසි දිනක හමු උනේ නෑ. නමුත් ඹහුගේ සිත තුල බලාපොරොත්තුවක් තිබුවා. තාම ආදරයක අංශුවක් පමණයි මාධවගේ අහිමි වූ හිතේ තියෙන්නේ. ආකර්ෂණය තාමත් ආදරයට වඩා බලවත් වී තිබුනා. ඉතිං මාධව ප්‍රාර්ථනා කලේ ඇයගේ රූපය දකින්නට විතරයි. එහෙත් දෙවන වර සන්ධ්‍යාවේදී හමුව මාධවගේ හිතේ ආදරය ප්‍රබල කලා.....</div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="177" src="http://4.bp.blogspot.com/-Batwww7mXSM/TncUabMHW_I/AAAAAAAAAKo/1fosZIrDuOc/s400/5.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: justify;"><br />ඉතිං ඒ දෙවන වර හමුවීමේ කතාව කියවන්න ඔබ ලොලීටා කතාන්දරයේ <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/blog-post_16.html">මුලටම යා යුතුයි</a>. කතාව මගදී බිද දැමීමට සිදු වීම අහම්බෙන් සිදු වූ දෙයක්. බලාපොරොත්තු රහිතව මගේ සිත මට කීවා මුල් හමුව පිළිබදව කියන්නට කියා. ඉතිං මං අට වැන්න ලෙස ඔබට ඒ කතාව කිව්වා. ඉතිං දිගටම ඉන්න. දිගටම කියවන්න. ආදරයේ ඇත්ත කතාන්දරය හෙවත් ලොලීටා පිළිබද ආදර කතාව...</div><br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/11/07.html">- - - - - - - - - - - - - - - - loleeta part 07 - - - - - - - - - - - - - - - -</a><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-6363783043502869140?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-43360869558932638892011-11-06T22:34:00.000+05:302011-11-06T22:34:39.275+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hLPApBQsGbE/Tra8dQwdD6I/AAAAAAAAAL0/TNEeEinnxQw/s1600/lynx-800x600.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-hLPApBQsGbE/Tra8dQwdD6I/AAAAAAAAAL0/TNEeEinnxQw/s320/lynx-800x600.jpg" width="212" /></a></div><br />මග කෙටූ බස් රිය.....<br />නතර විය මාධවගෙ අභියස......<br />මාධවත් ගොඩ විය.....<br />යලි ඇදුනි ඉදිරියට බස් රිය......<br /><br />ටවුමට පැමිණි කල.....<br />නතර විය බස් රිය.....<br />ගොඩ වුනි මගී පිරිවර......<br />නිමක් නැති මහ සෙනගය.....<br /><br />අතර තුර කෙල්ලක්.....<br />සුන්දරම යස යුවතියක්.....<br />ගොඩවුනා බසයට.....<br />ටක් ටොක් ටක් ටටක්...<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tPk4sHxI1gA/Tra8eSSHwiI/AAAAAAAAAL8/sE1Uf1dYMGk/s1600/saree-3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-tPk4sHxI1gA/Tra8eSSHwiI/AAAAAAAAAL8/sE1Uf1dYMGk/s320/saree-3.jpg" width="224" /></a></div><br /><br /><br />ඒ ටික් ටොක් හඩින්....<br />හැරී බැලුවා සිටි සැම දනන්.....<br />රත් විය සිත් සතන්....<br />පිබිදුනි හැගුම් සැනෙකින්.....<br /><br />කලු පැහැති සාරිය....<br />නිල් පැහැති දෙනයන....<br />පිරුණු ළැම අභියස.....<br />ඇගේ රන් මාලය....<br /><br />කලු පැහැති හැට්ටය....<br />අතුරින් පිරුණු මුදු ළැම....<br />පිට මැද හෙලූ කොන්ඩය....<br />තලෙලු රූ කුමරිය....<br /><br />සුරූපි ඉටි රුවකි.....<br />සුදෝ සුදු තරුණියකි..... <br />සරාගී රැජිනියකි....<br />ඈ නම් දෙව්දුවකි....<br /><br />බසය යලි ගමනේ.....<br />අපේ සිත් ඇත මදනේ.....<br />හමන මද පවනේ.....<br />ඇගේ සුවදයි ගැටී එන්නේ.....<br /><br />අප හැගුම් උණුසුම්....<br />වෙලා ඇත කැළඹුම්....<br />ඒ ලැමේ සෙලවුම්......<br />දකින අප සිත නැතෙයි ඉවසුම්....<br /><br />පිරුණු සුදු දෙකොපුල්...<br />ඇගේ තෙත් රතු දෙතොල්.....<br />වී ඈ හා තොදොල්.....<br />තබමි ඈ තොල් මත දෙතොල්....<br /><br />එක එකා එදෙසට....<br />ඇය සිටින පැත්තට....<br />හැරී බලමින් එදෙසට....<br />සොයයි ඈ රූ වරුණ දෙනෙතට.....<br /><br />ඇය ඇගේ ගමනේ.....<br />අපි ඇයත් සමග ගමනේ.....<br />පුළුලුකුල දිලුනේ.....<br />අප සිත් සතන් දැවුනේ....<br /><br />කවුද ඇගෙ කොල්ලා....<br />සැමටම එහෙම සිතුනා.....<br />ඌ නම් හෙන ලකී.....<br />තවත් නැත ඒ ගැන කතා... <br /><br />ඇයව දුටු රියදුරු.....<br />තැනද ඇත වී මගමරු.....<br />විදී දැන් මග තුරූ<br />පෙනී ඈතට ඇදී යන තුරු<br /><br />පොල්ල මත ඔහු අත...<br />වැටේ ගියරය එක දෙක.....<br />ඇර තියා මග යන....<br />ගමන් රියදුරු බලයි හොරැහින....<br /><br />මෙතෙක් කල් මග කෙටූ....<br />බසය අද යයි ලැබ තටූ.....<br />ඇගේ නාභිය දුටූ.....<br />අප සිත් නිබද වෙයි තුටූ.....<br /><br />සුළං රොද වැදුනේ....<br />ඇගේ සළුවද නගී පවනේ.....<br />ඒ දකින රෑනේ.....<br />හැගුම් සලුවත් සමග පාවේ....<br /><br />ඇය එහෙට ඇඹරෙයි....<br />එය දකින අපි මිරිකෙයි.....<br />අතැගිලි එකට පොඩිවෙයි....<br />තවත් නම් ඉවසන්න බැරිවෙයි.....<br /><br />ඇගෙ පිරුණූ ළැම දැක....<br />පුළුල් උකුලේ හැඩ දැක....<br />සුන්දර සිනා දැක.....<br />වැඩුන හැගුමන් සෑම සිතකම....<br /><br />එහෙව් කල කොල්ලන්....<br />සෑම දෙන වී බිල්ලන්......<br />වගේ වී ගොලුවන්.....<br />බලා සිටියා ඇගේ දගකන්....<br /><br />බසය යලි නැවතුනා.... <br />ඇයත් ඉන් බැස ගියා.....<br />බසය තුල ලස්සන....<br />ඇයත් එක්කම පැන ගියා....<br /><br />- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -<br /><br />ඇත්තම සිදුවීමක් නිසා මාධව විසින් ලියන ලදී..... <br /><br />( දිනය - වර්ෂ දෙදමස් එකොලහක් වූ නොවැම්බර් මස හයවැනිදා.....! )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-4336086955893263889?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-24100231652748920562011-11-03T14:50:00.000+05:302011-11-21T20:05:56.627+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-6TUgW17aF_k/Tj5Fj9-R-nI/AAAAAAAAAFs/PrIXtrkAuBw/s1600/girl+copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="268" src="http://3.bp.blogspot.com/-6TUgW17aF_k/Tj5Fj9-R-nI/AAAAAAAAAFs/PrIXtrkAuBw/s640/girl+copy.jpg" width="640" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7WNFescQ0Ow/Tklrz0-rIiI/AAAAAAAAAGk/6aAoo1US9-A/s1600/copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iMulMIEgfwI/TklryT_LJEI/AAAAAAAAAGg/Wn8ldrLkpeg/s1600/%255Bwallcoo_com%255D_PhotoBook_Horikita.Maki_NS.EYES.No.2_019+copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div>&nbsp; <br /><div style="text-align: justify;">ලොලීටා පිළිබද&nbsp; කතාවක ඇතුලට යාමට පෙර මට හිතුනා දෙයක් කියන්නට ප්‍රිය මිතුර. මේ කතාවේ තිබෙන්නා වූ සෙව්වන්දියක් ලොලීටා වූ ආකාරය පිලීබද කතාවේ සියල්ල මා සිතිවිලි වල එකතුවක් සමග ලියැවෙන බව කියන්නට ඕනි. ඇත්තටම එය මගේ ප්‍රථම ආදරයේ ඇත්ත කතාව සහ මගේ සිත තුල තිබෙන්නා වූ ආදරණිය ෆැන්ටසියක එකතුවක් ලෙස ඹබ සිතන්නට පෙළඹනවානම් මං කැමැතියි. එය හුදෙක් ඇත්ත කතාවක් ලෙසම ගන්නට එපා. ඒත් මතක තබා ගන්න මෙය ඇත්තම ඇත්ත ආදරයක කතාවක්! මාධව විසින් කලා වූ ඇත්ත ආදරයක ඇත්තම ඇත්ත ආවර්ජනයක් බවත්!<br /><br /><br />ඉතිං නැවතත් එකතු වෙන්න ඇත්ත ආදර කතාවත් එක්ක.......<br /><br /><br />බස් නැවතුමක යලි යලි ඈ දුටු මාධව දැන් ඇය ගැන ඔහුගේ හිතේ තිබෙන්නා වූ ආදරයේ උණුසුම ගොඩක් අදුනනවා! ඒත් සෙව්වන්දිය, ඒ පුංචි ලස්සන කෙල්ල, ලෝ තාම දන්නෙ නෑ මේ මාධව එයාට කොච්චර ආදරේ කරනවද කියලා. සෙව්වන්දියගේ ලස්සනට මාධව ගොඩක් ආදරය කලා! ඈ ගොඩක් දක්ෂයි! මාධව ඇගේ ඒ දක්ෂකම් වලට ආදරේ කලා! ලෝ ගොඩක් ප්‍රිය මනාප කෙල්ලක උනත් ඈ අඩම්බරයි. ඉතිං අහන්න දෙයක්ද? මාධව ඒ අහිංසක ආඩම්බර කමටත් ආදරේ කලා! ඒ ලස්සන ඇස්, ඒ ලස්සන කම්මුල්, ඒ ලස්සන තොල්, ඒ ලස්සන පුංචි ලොලීටා!! ඇත්තටම මාධව සෙව්වන්දියට ගොඩක් යැයි කිව හැකි තරම් ගොඩක් ආදරේ කලා! කිසි කෙනෙක් නොකරන තරම්! කිසිම කෙනෙක් නොකරන තරම්!<br /><br />ආදරේ................... ලොලීටාට...................</div><div style="text-align: center;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-7WNFescQ0Ow/Tklrz0-rIiI/AAAAAAAAAGk/6aAoo1US9-A/s1600/copy.jpg" /></div><div style="text-align: justify;"><br />ඉතිං ආයෙත් ඈව දැකීම මාධවගේ අපේක්ෂාව උනා. ඇය නිතරම දෑස් වලට හසුවන්නේ නෑ. ඇය නිතර ලං වෙන්නේ නෑ. ඉතිං ඇය දැක ගන්න මාධවගේ නෙත් නොඉවසිල්ලෙන්. පෙර සේම කෙදිනක හෝ කොතනදී හෝ!! ලස්සන පුංචි සෙව්වන්දිය.....<br /><br />ඉතිං මෙසේ ගලාගෙන යන තනි හිතක ආදරයක් තනි හිත තුලම හිර කරගෙන ආයෙත් ඈ ගැනම හිත හිත තනිවී සිටින කල්හි ඈව ආයෙත් දැක ගන්න වරම් ලැබුනා. ඉතිං මෙන්න ඒ කතාව! කියවන්න මිතුරනි ඒ විස්තරය!<br /><br />එක්තරා&nbsp; දවසක මාධවට එක් උත්සවයකට ආරාධනා ලැබුනා. එය සෙව්වන්දිය පළමු දින හමුවූ උත්සවයේ ප්‍රතිඵලයක් නිසා ඇතිවූ අතුරු උත්සවයක් යැයි මං කියන්නම්! එහෙත් මාධව උත්සව වලට වලට යන්නෙක් නොවේ! ඇත්තටම මාධව කිසිම උත්සවයක් ප්‍රිය කරන්නේ නෑ. ඒ මාධවගේ සිත මිතුරනි. උත්සව වල කාලය කා දමන්න මාධව පොඩ්ඩක් වත් කැමති නෑ. ඉතිං මාධවගේ වචන වලින් කතාව ගලා යන්න ඉඩ දෙන්න! මාධව වෙනුවට මං යනුවෙන් කතාවේ චරිතයට ආවේශ වී....<br /><br /><br />ඉතිං මං ප්‍රතික්ශේප කලා! එය පහසු කටයුත්තක් නොවුනත් මං එය කාරුණිකව ප්‍රතික්ෂේප කලා. නමුත් මං ඒ උත්සවය ප්‍රතික්ෂේප කලේ දැනුවත්ව සෙව්වන්දිය පිලිබද අමතක කරමින්. ඇය එයට එන බව මට සැකයක් නෑ. ඒත් මං ඒ ආරාධනාව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නට පසුබට උනේ නෑ. කෙල්ලක නිසා මං උත්සවයකට යෑම. නෑ එය වෙන්න ඉඩක් නෑ. ඉතිං මං හිතේ දුකින් මගේ තීරණය ගත්තා. එහෙත් මට ඈව දකින්න අවස්ථාව ලැබුනා. මෙන්න ඒ විස්තරය මිත්‍රවරුණි.. <br /><br /><br />එහෙත් මං වෙනුවට සාදයට සහභාගී වන්නට වෙනත් දෙයක් තිබුනා. කැමරාවක්.... ඔව්! මගේ ඩිජිටලය සාදයට අරන් යන්න උනා. කැමරා කරුවෙක් නොමැතිව. ඉතිං සාදය හමාර වී කැමරාව ආපසු මගේ අතට ලැබුනා. එහි ඇති සියලු ජායාරූප මගේ පරිඝණකයට ඇතුල් විය යුතුව තිබුනා. </div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><br />මං කැමරාව අතට ගත්තා. මං නිකමට එහි තිබුනු රූප එකින් එක බලන්නට උනා.. වරදක් නෑ. එහෙත් එක් ජායාරූපයක මගේ සිත නතර උනා. ඒ ජායාරූපය මගේ සිත තුල තැන්පත් වී තිබුනු ආදරය නැවතත් එලියට අදින්නට උනා. මගේ ඇස් ඉදිරියේ ලස්සනම ලස්සන රුවක් දිස් වී තිබුනා. මුලු ලෝකයේම ඉන්නා ලස්සනම සුරංගනාවී මගේ කැමරා තිරයේ සටහන් වෙලා. මට අදහා ගන්නට අමාරුයි. අගල් 3ක තිරයක උනත් ඇයව හදුනන්නට මගේ ඇස් සමත් උනා. ඒත් මා එය තහවුරු කර ගත යුතුයි. මේ සෙව්වන්දියමද කියා. මගේ පුංචි ලොලීටාමද මේ..................?</div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-iMulMIEgfwI/TklryT_LJEI/AAAAAAAAAGg/Wn8ldrLkpeg/s320/%255Bwallcoo_com%255D_PhotoBook_Horikita.Maki_NS.EYES.No.2_019+copy.jpg" width="320" /></div><div style="text-align: justify;"><br /><br />කඩිනම් කලා මං. ඉක්මණින් නිවසට එන්නට. ඉතිං මං කෙසේ ආවාදැයි මතකයක් නෑ. මං දුවන්නට ඇති. ඉක්මනින් පියවර තබා එන්නට ඇති. කෙසේ හෝ මා නිවසට ඇවිත් තිබුනා. මට මතක මට ඒ රූපය නියමාකාර ලෙස දැක ගන්න තිබුනා වූ හදිසිය පමණයි. ඉතිං මං දුවන් ආවා ගෙදරට. හනි හනික. ඉතිං දත්ත රැහැන මගින් පරිඝණකය හා සම්බන්ධ කල කැමරාවේ සියලු දත්ත පරිඝණකය තුල දිස්වන්නට විනාඩියක් ගත උනේ නෑ. මගේ පපුව වේගයෙන් ගැහෙනවා. එය හතිය නොවේ. ඇත්තටම එය හතියක් නොවේ මිත්‍ර වරුනි. එය සිත්හි ඇතිවූ කැළඹුම හා උද්යෝගය අතර පටලැව්ල්ලක්. අවංකවම එය හතිය නොවේ මිත්‍ර වරුනි...<br /><br /><br />මං එකින් එක පින්තූර නිරීක්ෂණය කරන්නට උනා. අන්තිමේදී ඒ තුලින් මං ඇයව සොයා ගත්තා! පුංචි සෙව්වන්දිය දැන් ලොකුයි. හැබෑව.. ඈ හැමදාම මල් කඩන චූටි එකියක් නොවේ! ඇය පිරිපුන් කෙල්ලක වෙලා. ඇය වැඩිලා. ලස්සන වෙලා. ඇත්තටම මං දැන් මේ ලියන මොහොතට, මේ විස්තරයට, සෙව්වන්දිය -&nbsp; ලොලීටා ගැන කරන්නා වූ මේ විස්තරයට මේ කියන පින්තූරය උදව් කර ගන්නවා. ඒ පින්තූරය අදටත් මගේ පරිඝණකය තුල සුරක්ෂිතයි. ඉතිං අසාපල්ලා මාධව පින්තූරයේ සිටිනා සෙව්වන්දියගේ ලස්සන දැක ගත් සැටි......<br /><br /><br />ඇය යමක් සිහා බලන් සිටින මොහොතක, එය ඇගේ දැනුවත් වීමකින් තොරව ගනු ලැබූ ස්වාභාවික ජායාරූපයක්.ඇය පුටුවක හිදගෙනයි හිටියේ.මගේ පුංචි ලොලීටා, ඇය ගොඩක් ලස්සන වෙලා. එදින ඈ කොන්ඩය ගොතා නෑ. එය පිට මැදින් පහල හෙලා තිබුනා. කොන්ඩයට කටුවක් පමණයි ගසා තිබෙන්නේ. ඉතිං ලස්සනට කොන්ඩය විසිරී තිබුනා. කොණ්ඩය තවත් දිගු වෙලා යැයි හිතන්නට පුලුවන්. ඈ ඇත්තටම ලස්සන වෙලා. ඇයගේ දෙතොල් මද සිනහවක් සමග හැඩ වී තිබුනා. සිනහව නිසා ඇගේ කම්බුල් පිරී ලස්සනට පෙනුනා. මට සිප ගන්නට වරම් නැති ඒ කම්මුල්, ඒ ලස්සන තොල් ගැන මං තවත් ආශාවන් ඇති කර ගන්න මේ ජායාරූපය මාව පෙළඹුවා. රත්තරන් මාලයක් ඇගේ ගෙලේ පෙනෙන්නට තිබුනා. ඇය අත් කොට, පළල් කර ඇති කලු පැහැති බ්ලවුසයක් ඇද සිටියා. යම් කෙනෙක්ට එම බ්ලවුසය ඇගේ සිරුරට ඇලී තිබෙන සේ පෙනීම වරදක් නෑ. ඇත්තටම ඒ බ්ලවුසය ඈට ලස්සන තවත් එකතු කලා. ඒ බ්ලවුසයේ පුංචි ටෙඩියෙකුගේ සිතුවමක් මුද්‍රණය වී ඇතැයි පෙනෙන්නට තිබුනා. ඇගේ සුදු පැහැති දෑත ලස්සනයි. ඕනි උනා මට ඒ දෑත් වලින් පැටලී සිටින්නට ඇය හා. ඇය දම් පැහැති මල් වැටුනු කලු සායක් ඇද සිටියා. එය දිගු සායක්. එය මා ගොඩක් ආශා කරන ඇගේ සුදු රෝස පැහැති දනිස් පොල්කටු මට සගවා ගෙන සිටියා. ඒ සාය මදක් ඉහලට කර ඒ සුදු රෝස දනිස් පොල්කටු සිප ගැනීමෙන් ඇයගේ දෙකම්මුල් ලජ්ජාශීලී රෝස පැහැයකට හරවන්න මට ඕනි . ඒ ඇගලුම ඇයට ස්වාභාවික අලංකාරය ඇති කලා. ඇත්තෙන්ම ඇගේ තිබෙන්නා වූ ලස්සන තවත් වැඩි කලා. මගේ සෙව්වන්දිය , පුංචි ලොලීටා ගොඩක් ලස්සන වෙලා.&nbsp; ඇය පෙර සේම සුදු කෙල්ලක්. බිදක්වත් කලු කෙල්ලක වී නෑ. <br /><br />ඉතිං මිතුරනි....<br /><br />ඒ ජායාරූපය මට තවත් වරක් සෙව්වන්දිය පිලිබද හිතන්නට හේතු ඇති කලා. ඒ ජායාරූපය ඇගේ ස්වාභාවික ලස්සන ඉස්මතු කරන්නා වූ සිතුවමක් ලෙස සිතන්නට මට පුලුවන්. ඒ පින්තූරය මං මේ කතාවට ඈදා ගන්න උත්සහ කරන්නේ නෑ. මං තාමත් ඒ පින්තූරය සුරක්ෂිතව තියන් ඉන්නවා. ගොඩක් ආසාවෙන්. </div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="221" src="http://2.bp.blogspot.com/-kZcatcWC9jQ/TmOYIrsTz6I/AAAAAAAAAJI/jbd7Ig4jhzk/s400/5.jpg" width="400" /></div><br /><br />ඉතිං මිතුරනි මං තවත් විරාමයකට යන්න ඕනෑ යයි හිතනවා. ලොලීටා කතාන්දරය තවත් දිගු වන්නට අවශ්‍යයි කියා මට හිතෙනවා. ඒත් තනි හදවතක, ඇත්ත ආදරයක, ඇත්ත කතාන්දරය නිමා වන්නට තව වැඩිකලක් ගත වන එකක් නෑ. මාධවගේ ඇත්ත ආදරය එක්ක දිගටම ඉන්න! කතාවේ නිමාව තෙක්ම....<br /><br /><br />සෙව්වන්දියක් පිළිබදව තනි හදවතක, ඇත්ත ආදරයක, ඇත්ත කතාන්දරය&nbsp; - ලොලීටා.......<br /><a href="http://www.blogger.com/goog_1504353049"><br /></a><br /><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/06.html">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - loleeta part 6 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -</a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-2410023165274892056?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-42382239522947336682011-10-21T22:51:00.000+05:302011-10-21T23:11:18.051+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-j-tLYCqeadI/TnOIx039j3I/AAAAAAAAAKk/hToqnaFBYZk/s1600/boy%252Cguy%252Crain-a25369dbeb9cf5b01d735f0b04f8ca96_m.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-j-tLYCqeadI/TnOIx039j3I/AAAAAAAAAKk/hToqnaFBYZk/s320/boy%252Cguy%252Crain-a25369dbeb9cf5b01d735f0b04f8ca96_m.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp; <br />නිසංසල සිත චංචල කල නිදි බරැති දෙනෙත්..............<br />ආයෙත් ඒ නෙත් සගලේ ගිලෙන්නට බෑ.............<br />ඒ දෙනෙත් ඈත් උනා නොවේ........<br />ඒ දෙනෙත් ඈත් කලා................<br /><br /><br />ආදරණීය සිතක පිස්සුව..............<br />නෙත් සොයා හඹා යාවි...................<br />නොළැඹෙන බව දැන දැනම..............<br />ඈත් කලා වූ නිදිබර දෙනෙත් යුග...................<br /><br /><br />සොයා ගත් මතු දිනක ඒ දෙනෙත් යුග යලිත්.............<br />හිස් බැල්මෙන් බලා සිටීවී.............<br />උණු කදුලු උතුරන දෑස් සමගින්............<br />බලයෙන් අන් සතු කල දෙනෙත් යුග දෙස............<br /><br /><br />ආදරයේ පිස්සු සිතකට............<br />බලයෙන් අහිමි කල දෙනෙත්...............<br />නිසා ඇතිවූ සිතක ශෝකය..............<br />ආදරයේ පිස්සු සිත කුඩු පට්ටම් කරාවි...........<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-4238223952294733668?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-3637628129302970912011-10-18T16:43:00.001+05:302011-10-21T23:11:18.045+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s1600/d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s400/d.jpg" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div>නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මට අහිමි නුඹේ උණුසුම් සුසුම් ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මා දෙතොලට අහිමි නුඹේ රෝස දෙතොල් ගැන............<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මා දෙකොපුල් වලට අහිමි නුඹේ සුදු දෙකොපුල් ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මා දෑතට අහිමි නුඹේ කඩිසර පුංචි දෑගිලි ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මා දෙනෙතට අහිමි නුඹේ අහිංසක දෙනෙත් ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මට අහිමි නුඹේ සුන්දර මදහස ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මා දෙසවනට අහිමි නුඹේ මිහිරි කතන්දර ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මගේ පපුතුරුලේ උණුසුම තුල නොමැති නුඹ ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මගෙ ආදරයට අහිමි නුඹේ හදවතේ උණුසුම් ආදරය ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><br />නුඹ මගේ ළග නොමැති........................<br />මං තනිවී&nbsp;සිටින........................<br />මේ සීතලම සීත රාත්‍රියේ........................<br />මට අහිමි නුඹම ගැන........................<br />සිහින මවමි........................<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-363762812930297091?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-48632360950306389202011-10-08T22:18:00.000+05:302011-10-08T22:21:33.489+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s1600/Alon73185820607462282500_Small.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s320/Alon73185820607462282500_Small.jpg" width="256" /></a></div><br />නටඹුන් වීගෙන යන ආදරයක සිතුවිලි තුල මාධව අතරමං වෙලා ගිහින්! කිසි දෙයක් ගැන හිතක් නෑ! චුට්ට චුට්ට ඇතිවන කළකිරීම එක්ක හැමදේම එපා වෙලා යනවා වගේ මාධවට දැනෙනවා! හැමකෙනෙක්ම දුරස් වෙලා වගේ දැනෙනවා! ජීවිතයේ ලැබුනු ලස්සනම ආදරය මාධවටත් නොදැනීම මාධවගේ හිතින් ඉවත් වෙන එක මාධවට දරා ගන්නම බෑ! මේක තනිකරම ආත්මාර්තකාමී ලියවිල්ලක් වේවි! මාධව ඈ ගැන නොසිතා, ඇගේ හිත ගැන නොසිතා ලියන තනිකරම ආත්මාර්තකාමී ලිවිල්ලක් මේක. ඇගේ දුක ගැන නොසිතා ලියන තනිකරම ආත්මාර්තකාමී ලිපියක්! ඉතිං මාධව ඉස්සර වගේම තනිවෙච්ච ජීවිතය තුලට ආයෙමත් ඇවිල්ලා කියලා මාධවට හිතෙනවා! මාධවට එහෙම දැනෙනවා! තනිවෙච්ච වෙලාවටම මාධවට එහෙම දැනුනේ ඇයි? ආදරය තුල තනිකමට ඉඩක් නැති නිසා වෙන්න ඇති.......<br /><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><br />වෙනස් වන සිතුවිලි වල වෙනස වටහා ගන්න අමාරුයි. හිතට ඒක මහා බරක් වෙලා. වෙනස් වන සිතුවිල්ලක මහා බර! මාධව ආයෙත් පුරුදු වෙන්න පටන් අරන්! කන් අඩි පැලෙන්න ඇහෙන ගිරිය යටින් බෙරිහන් දෙන සිංදු වල පිහිට! අබිං වලට ඇබ්බැහි උනා වගේම ඇබ්බැහි වෙලා ආයෙත්! ආදරේ කරද්දි හිතේ පතුලටම වෙනකල් තිබුන නිවුන ගතිය නැතිවෙලා ගිහින් වගේ! වෛරයක චායාවක්වත්, වෛර සිතක අංශු මාත්‍රයක්වත් නැති සිතකට ප්‍රචණ්ඩත්වයේ හෙවනැලි වැටෙන්න පටන් අරන්! මාධවට හැමදේම නැතිවෙලා යන මොහොතක මාධවගේ සිත දරුණු වීම සාධාරණද? ඒත් මාධව නිවෙන්න තාමත් උත්සහ කරනවා.<br /><br /><br />උපරිම හඩින් බෙරිහන් දෙන සද්ද පිට කරන ස්පීකර දෙක කන් අඩි පැලෙන්න තරම්ම සද්දේ තියෙද්දි කනට තද කරලා, හරියට පිස්සෙක්ට කරන්ට් එක දෙනකොට වගේම තියාන, පිස්සුවකින් වගේ ඇස් තදින් වහගෙන හිතේ ආවේග නිදහස් කරන්න මාධව උත්සහ කරනවා. I've become so numb.......&nbsp; කියලා සිංදුවේ අන්තිම ටිකේ කෑ ගහනකොට මාධවට දැනෙනවා ඇත්තටම තමන්ගේ පිට දිගේ ඇතිවී යන හිරි වැටීම! ඒ හිරි වැටීමට ඇබ්බැහි වෙන මාධව බෝතලේක පිහිටට වඩා ඒ හිරිවැටීමට ඇබ්බැහි වෙන්න කැමතියි! කිසිම දිනක කිසිම හේතුවක් නිසා මාධව බෝතලේක, දුමක, ගංජා මිටියක ආතල් එක හොයන් යන්නේ නෑ! කිසිම දවසක! ඉතිං මාධව ආයෙත් හිස් මුදුනේ ඉදං පිස්සු වට්ටන හිරි වැටීමක් ඇති කරන රොක් සිංදු වලට ඇබ්බැහි වෙලා! ආදරේ වේදනාවෙන් මිදෙන්න හොදම විදිය වෙන්නැති! හිතක ඇඩියාව ලියද්දි මාධවට හිතෙනවා! කනට තද කර ගත්ත බෙරිහන් දෙන ස්පීකර් වලින් පිට වෙන පීඩනය ආයෙත් මාධවගේ කන් තුලින් ඇතුල් වෙලා පිටවෙන්න තැනක් නැති කම නිසාම මාධවගේ සියලු දුක් සිතුවිලි වලට ක්ෂණික නාශකයක් වෙලා වගේ! ඒ හඩත් එක්කම ලෝකෙටම ඇහෙන්න මාධවට බෙරිහන් දෙන්න ඕනි! අහන් ඉන්න හැමෝගෙම කොදු නාරටිය දිගේම හිරි වැටිලා යන්න! හැමෝගෙම හිතට මාධවගේ හිතේ තියන දුක දැනෙන්න. තත්පරේකට හරි හැමෝටම තේරුන් යන්න! මාධවගේ හිතේ තියන පීඩනය කොච්චරද කියලා........!!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--l7pWNV6cg8/TlE3RNmUkzI/AAAAAAAAAHs/QE8AGZ-fzL8/s1600/2009072801.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/--l7pWNV6cg8/TlE3RNmUkzI/AAAAAAAAAHs/QE8AGZ-fzL8/s320/2009072801.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><br />කී බෝඩ් එක උඩ වේගෙන් අපිළිවෙලට නටන දෑගිලි වලට අද හරියට කෝඩ්ස් අහුවෙන්නේ නෑ. හිතේ තියන දේ ප්‍රකාශ වන චිත්‍රයක තියන ලක්ෂණම අද මේ මාධව අයාලේ යන්නා වූ දෑගිලි වලින් කරන වාදනය තුල ගැබ් වෙලා!වෙනදා පිළිවෙලට numb වාදනය කරන ඇගිලි වලට අද පිළිවෙලට මොකක්වත් වාදනය කරන්න මාධවගේ සිත පොඩ්ඩක්වත් ඉඩ දෙන්නේ නෑ! ඒත් ඒ අපිලිවෙලට එහෙන් මෙහෙන් තෙරපෙන පියානෝ යතුරු වලින් ඉද හිට අහම්බෙන් වදින ලස්සන තනු කවදාවත් මාධවගේ හිතේ ඇදුන නිර්මාණාත්මක එකක් නෙමෙයි! ඒත් ඒ තනුව අමතක වෙලා යන්නම යන්න ගතවෙන්නේ එක තත්පරයයි! මාධවට හිතා ගන්න බෑ තමන් අතින් එහෙම තනුවක් ඇතිවීම! නමුත් ආදරේ මාධව දාලා යන තරම්ම ඉක්මණට ඒ තනුව මාධවගෙන් ඇත් වෙලා ගිහින්!</div><div style="text-align: justify;"><br /><br />පියානෝ යතුරු එකිනෙක තෙරපෙන හැම මොහොතකම ඒ තෙරපුම මාධවගේ හිතට දැනෙනවා! ආදරේ දුක! තනිවෙච්ච සිතක අඳෝනාව. පපුව පුරා විදවන්න වෙන වේදනාව! ඇස් අගට කදුලක් මෝදු වෙන්න ගත වෙන තත්පරේට, වට පිටාව බොදවී යන තත්පරේට මාධව නවතිනවා! තනුව ක්ෂණිකව නිමා වේවි! කදුලු අතරින්!! මාධව දිගු සුසුමක් එක්ක වාදනය මදකට නවත්තනවා. කදුලු වැල් සට සට ගාලා එකක් මත එක පියානෝ යතුරු මත කඩා හැලෙන්න සැරසිලා. දිගු දිගු දිගු සුසුම් වැල් එකිනෙක මතින් මුදා හරින හිතේ දුක කදුලුත් එක්ක පිටාර ගලන්න කල්පයක් යන්නේ නෑ! ඒත් මාධව කඳුලට ඉඩක් දෙන්නේ නෑ! සිවිලිමේ එල්ලී තිබෙන මකුලු දැල් දිහා බොදුවුනු දෑසින් බලන් ඉන්න මාධවට හිතෙනවා ජීවිතයත් මකුලු දැලක් විතරමයි කියලා! පැටලිලි එක්ක ජීවිතේ! කදුලු නවතිනකල් දිගු හුස්ම එක්ක මාධව තනිවෙනවා! පියානෝ තිරයේ නිල් එළිය වැටුනු මාධවගේ කදුලින් බර වෙන්න හදන ඇස් දිලිසෙනවා ඇති! ඒ කදුල කඩාගෙන මහ පොළවට වැටුනොත් මාධව පරාදයි. ඉතිං මාධව පරදින්නේ නෑ................!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">කදුලු වියලී යනවා! ඉක්මණින්ම! තවත් දිගු සුසුමක් එක්කම....<br /><br />ඉතිං..................<br /><br />ඒ තමයි විකාර වී ගිය සිතක සිතුවිලි වල අඳෝනාව.... ඒ මොනා උනත් කමක් නෑ මාධව වැටෙන්නේ නෑ........................<br /><br />කවදාවත්ම....................<br /><br />ඉතිං ආයෙත්<br /><br />පිස්සුවෙන් වගේ කනට තද කර ගත් ස්පීකර් එක්ක<br /><br />I've become so numb.......&nbsp;&nbsp; හේ...................... හේ...................... හේ......................!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-4863236095030638920?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-69478870892432912422011-10-07T23:09:00.000+05:302011-11-03T13:41:53.110+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nynAKZjzDRg/To84ncDzrkI/AAAAAAAAALg/tHBDaPv29Ow/s1600/Signed-I-Love-You-Hearts.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="258" src="http://2.bp.blogspot.com/-nynAKZjzDRg/To84ncDzrkI/AAAAAAAAALg/tHBDaPv29Ow/s320/Signed-I-Love-You-Hearts.gif" width="320" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;">ආදරය ඉවරයි.................... </span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />ඉවර නැත්තේ කඳුලු විතරයි....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />කම්මුල් රත් කරං ගලං යන උණු කඳුලු විතරක් දන්න දුක....................<br /><br />ආදරයේ දුක....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />ආදරේ මිමිනූ මියුරු ස්වරය ආයෙත් ඇහෙන්නේ නෑ....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />සිප ගත්ත තෙත් දෙතොල් වල සැනසුම ආයේ ලබන්න නෑ....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />සිප ගත්ත නලලතේ උණුසුම තවත් වරක් විදින්න බෑ...................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />සිප ගත්තු පිරුණු කම්බුල් වල රත් පැහැය ආයේ දකින්න නෑ....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />සිනිදු කෙස් වැටියේ දැවටෙන්න ලං වෙන්න බෑ....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />ආදරෙන් උණුසුමට තුරුලු කර ගන්න ආයෙත් බෑ....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />එකට පටලවාගත් අතැගිලි ඈත් වෙලා ගිහින්....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />නිදි බර දෑස් වල පිරුණු හැගුම් යන්න ගිහින්....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />සිතක වූ ආදරය පැරදිලා....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />කෑලි කැඩුනු කුඩු පට්ටම් වෙලා ගිය හිතක සිතුවිලි....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br />ඒත් ඒ හිතේ තියන ආදරේ කුඩු පට්ටම් වෙලා කෑලි කෑලි වලට කැඩිලා විසිරිලා නෑ තාමත්....................</span></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /></div><div style="font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: right;"><span style="font-size: small;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; මාධව.......................... </span></div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-6947887089243291242?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-80142101926934944462011-10-03T17:56:00.001+05:302011-10-03T17:59:15.000+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s1600/Alon73185820607462282500_Small.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s320/Alon73185820607462282500_Small.jpg" width="256" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-5W2hm9W0JmE/TompheJTmQI/AAAAAAAAALc/H9W-xZ81-Sg/s1600/07753616c7465645f5f0ef13054468ef5c15c64888da31b7c618c496138b896491f3b5b428ce3827dda15596c7260213dad6670d8.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="text-align: justify;">තවත් කරදර! මාධවගේ ජීවිතේ තවත් කරදර! මාධව ගොඩක් කරදර විදින්න පටන් ගත්ත කාලයක් මේ! මේ කරදර නිසා බ්ලොග් ලිවිල්ලත් එපා වෙලා යනවා වගේ මාධවට දැනෙනවා! මේ වගේ කාලයක් මීට කලින් මාධවට ඇති වෙලා නැතුව ඇති. ඉතිං මාධවට හිතුනා ඒ කරදර ටිකත් මේ පෝස්ට් එකේ දාන්න! ඇඩියාව කියලා හිතන්න එපා! තවත් කොල්ලෙක් තමන්ගේ හිතේ තියන කරදර ටික මෙතන කොටලා දාලා හිතේ බර ටිකක් අඩු කර ගන්න ට්‍රයි කරන බව මතක තියා ගන්න.<br /><br />මේකෙදි මාධව කරදර ලිස්ට් කරන්නේ නෑ! <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post_08.html">කලින් පෝස්ට් එකේ වගේ</a> කරදර ලිස්ට් කරන්නේ නෑ! ඒත් විස්තරේ කොටාගෙන යන්නම්! ඇති වෙනකල්ම! හිතට ඇතියි කියලා හිතෙනකල්ම. ඉතිං අහපල්ලකෝ!<br /><br />මේ දවස් වල කිසිම සුගතියක් නෑ! මාධව <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post_08.html">කලින් පෝස්ට් එකේ කිව්වනේ</a> ෆෝන් එකක් ගන්න ඕනැයි කියලා! ඒ දැනට තිබ්බ ෆෝන් එක තියෙද්දිමයි! ඒ කියන්නේ මාධවට වෙන සිම් එකක් පාවිච්චි තරන්න ඕනි නිසා තවත් ෆෝන් එකක් ගන්නයි ඕනි උනේ! මොකද මාධව කවදාවත් ඩුවල් සිම් ෆෝන් නම් නිකං දුන්නත් ගන්න එකෙක් නෙමෙයි! ඒ නිසාමයි මාධවට අලුත් එකක් ගන්න උවමනාව තිබ්බේ! ඒත් කරුමෙක මහත! කෙලවීම මේ යැයි කියන්නා වගේ තිබ්බ ෆෝන් එකටත් බඩු හම්බුනා! ඒකත් කෙලවිලා ගියා! ඒක උනේ මෙහෙමයි! මාධව ගියා ඉලව් ගෙදරක. ඒ කියන්නේ මල ගෙදරක! මාධවලගේ ගෙවල් කිට්ටුව සීයා කෙනෙක්ගේ! ඉතිං ඒ ගිහිං රෑ වෙලා තමයි ගෙදර ආවේ! මාධවත් එක්ක මාධවගේ තාත්තත් හිටියා! ඉතිං දෙන්නා එක්ක රෑ 9ට විතර ආපහු එන්න පිටත් උනා! මාධවලගේ ගෙදරට එන්න පාරවල් කීපයක්ම තියනවා! ඉතිං මාධවලා එදා ආවේ තේ වත්තක් මැදින් එක කෙටි මාර්ගයකින්! ඉතිං ඒ එනකොට මාධව රෑ පාර පේන්නේ නැති කමට වගේම වැහැලා වැහැලා පාර ලිස්සන නිසාම, ලිස්සලා ඇදන් වැටුනා! දඩිං බිඩිං! කකුල ටිකක් හීරුනා! පුක බිම ඇනුනා! ලිස්සලා අඩියක් විතර බිම දිගේ ඇදිලා ගියා! දැන් ඇගේ මඩ එකයි! <br /><br />ඉතිං මඩ පිටින්ම ගෙදර ආපු මාධව ගෙලින්ම ගියේ නාන කාමරේට! ගැලෙව්වා ඇදුම් සේරම! එබුවා වතුර බේසමේ! ඒ කරලා ඇග හෝද ගත්තා! ගෙට එන්න කියලා හැරෙද්දි තමයි මතක් උනේ! දැන් මාධව අමු හෙලිවැල්ලෙන් කියලා!! මොකද මාධවට තිබ්බ හදිස්සියට නාන කාමරේට ගියේ තුවායක් හෝ වෙන ඇදුමක් ගෙනියන්නේ නැතුවයි! ඉතිං එහෙම ගෙට එන්න බෑනේ! මාධව අම්මට සිය පාරක් විතර කෑ ගහලා<br /><br />අම්මේ..............හ්! තුවාය අ අ අ අ අ අ අ අ!<br /><br />අම්මේ..............හ්! තුවාය අ අ අ අ අ අ අ අ!<br /><br />අම්මේ..............හ්! තුවාය අ අ අ අ අ අ අ අ!<br /><br />අම්මේ..............හ්! තුවාය අ අ අ අ අ අ අ අ!<br /><br /><br />&nbsp;තුවායත් ගෙන්නගෙන ඒක ඇදගෙන ගෙට ආවා! ඇදුම් සේරම හොදට පෙගෙන්න දාලා!<br /><br />ඉතිං කාලා එහෙම ජංජාලය පැත්තේ කරක් ගහන්න යන්න කියලා සිම් එක හොයද්දි තමයි මතක් උනේ කෙලියා තාප්පෙට කියලා! සිම් එක හොයද්දි තමයි මාධවට මතක් උනේ&nbsp; කලිසම වතුරට දැම්මේ ෆෝන් එකත් එක්ක තමයි කියලා! ඉතිං පැය භාගයක් විතර ෆෝන් එක වතුරේ තිබිලා! ඉතිං අහන්නත් දෙයක්යෑ! අර මැරිච්ච සීයා එක්කම ෆෝන් එකත් යන්නම ගියා! දැන් මාධවට තව අලුත් ෆෝන් එකක් තියා කිසිම ෆෝන් එකක් නෑ! මේ ෆෝන් එක මාධව අවුරුදු 3ක් විතර පාවිච්චි කලා! මාධවට හොද සගයෙක් උනා! ඉතිං දැන් ෆෝන් එක නැති පාඩුව මාධවට ගොඩක් දැනෙනවා! ඒත් ගෙදරින් අලුත් එකක් ඉල්ලන්න බෑ! කවදා හරි මාධවට ෆෝන් එකක් ගන්න පුලුවන් විදියේ රස්සාවක් හම්බුනොත් මාධව එදාට තමන්ගේ සල්ලි වලින්, තමන් හරි හම්බ කර ගත්ත සල්ලි&nbsp; වලින් මාධවටම ෆෝන් එකක් ගන්නවා!! <br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-5W2hm9W0JmE/TompheJTmQI/AAAAAAAAALc/H9W-xZ81-Sg/s1600/07753616c7465645f5f0ef13054468ef5c15c64888da31b7c618c496138b896491f3b5b428ce3827dda15596c7260213dad6670d8.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-5W2hm9W0JmE/TompheJTmQI/AAAAAAAAALc/H9W-xZ81-Sg/s400/07753616c7465645f5f0ef13054468ef5c15c64888da31b7c618c496138b896491f3b5b428ce3827dda15596c7260213dad6670d8.jpeg" width="400" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><br />ඒ අස්සේ ඊයේ ක්ලාස් එකට ගිය වෙලාවේ මාධවට ක්ලාස් එකේ සර් කතා කරලා, එයාගේ (සර්ගේ) ෆෝන් එක දීලා කියනවා ර** සර් කතා කරනවා එයා එක්ක කතා කරන්න කියලා! ඉතිං මාධව බැලුවා මොකක්ද මේ කියලා! බලද්දි ඩිප්ලෝමා එකේ කොක්කක්! ඒ කියන්නේ ර** සර්ට ඩිපේ ඇගයීම් හා ව්‍යාපෘති ලකුණු යවන්න බැරි වෙලා! කෙල උනා තමයි! ඒ කියන්නේ අපිට අවුරුද්දක් කාපු කට්ටට හරියන්න ඩිපත් නැති වෙන්න වගේ! දැන් සර් මාධවට කියනවා මාධව ඔයා පේරාදෙණි ගිහින් ඒ ඩොකියුමන්ට් ටික හොයලා අහවල් සර්ට ඊ මේල් කරන්නලු! මරු! ගුරුවරු කරන වැරදි වලට මාධවටලම තමයි කෙලවෙන්නේ! දැන් මාධව දවසක් තමන්ගේ කාලේ නාස්ති කර ගනින්කෝ ඕකට! ඉතිං මාධව අද ඩිපේ වෙන එකෙක්ට, ඉක්මණට ටෙක් එකට යන්න පුලුවන් කෙනෙක්ට කෝල් කරලා වැඩේ කිව්වා! ඒකි හෙට හරියට වැඩේ කලොත් හොදයි! නැත්තම් නම්.......&nbsp; (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී</a>)<br /><br />ඒ අස්සේ රස්සාවක් ගැන අඩ අඩ ඉදපු මාධවට ජොබ් නෙට් එකෙන් කෝල් කරලා “සොෆ්ට්වෙයා ඇන්ඩ් වෙබ් ඩිවලොපින් වලට ජොබ් ඇත“ පණිවිඩය දීලා දවසක් ගෙදර එද්දි! මේ කියද්දි ෆෝන් එකටත් කෙලවිලා ඉවරයි! ඉතිං සෙනසුරාදා මාධවට එන්න කියලා එහෙම අරවා මේවා විස්තර ටික දීලා තිබුනා! ඉතිං මාධව ගියා! මේ කියන එක තියෙන්නේ නුවර කිංග්ස්වුඩ් එක ළගමයි කිව්වා! ඇඩ්‍රස් එකත් මාධවට එයාලා දුන්නා! ඒ වගේම ජොබ් නෙට් එකෙන් කිව්වා කම්පැනිය හොයා ගන්න නම් ටිකක් අමාරු වේවි කියලා! කෝකටත් ගිහින් බලන්න කියලා! ඉතිං මාධව ගියා! ඉතිං ගිහින් ඒ ළග පාත ට්‍රැෆික් සාජන් කෙනෙක්ගෙන් ඇහුවා “කොහෙද සර් මේ ඇඩ්‍රස් එක??“<br /><br />“ දන්නේ නෑ! ඉස්සරහින් අහලා බලන්න “<br /><br />තවත් ඉස්සරහට ගියා! ඩිලයිට් බේකරියේ මුරකාරයාගෙන් ඇහුවා....<br /><br />ටේලර් ෂොප් දෙක තුනකින් ඇහුවා!<br /><br />එකෙක්වත් දන්නේ නෑ! දැන් පැය 1/2කට වැඩිය ඇවිද්දා! ඊට පස්සේ මාධව තීරණය කලා මේ ස්ථානයට කෝල් එකක් දෙන්න! ඉතිං ෆෝන් එකකුත් නැති නිසා කරන්න දෙයක් නෑ ගියා සීතා දේවි එක ළග තියන බොක්ස් එකකට! මෙන්න යකෝ කෝල් එක ගත්තම කියනවා.........<br /><br /><br />&nbsp;“ ඔබ ඇමතූ අංකය භාවිතයේ නැත“<br /><br /><br />බඩුම තමයි! ඉතිං ආයේ මාධවගේ ගෙදරට කෝල් කරලා මාධවගේ තාත්තට කියලා හරියට නම්බරේ ඉල්ල ගත්තා! මාධව ඒ නම්බරේ කොලේක ලියලා තාත්තලට දීලා ආවේ! ඉතිං බලද්දි මාධව කතා කරපු නම්බරේ හරි! ආයෙත් කීප පාරක්ම අරන් බැලුවා! ඒත් ඒ බනේමයි කියන්නේ! ඉතිං කරන්න දෙයක් නෑ! ආයෙත් ඇවිද්දා! කිව්ව විදියටම කිංග්ස්වුඩ් ගුවන් පාලම ළග තියන හැම තැනකින්ම වගේ ඇහුවා! එකෙක් වත් දන්නේ නෑ! බැරිම තැන ආයේ බොක්ස් එකකට ගිහින් ආපේ නදීට කෝල් කරලා ජොබ් නෙට් එකේ නම්බර් එක ඉල්ල ගත්තා! ඒ කරලා ඒකට ගත්තම එකෙක් වත් උත්තර බදින්නේ නෑ! බලද්දි සෙනසුරාදා නිසා උං නිවාඩු!<br /><br />ඉතිං මොනා කරන්නද! අකුලගෙන ආපහු ගෙදර ආවා! ඇවිත් කෝකටත් කියලා ආයෙත් අර කම්පැනියේ නම්බර් එකට ඩයල් කලා! මෙන්න (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපන ලදී</a>) ෆෝන් එක වැඩ! ගෑනියෙක් ඒක ගත්තා! (ගෑනියෙක් කියන්නේ හිතේ තරහටමයි! ඇයි රෙද්ද (<a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා විසින් කපන ලදී</a>) උදේ ඕක වැඩ කලේ නැත්තේ! ) ඉතිං ඒ ගෑනිට කියන්න දෙයක් තියෙන්නත් එපායැ! ඉතිං මාධව කිව්වා මෙහෙමයි මං අද ඉන්ටර්වීව් ආවා! ඒත් තැන හොයා ගන්න බැරි උනා! අරකයි මේකයි! එහෙම කිව්වම මේ ගෑනි කියනවා හරි මිස්ට මාධව මං අහවල් සර්ට කියලා ආයෙත් දවසක් අරන් දෙන්නම් කියලා! මාධවට එපා වෙලා තිබ්බේ! ඉතිං මාධවට ඒ ගෑනි ආයේ කතා කලාට මාධව ගියේ නෑ!<br /><br />ඒ මදිවට පෝස්ට් මාස්ටර් ඉල්ලා තිබ්බා! අපි ඒ ලෙවල් ෆේල් තමයි! ඒත් අපිට බැරිද? අපිට වැඩ බැරිද? ඒ ලෙවල් පාස් වෙච්ච එවුන් විතරද වැඩ කාරයෝ! අපි ෆේල් උනේ ඒ ලෙවල් විතරයි නම් අනික් මොන සුදුසුකම තිබුනත් ඒ රෙද්ද නැතිනම් අපිට ජොබ් වලංගු නෑ! එහෙමද? මාධවගේ අලුත්ම සිතුවිල්ල (හොද සිතුවිලි - බළධාරියා නිසා හොදයි ඌ සේරම කපනවනේ) තමයි මේ! මේක සමස්ත ක්‍රමයේ වැරැද්දක්! පාස් වෙච්ච එකාට පුලුවන් තමයි! ඌ දක්ෂයි තමයි! ඒත් ඒ වගේම ඒ ලෙවල් (මාධව දක්ෂයි කියනවා නෙමෙයි) ෆේල් වෙච්ච හැබැරි අර කිව්වා පාස් වෙලා රජවෙලා ඉන්න එවුන්ට වඩා දක්ෂ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ ඕන&nbsp; තරම් ඉන්නවා! ඒ ලෙවල් විතරක් පාස් උනාට අදාල ෆීල්ඩ් වල කිසිම දෙයක් කර ගන්න බැරි මැටි හරක් (ඒ ලෙවල් පාස් වෙච්ච හැමෝම නෙමෙයි!) ටිකක් අරන් ඒ ලෙවල් ෆේල් වෙච්ච අදාල ෆීල්ඩ් එකේ ඉන්න දක්ෂ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ ටික හලලා දාන්නේ ඇයි! ඒකෙන් වෙන්නේ දක්ෂ ගොඩක් පිරිස හැලිලා යන එක විතරයි! මේ කතාව හින්දා ඒ ලෙවල් පාස් වෙලා ඉන්න අයට හිත රිදුනනම් සමා වෙන්න! ඒත් මාධව දැකලා තියනවා! මාධව වැඩ කරලා තියනවා! මාධව එකට ඉගෙන ගෙන තියනවා! තමන් එක්ක සම ක්ෂේත්‍රෙය් වැඩ කරන පිරිස අතරින් මේ කියන්නා වගේ කට්ටිය ඕන තරම්! උන්ට ඒ ලෙවල් විතරක් නෙමෙයි හැම රෙද්දම තියනවා! ඒත් තමන්ට දෙන වැඩේ හරියට කරන්න බෑ! ඉතිං උං ඒ ලෙවල් නෙමෙයි මොන රෙද්ද පාස් වෙලා ආවත් වැඩක්ද?<br /><br />ඉතිං ඒ අස්සේ මාධවගේ බයිසිකලේ ආයෙත් ලෙඩ වෙලා! මොන දේ නැතත් මාධව තමන්ගේ සයිකල් සවාරි යන්න ගොඩක් ආසයි! ඉතිං මාධව තමන් ගාව තිබුන සල්ලි ටිකක් හා අම්මලාගෙන් රු 500ක් ඉල්ල ගන්න තීරණය කලා සයිකලේ ෆුල් සර්විස් එකක් කරගන්න! අම්මලා සල්ලි දෙන්නම් කියපු නිසා මාධවට ඒ කාරනේ ගැන ටිකක් සහනයක් තියනවා! ඉතිං මේ මාධව සයිකලේ හදාගන්න + කරන් හිටිය සල්ලි ටික ගිය සතියේ වාෂ්ප උනා! ඒ කෙසේද යත්, මාධවගේ කම්පීටරේ මූසිකයා, එනම් මවුසයත් කෙල විලා ගියා! අවුරුදු 5කට වැඩි කාලයක් මාධවගේ සුරතේ රැදී සිටි මූසික මිතුරා යන්න ගියා! මාධවගේ පොකැට්ටුවටත් කෙලවමින්! ඉතිං දැන් මාධවට අම්මලගෙන් 1000ක්ම ඉල්ල ගන්න වෙලා! බයිසිකලේ හදා ගන්න! මොකද අලුත් මූසිකයා ගන්න අර සයිකලේ හදන්න + කරන් ඉදපු 500 වියදම් උනා! මේ කරදර වල නිමක් නෑ වගේ!!<br /><br />තවත් කරදර! මොකට කියනවද! මාධවගේ නැන්දම්මට කේස් මාට්ටු! කේස් මාට්ටු වෙච්ච විදිය ගැන කියන්න ගියොත් මේ පෝස්ට් එකට කස්ටිය ජොලි කතාවක් කියලා ටික් කරයි! ඒ නිසා ඒක කියන්නේ නෑ! මූඩ් හොද තත්වෙකට ආවොත් ඒක ජොලි කතාවක් විදියට දාන්නම්! ඉතිං කේස් එක මාට්ටු වෙච්ච&nbsp; නැන්දම්මා කෙල්ලට තර්ජනය කරලා වහාම මේක නවත්තනු කියලා! ඒකට නවත්තන්න හේතුවක් ලෙස කියන්න නැන්දම්මට කියන්න තියෙන්නේ එකම එක හේතුවයි! ඒත් කමක් නෑ! බලෙන් නැවැත්තුවට කමක් නෑ! කෙල්ල කිසිම කරදරයක් නැතුව ඉන්නවනම්! කෙල්ලට කිසිම දුකක් නැත්තම්! එයාලා කෙල්ලව ආදරෙන්&nbsp; බලා ගන්නවනම්! ඒ කෙල්ලට මාධවව අමතක වෙලා යන තරම්ම! ඒත් ඇයි මේ අම්මලා තමන්ගේ දරුවා ගැන මේ තරම් ආදරේ වැඩි කමට තේරුම් නොගන්නේ! තමන් නොදැනුවත්වම මහා දුකක් තමන්ගේ දුවට දීලා කියලා! ජීවිත දෙකක්ම දුකට ඇදලා දාලා කියලා! කෙල්ලට කිසිම ප්‍රශ්නයක් නොවන ඒවා මේ අම්මලා ප්‍රශ්න කර ගන්නේ ඇයි කියලා මාධවට තේරුන් ගන්න බෑ! කමක් නෑ! කරන්න දෙයක් නෑ! ඒ කෙල්ල මාධව එක්ක ගොඩක් මේ ගැන කතා කලා! ඉතිං කරන්න දෙයක් නෑ! මාධව කිව්වා “ඔයා කැමති තීරණයක් ගන්න ** *** “ කියලා! ඉතිං එයා අම්මලා ගැන හිතලා තීරණයක් ගත්තා! කමක් නෑ! මාධව ඒ කෙල්ලට ගොඩක් ආදරේ කලා! මාධව හා ඒ කෙල්ල අතරේ මොන මොන ප්‍රශ්න තිබුනත් දෙන්නා ගොඩක් ආදරෙන් හිටියේ! ඉතිං මේක දෙන්නටම ගොඩක් අමාරුයි දරාගන්න! ඒත් කරන්න දෙයක් නෑ! එයා ගත්ත තීරණයට මාධව ගරු කරලා එයාගෙන් ඈත් උනා! මාධව එයාට සුභ පතනවා! හැමදාම සතුටින් පරිස්සමින් හොදින් ඉන්න!! මේ මොනා උනත් මාධව හා ඒ කෙල්ල අතරේ තියන යාලු කම නම් අම්මලට නෙමෙයි මොකා ආවත් කඩන්න බෑ! මාධව හා ඒ කෙල්ල හොදම හොද යාලුවෝ! ඒක වෙනසක් නෑ! කවදාවත්! මොන දේ උනත්!<br /><br />තව කියන්න කරදර ගොඩයි! කියන්න පුලුවන් දේවල් වගේම බැරි වලුත්! ඉතිං මොනා කරන්නද! එන විදියට මූන දෙනවා මිසක් ඒවයින් පැනලා යන සිරිතක් මාධවගේ නෑ............!<br /><br />ඉතිං කරදර මැද උනත් ජීවිතේ ගෙවාගෙන යන්න පුලුවන් තරම් මාධවගේ හිතට හයියක් ඇති!! මාධව කවදාවත් කරදර නිසා වැටිලා නෑ!! වැටෙන්න ගියත් කොහොම හරි නැගිට්ටා! බලමු!!! මේ පාරත් මාධව ඒ වගේම නොවැටී සිටීද කියලා!! රේස් එකක විදියට යන මේ ගමනේදී..............</div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-8014210192693494446?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-44239720467213456692011-09-26T23:52:00.000+05:302011-09-26T23:52:32.705+05:30<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ns_J43bQess/TlIZnB54bZI/AAAAAAAAAH8/K7BrjubRQII/s1600/istockphoto_9778993-happy-children-friends-girls-boys-group-holding-hands-cartoon-illustration.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="268" src="http://2.bp.blogspot.com/-ns_J43bQess/TlIZnB54bZI/AAAAAAAAAH8/K7BrjubRQII/s320/istockphoto_9778993-happy-children-friends-girls-boys-group-holding-hands-cartoon-illustration.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">මෙන්න බොලව් තවත් ටෙක් කතා ටිකක්! කියවන එවුන් කියවපල්ලා! කියවන්න බැරි එවුනුත් කියවපල්ලා. මං පටන් ගන්නම්කෝ කතා ටිකක්! මේවත් නුවර ටෙක් එකේදිම වෙච්ච ඒවා තමයි. මෙතන කෑම සම්බන්ධ කතා ගොඩක් තියනවා... ඉතිං කියවලා බලන්නකෝ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඔන්න ඉතිං පුරුදු පරිදි නුවර ටෙක් ජීවිතේ ගෙවීගෙන යනවා. අපි ඉතිං විනෝදෙන් අපේ ඉගෙනීමේ වැඩත් කරගෙන පුරුදු පරිදි පිස්සුත් කෙල කෙල ඉන්නවා. ඉතිං ඔය අතරේ සිද්ධ වෙච්ච ජර මර ටිකක් තමයි මේ....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">මං මේ ටෙක් එකට ගිය මුල් දවස් වල ටෙක් එක එතන පටන් ගත්ත අලුතම නිසා හරියට කෑම බීම කන්න තැනක් තිබ්බෙ නෑ(විවේක කාමරයක් වගේ එකක්). ඉතිං අපි කෑම කෑවේ නිකං බංකුවක් උඩ තියාන බත් පාර්සල් දිගෑරගෙන.....ඉතිං මට මේ කෑම කෑමේ විදිය එපා උනා. මට විතරක් නෙමෙයි අනික් 3දෙනාටත් එපා වෙලා තිබ්බේ. ඉතිං අපි ඹහොම එපා වීම නිසා දවසක් දෙකක් මැඩම්ට හොරෙන් (මැඩම් කැමති නෑ අපි එහෙම පහලට ගිහින් කනවට.. ) පහල කිඹුලගෙ කඩේට ගියා කෑම කන්න! ඒත් ඒක කරන්න උනේ ටික දවසයි. මෙන්න එක දවසක් කිඹුලා තගක් දැම්මා. ආයේ මේ කඩේට පිටින් පාර්සල් ගෙනත් කන්න තහනම්..&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;" නෙද............................ කින් හැළ කිඹුලා..!! "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;ඉතිං අපි අකුලගෙන ආපහු උඩට ගිහින් කෑවා. ඒත් ආයේ අපිට අවුල්. බියුටි කචල් එකේ කවුරුත් නැත්තන් එහෙ තියාන කන්නවත් පුලුවන් (ඒකේ එවුන් නිවාඩු දවස් වලට අපි එහෙම කලා). ඒත් ඒක හැමදාම බෑනේ. ඉතිං අපි තීරණය කලා පහල මොන්ට්සෝරියට ගිහින් ඒකේ ඉන්න මැඩම්ගෙන් අහලා එතන ඉදන් කෑම කන්න(ඒත් අපේ මැඩම්ට හොරෙන්). අපේ වෙලාවට එතන හිටපු ඒ අක්කි ගොඩක් හොදයි. හැමදාම ඇවිත් කන්න කියලා ඒ අක්කි අපිට කිව්වා. ඉතිං අපි එතනට ගිහින් නිවි හැනහිල්ලේ කෑම කාලා එන්න පුරුදු උනා. ඒත් ඒකත් කරන්න උනේ මැඩම්ට කෝල් එක එනකල් විතරයි.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">එක දවසක් මැඩම්ට කෝල් එකක් ආවා( පසුව දැනගත් පරිදි YMBA කාර්යාලයෙන්). මමයි අසංකයි ඇතුලු අපේ කස්ටිය බරටම වැඩ. එක පාරටම අපි උඩ ගිහින් බිම වැටෙන්න තරම් හයියෙන් මැඩම් කෑ ගැහුවා..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;" අසංක, තමුසෙලා ආයේ පහලට ගිහින් කාලා අහුවුනොත් බලාගෙනයි........ "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඔන්න ඕකයි මං කිව්වේ කෑම නිසා ඉල්ලන් කෑවා කියලා......</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">එදා ඉදලා අපි ආයේ කෑම කෑවේ ඇතුලේ තියාගෙනමයි. කොහොම කොහොම හරි අපි ඒකට පුරුදු උනා. එතනට අදින්නෝ ටික (draftman) ආවට පස්සේ අපිට කන්න තැනක් නිකම්ම සෙට් උනා. උන්ගේ ක්ලාස් එකේ උන් කෑම කන්න හදන් තිබ්බ තැන. ඊට පස්සේ නම් අවුලක් නෑ. අන්න එතන ඉදං කනකොට මං ගත්ත පොටෝ එකක් තමයි මේ තියෙන්නේ.මං මේක<a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/blog-post_26.html"> කලින් පෝස්ට් එකකත්</a> දාලා ඇති....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0z1JObq3Zm4/Tlao8JISb3I/AAAAAAAAAIQ/wOel6-Jvyr8/s1600/My+shot...%2521000.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-0z1JObq3Zm4/Tlao8JISb3I/AAAAAAAAAIQ/wOel6-Jvyr8/s400/My+shot...%2521000.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඔන්න ඔහොම ටික කාලයක් යද්දි අපි කස්ටිය සේරම, ඒ කියන්නෙ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ සේරම එකට කන්න පුරුදු උනා. ඒ කියන්නෙ එක බත් මුලට අත් 16ක්. ඉතිං ඔහොම කනකොට තියන බත් වල කරෝල කෑල්ලට වග කියන්නේ මං විතරයි. අපේ චතූගෙ බත් එකේ නම් හැමදාම වගේ කරෝල තිබ්බා. ඉතිං මං මාස 5ක් විතර කරෝල කෑවේ අපේ චතූ ගෙනාපුවා. ඒ මදිවට චතූ ගෙදරින් ගේන වතුර ටික කවදාවක් බොන්නේ නෑ. ඒ ටික බොන්නෙත් මේ මාධව තමයි.ඒ වගේම අපේ චතූ කන බත් කට නම් මරේ මරු. මෙයා එක බත් පාර්සලේකින් තේ හැන්දක විතර බත් කටක් කාලා පැත්තකට හේත්තු වෙලා ඉන්නවා. අනික් අය කනකල්......</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">චතූ බත් පාර්සලයකින් ගන්නා බත් කටවල් ගණන X බත් පාර්සල් ගණන = චතූ දවල්ට කන ප්‍රමාණය</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඉතිං බත් පාර්සල් 16ම තිබුනු දවසට....</div><div style="text-align: justify;">1 X 16 = 16</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඉතිං ඒ කියන්නේ අපේ චතූ බත් මුලු 16න්ම කන්නේ බත් තේ හැදි 16යි. මාර කෑමක්.අපිට නම් බත් පාර්සල් 16ත් මදි වෙනවා. ඒත් අපේ චතූ බත් තේ හැදි 16ක ප්‍රමාණය කාලා දවසම අදිනවා. ඊට හපන් චතූගේ හොදම බොක්ක(bst friend) සුරංගි නොහොත් සුරා. අර මං කිව්වේ කලින් කොන්ඩේ දිග කෙල්ලක් ගැන. අන්න ඒ තමයි මේ සුරා. ඒකිට පරිප්පු පේන්න බෑ. ඉතිං මේකිට සමහර දවස් වලට බඩගින්නේ ඉන්න වෙන්නේ. ඒ කියන්නේ බත් පාර්සල් 10ක විතර පරිප්පු තිබ්බොත් මේකි බත් කන පැත්තෙවත් ඉන්නේ නෑ. ඒ තරම්ම පරිප්පු ඇලජික් මේ අපේ සුරාට..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">YMBA එකේ පහලම තට්ටුවේ තියෙන්නේ උත්සව ශාලාවක්. ඉතිං ඕකේ හුග දවස් වලට මංගල උත්සව එහෙම තියනවා. අපේ අසංකත් ඔය උත්සව වල සිංදු කියන්න යනවා ගොඩක් වෙලාවට. ඉතිං ඔය වගේම තව දවසක වෙඩින් එකක් තිබ්බා ඒ හෝල් එකේ. අපි උඩ ටෙක් එකේ වැඩ. අපි දවල්ට කන්න ලෑස්ති වෙද්දි රිකාස් කාරයා වෙඩින් එකට ආපු පොරගේ යාලුවෙක් ඉන්නවා දැකලා ඒ යාලු එක්ක මේ පහල ශාලාව පැත්තට ගියා. මෙන්න ටික වෙලාවකින් පොර එනවා ප්ලේට් දෙකකට බත් බෙදාන. එළළළළ!! ෆ්‍රයිඩ් රයිස් හා ඩෙවල් චිකන්... මරූ. දෙන දෙයියා ටෙක් එකටම ගෙනැත් දුන්නා.... ඉතිං ප්ලේට් දෙකෙන් එකක් අපේ දිල් අක්කි, චතූ, සුරා ඇතුලු පළමු හා දෙවෙනි පෝලිම් වල ඉන්න කස්ටියට දීලා අනික් ප්ලේට් එක 3 හා 4 පෝලිම් වල ඉන්න මම, අසංක, රිකාස්, නංගි, නදී, දිනේෂා ඇතුලු කස්ටියට තියා ගත්තා. දැන් අපි කනකොට මෙන්න නදී කියනවා මෙන්න මෙහෙම...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" පවු රිකාස් එයාලා ප්ලේට් එකකට බර ගානක් ගෙවනවත් ඇතිනේ! ඔයා කරපු වැඩේ නම් එච්චර හොද නෑ කියලා... "</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">පව්!!! &nbsp;යකෝ නිකම් හමුබෙච්ච දේත් කන්න බැරිද මේකිට කට පියාන..(හයි ස්කූල් එකේ නිසා වෙන්න ඇති)...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඉතිං අරූට මොකුත් කියන්න ඉඩ නොතියා මං ඇහුවා නදීගෙන්....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">" මේ උඹ මේක කනවද නැත්තන් උඹේ ටිකත්&nbsp;මං&nbsp;කන්නද? ඔන්න එහෙනම් මං කෑවා...." &nbsp;කියද්දිම</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">මේකිත් කියවිල්ල නවත්තලා ටක් ටක් ගාලා බත් ටික කාලා කුකුල් කකුලකුත් සූප්පු කරනවා....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ඉතිං ටෙක් එකේ කෑම කතා අදට ඉවර කරන්නම්. හැමෝටම සුභ දවසක් එහෙනම්. ආයෙත් තවත් ටෙක් කතා ටිකක් එක්ක හම්බෙමු..</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-4423972046721345669?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-20850391422839859452011-09-19T15:39:00.004+05:302011-11-21T20:05:12.037+05:30<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Batwww7mXSM/TncUabMHW_I/AAAAAAAAAKo/1fosZIrDuOc/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="177" src="http://4.bp.blogspot.com/-Batwww7mXSM/TncUabMHW_I/AAAAAAAAAKo/1fosZIrDuOc/s400/5.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />ඔන්න මිතුරනි ඇත්ත ආදර කතාවේ තවත් කොටසක් අකුරු කරන්නයි මේ ඉඩ කඩ මං අර ගන්නේ. මේ කතාව පුරාවටම තියෙන්නේ නිකංම නිකං ඇසට හසුවුන සිද්ධි ටිකක් කියලා හිතන්න එපා. මේක ඇත්තම ආදරයක කතාව. කිසිම ආදරයක් බලාපොරොත්තු නොවන ආදරවන්තයෙක් ලියන ඇත්ත ආදර කතාව. ඇත්තටම මේක පුරාවටම තිබුනේ අහඹු ඇස් ගැටීම් විතරයි තමයි කොල්ලනේ. ඒත් ඒ අහඹු ඇස් ගැටීම් එකක් මට ලෝකයක් වටිනවා කියලා තේරුන් ගනිල්ලා! ඒක තමයි කොල්ලනේ ආදරය. කිසි දිනක සුන්දර සෙව්වන්දිය තේරුන් නොගන්නා හදවතක ආදරය. ඉතිං කියවපල්ලා ආයෙත්. තවත් කොටසක් මේ පුංචි ආදර කතාවේ.....<br /><br />බස් නැවතුමේ මං ඇය දුටුවා. මං ඒ පිළිබද උඹලට කිව්වා නේද? මං ඇය ගැන හැම පුංචි දෙයක්ම මේ බ්ලොග් එකේ මේ කතාවේ කියන්නට ඕනි කියලා හිතෙන්නේ ඇයි දන්නෙ නෑ. ඒත් මං කියනවා. මට හිතෙන හැම දෙයක්ම. මගේ පුංචි සෙව්වන්දිය ගැන මගේ ලොලීටා ගැන මං වින්ද හැම දෙයක්ම. ඒ මොනවා කිව්වත් මං තාම කිව්වේ නෑ උඹලට මගේ හා ඇයගේ පළමු හමුවීමේ කතාව. මං ඒක කියන්න ඕනිද? එය කියන්නට මට හිත දෙන්නේ නෑ. හේතු රහිතව. ඒ නිසා මං තව දුරටත් ඒ ගැන සිතන්නට ඕනි. ඒ නිසා එය කීමට කල් දෙන්න. මාධවට ආද‍රය දැනුනු පළමු දිනයේ කතාව කීමට. ටිකක් කල්! සමහර විට මං ඒක උඹලට කියන එකක් නෑ, කවදාවත්ම!! නොකීවොත් මට සමාව දීපල්ලා. එය ඔබට නොකීම ගැන ප්‍රිය මිතුර!!!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-AHtOcHAe2ss/TkwfODx9YII/AAAAAAAAAG0/cvU5OWQraJg/s1600/copyu+cuteww.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-AHtOcHAe2ss/TkwfODx9YII/AAAAAAAAAG0/cvU5OWQraJg/s320/copyu+cuteww.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />බස් නැවතුමේ ඇයව දැකීම හා ඇයගේ දීප්තිමත් දෑස් වලින් මා දුටු හැගීම මාව ප්‍රීතිමත් කලා. ආහා! මාධව කලකට පසු ප්‍රීතියෙන්. සෙව්වන්දිය මාධවගේ සිතට සතුටක් වෙලා. ඉතිං මාධවට ඕනෑ උනා ඇයව ආයෙත් දකින්න. ඒ ඇස් වලින් ඒ හැගීමම ආයෙත් දකින්න. එහෙත් ඊට පසු බසයේ එල්ලී සිටින විට මාධවට ඇය ඇස ගැටුනේ නෑ. කිසිම දිනක....<br /><br />එහෙත් මාධවගේ බලාපොරොත්තු බිදී නෑ. ඇය තත්පරයක කාලයක් තුල මාධවගේ සිතට දුන් බලාපොරොත්තුව, ඇත්තටම ඇගේ මුහුනේ හැගීම දුටු තත්පරයක කාලයක් තුල මාධව විසින්ම ඇති කර ගත්තා වූ බලාපොරොත්තුව මාධවට සැනසීමක්, තාවකාලික සහනයක් දුන්නා. එහෙත් මාධව සිහිනයක් තුල ජීවත් වෙන්නට ගියේ නෑ. ඒ බලාපොරොත්තුවට, ඒ තාවකාලික සහනයට වැඩි ආයුෂ නෑ. මාධව එය දැන සිටියා. ඒත් මාධවට ඈව යලිත් දකින්න ඕනි. යලිත් වතාවක්!<br /><br /><br />ගොඩක් කල් ගෙවී ගියා. ගොඩක් කල්! මාධව යලිත් වතාවක් එම බස් නැවතුමේම ඉන්නවා. මාධව ඔහුගේ කටයුත්තකට ගොස් ආපසු එන්න බස් නැවතුමේ. මෙහි අද මා ලොලීටා සිටීද? මං බලාපොරොත්තුවක් දල්වා ගත්තා. එය පුස්සක් උනේ නෑ. ඒත් මං බලාපොරොත්තු උන දේ ඒ ආකාරයට නොවුනත්, ඇය එදින දැකගන්නට මං වාසනාවන්ත උනා. ඇය ලස්සනයි. තාමත්!<br /><br /><br />ලදරම් බසයක්, කසි කබල් එකක්! හොදටම අබලන් වෙලා. ඒවගේ නගින්නෙ ඇයි ලස්සන කෙල්ල! ඔයා යන්න ඕනි ඔය වගේ තහඩු ගොඩවල් වල නෙමෙයි. ඇයට එය තරම් නෑ. තහඩු ගොඩ නැවතුමට ලගා වුනා. මං ක්ෂණික බැල්මක් හෙලුවා තහඩු ගොඩ වෙතට. ආහ්! මං ඇයව දුටුවා. ඇය මාව දකින්න නෑ. ඇය හිරවෙලා. ඇය බසයේ සෙනග &nbsp;මැද හිර වී. අපොයි කෙල්ලේ, ඔය මොකද? ඇයගේ ලස්සන මුහුණ රත් පැහැ ගෙන තිබ්බා. ඇයට වෙහෙසයි. මං ඒ බව තේරුන් ගත්තා. පුංචි කෙල්ලට බසයෙන් බහින්න විනාඩියක් පමණ ගතවෙන්න ඇති. මට ඇය ලගට යන්න ඕනි උනත් මගේ හිත මාව වැලැක්වුවා! ඒ ඇයි... ? මං ඇය ලගට යන්න හොදටම අවස්ථාව තිබුනද මං ගියේ නෑ!!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kZcatcWC9jQ/TmOYIrsTz6I/AAAAAAAAAJI/jbd7Ig4jhzk/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="221" src="http://2.bp.blogspot.com/-kZcatcWC9jQ/TmOYIrsTz6I/AAAAAAAAAJI/jbd7Ig4jhzk/s400/5.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />මං බලන් සිටියා. සෙව්වන්දිය ලස්සනයි. ඇය අමතර පන්තියට යාමට ඇවිල්ලා. ඇය තුරුල් කරන් හිටිය පොත් මිටිය ඒ වග මට කියා දුන්නා. ඇය එදත් ඇද සිටියේ මා පෙර කී කහ බ්ලවුසයමයි. පෙර කී ඇදුමමයි. ඇය එයට ලස්සනයි. ඇයි ඔයා තනි කරලක්ම වෙන්න කොන්ඩෙ ගොතන්නෙ කෙල්ල? මට අහන්නට හිතුනා. ඇය ලස්සන වෙලා. මා ඇයව නොදුටු කාලයට ඇය එන්න එන්නම ලස්සන වෙනවා. ඇගේ කෙස් රැල්ලක් නලලට වැටී ලස්සනට තිවුනා. සුළග විසින් ඒ කෙස් රොද සෙමෙන් චලනය කලා. මට ඇය ලග ඉන්න තිබ්බනම්! මං මගේ ඇගිලි තුඩින් ඒ කෙස් රොද ඉවත් කරනවා. දහවල් අව් රස්නයට ඇගේ කම්මුල් රෝස පැහැයට හැරී තිබුනා. ඇය කඩිනම් පියවර තබා බස් නැවතුම හරහා නොපෙනී ගියා. මට ඇය යන දෙස බලාගන්න අමතක උනා. මාධව හැමදාම වගේ එදත් පපුවේ ඩිග් ඩිග් හඩ සමග මහ සෙනග මැද ගල් ගැසිලා!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iMulMIEgfwI/TklryT_LJEI/AAAAAAAAAGg/Wn8ldrLkpeg/s1600/%255Bwallcoo_com%255D_PhotoBook_Horikita.Maki_NS.EYES.No.2_019+copy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-iMulMIEgfwI/TklryT_LJEI/AAAAAAAAAGg/Wn8ldrLkpeg/s320/%255Bwallcoo_com%255D_PhotoBook_Horikita.Maki_NS.EYES.No.2_019+copy.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />මාධව ක්ෂණිකව පියවි ලොවට ආවා. ඔහුට තාමත් කල් ඇති ඇය පසුපස යන්න. ටික දුරක් හරි. ඇයට නොතේරෙන්න. මාධව එහෙමයි සිතුවේ. මාධව මෙතෙක් කල් කෙල්ලක පසු පස හඹා ගියේ නම් ඒ එකම මෙහොත මෙය වන්නට කිබුනා. ඒත් ඒ මහ සෙනග මැද ඇය අතුරුදහන් වී නොපෙනී ගිහින්. මට දුක හිතුනා. මට මං ගැනම. ඒක තාවකාලික දුකක්! මාධව බැලුවා. ඒ පැත්ත, මේ පැත්ත! මුලු නැවතුම වටේම බැලුවා. ඇය දුර ගොසින්! ලස්සන ලොලීටා ඇගේ පුංචි පියවර තබමින් ගොඩක් දුර ගිහින්! මාධව ආයෙත් තනි උනා. ඇය ගිය ඉසව්ව ගැන මාධවට නිනව්වක් නෑ. මාධව ආයෙත් මතක එක්ක තනි උනා. ඉතින් දුර යන බසයට නැගුන මාධව නොබිදුන බලාපොරොත්තුවක් එක්ක ආපහු ආවා..<br /><br /><br />ඉතිං මිතුර,මෙන්න තවත් අහඹු සිද්දියක අවසානය. විනාඩි ගනනක ආදරයේ තවත් ඇත්ත සිදුවීමක් එහෙම අහවර උනා. ඉතිං මේ කතාව තව ඉවර නෑ. අවසානය තව ගොඩක් විය හැකියි. නැත්තම් මේ අවසානය විය හැකියි. ඒත් බලාපොරොත්තුවක් තියාගන්න. මාධව වගේම. ඈ ආයෙත් හමුවේවි. ඒ වගේම මේ කතාව තවත් දිගට ලියවේවි! ඈ හමුවන තුරාම. ඇය හමුවන හැම වාරයක් ගැනම..ඉතිං කියවන්න තවත්! ඇත්ත ආදරයේ ඇත්තම කතාව...ලොලීටා.....<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s1600/d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s400/d.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">-----------------------------------------------------------------------------------</span><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/blog-post_16.html" style="color: #d47629; text-decoration: underline;">ලොලීටා....................... 01</a></span><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/02.html" style="color: #d47629; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ලොලීටා....................... 02</span></a><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-decoration: none; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/03.html" style="color: #d47629; text-decoration: none;">ලොලීටා....................... 03</a>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-decoration: none; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/04.html" style="color: #d47629; text-decoration: none;">ලොලීටා....................... 04</a></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/05.html" style="color: #d47629; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">ලොලීටා....................... 05</span></a></span><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br />----------------------------------------------------------------------------------</span></span><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-2085039142283985945?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-65058083674669585372011-09-16T23:06:00.000+05:302011-11-21T20:03:11.922+05:30<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-40mDIIVwt-M/Tk6sZLaLlBI/AAAAAAAAAHc/kdRAdbozu-E/s1600/edited+001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="168" src="http://3.bp.blogspot.com/-40mDIIVwt-M/Tk6sZLaLlBI/AAAAAAAAAHc/kdRAdbozu-E/s400/edited+001.jpg" width="400" /></a></div><br />ඉතින් මිත්‍රවරුනි ඔන්න මං මේ කතාවේ තවත් ටිකක් ලියන්න පටන් ගන්නම්! මගේ පුංචි ලොලීටා හෙවත් සෙව්වන්දියකට කළ ප්‍රේමයේ කතාව. ඇත්ත ආදරයක කතාව. &nbsp;එක හදවතක විතරක් ඇතිවෙච්ච ආදරයක කතාව. ඉතිං අහපල්ලා තවත් කොටසක්. එක් දවසක මහ මග යනෙන විට තවත් අහඹු හමුවීමක සිදුවීමක්, තවත් අහඹු හමුවීමක්. මේක තවත් පිස්සු විස්තරයක් කියලා හිතන්න එපා කරුණාකර. ඇත්ත ආදරයක තත්පර ගණනක සිදුවීම් ගැන අකුරු කරන රචනාව මේ. කියවපල්ලා. තේරුන් ගන්න බලපල්ලා මේ හිතේ කොච්චර ආදරයක් තිබ්බද කියලා ඈ ගැන.................<br /><br />කලින් කී ඉරිදා සිද්ධවෙච්ච හමුවීමේදී ඇතිවෙච්ච දුක් සිතුවිලි මං ආයෙත් කියන්න යන්නේ නෑ. ඒත් මට ඒ සිතුවිලි අමතක කරන්න බැරි උනා. මං ඒ දුක් එක්ක ජීවත් උනා. බලාපොරොත්තු රහිත ආදරයක් වෙලා මගේ ලොලීටා. කිසි බලාපොරොත්තුවක් තියා ගන්න මට දැන් බෑ. ඇගේ ඇස් වලින් මට ඒ ඉගිය ඒකි එදා මට දුන්නා. ඉතිං මට තවත් ඒකි ගැන බලාපොරොත්තු මත්තෙ මැරෙන්න බෑ.ඒකි ගැන ආදරේ බලාපොරොත්තු මාව තවත් දුකකට ලං කරන එක විතරයි වෙන්නේ. මං වටහා ගත්තා. මං මේ සිහිනයෙන් මිදිය යුතුයි. ඒ සිතුවිල්ල, එනම් මං සිහින වලින් මිදිය යුතු වීම මාව සැනසුවා.එදා සිට මං සිහින දකින්නෙක් පමණයි. ඒ සිහින වල ජීවත් වෙන්නෙ නෑ. ඒ සිහින මත්තේ දුක් වෙන්නෙ නෑ. මගේ පළවෙනි ආදරය මට වැදගත් වෙන්නේ &nbsp;අන්න ඒ නිසයි මිත්‍රවරුනි. මාධව සිහින දකින එහෙත් ඒ සිහිනයේ ජීවත් නොවන කෙනෙක් වුනේ අන්න එහෙමයි............<br /><br />ඉතිං මිතුවරුනි, මෙන්න ආයෙත් කතාව පෙර සේම........<br /><br />එක හවසක මං බස් එකක එල්ලිලා හිටියා. අපොයි සෙනග අතරින් බසයේ දොර පොල්ලක එල්ලී, පැය එක හමාරක ගමනක. මං ගෙදර යන්න තව පැයක් වත් මෙහෙම එල්ලිලා යන්න ඕනි.මට මහන්සියි. ගොඩක්. මං එක මොහොතකට හිතුවේ නෑ, ඒ ගමන ඉවර කරන්න පෙර මට සෙව්වන්දියකගේ ලස්සන නුවන් යුග දකින්න වරමක් ඇතැයි කියා. ඒත් මං එදින ඈ දුටුවා. ලස්සන පුංචි කෙල්ල දකින්න මං තවත් වරමක්. බලාපොරොත්තු නොවිය හැකි ආදරේ සුරංගනාවී. තවත් එක් හවසක. පුංචි පොද වැස්සක් එක්ක! සැදෑ අදුර එක්ක ලස්සන මොහොතක්! ඒ හමුව අපේ දෙවන හමුවීම තරම්ම ලස්සන නෑ. ඒත් මං ඒ හැන්දෑවට ගොඩක් ආසයි. උඹලා හිතන්නෙ නැති දෙයක් එදා සිද්ධ උනා. ඒක උඹලට පුංචි දෙයක් වේවි දැන ගත්තට පස්සේ.ඒත් &nbsp;මට ඒක මහා ලොකු දෙයක් මිත්‍රවරුණි. ලෝකයක් වටින දෙයක්. ලෝකයක් වටින මොහොතක, ලෝකයක් වටින සිදුවීමක්...<br /><br />ඒ සෙව්වන්දිය අවසන් වරට හමුවී ගොඩ කාලයක් ගත වෙලා. ඇත්තටම එය හමුවීමක් නොවේ. ඇත්තටම එය අහම්බයක, ඇසිල්ලක් තුල ඒ පුංචි ලොලීටව මගේ ඇස් වලට හසුවීමක් පමණකි. ඒක හමුවීමක් යැයි මා පැවසීම වැරදියි. ඇත්තටම &nbsp;මේ කියන ලද්දා වූ සියලුම සිදුවීම් අප දෙදෙනාගේ හමුවීම් නොවේ මිතුරනි. මං එසේ කීම ගැන උඹලගෙන් සමා ගත යුතුයි. ඉතිං අසාපල්ලා කතාව. ඇත්ත ආදරයක අකුරු කල විස්තරය.....<br /><br /><br />ඉතිං මං බසයේ යකඩයේ දකුණතින් එල්ලී සිටියා. ඉදිරිපස පා පුවරුවේ. මහ සෙනගක් බසය තුල හිටියා. එකිනෙකා තෙරපී. බසය තව දුර යා යුතුයි. ගමනාත්තය තව දුරයි. ඉතිං බසය බස් නැවතුම තුල සෙමෙන් සෙමෙන් &nbsp;ඉදිරියට ඇදෙමින් තිබුනා. හවස අදුරුයි. හීන් වැසි පොදක් වැටෙමින් තිබුනා. මං පින්නට අසුවී මදක් තෙත බරිත වූ සුදු කමිසයක් හා කලු කලිසමක් ඇද සිටියේ. අත් නමන ලද සුදු කමිසයක්. මං බසය තුලට වන්නට උත්සහ කලා. ඒක කරන්නට බෑ.බසය තුල මහා සෙනගක් පිරිලා. මම පින්නෙන් නොතෙමී ඉන්නට උත්සහ කලා. ඒත් මාව තෙමෙනවා. අකීකරු පින්න මාව තෙමා දමනවා. ඒත් මං ඒ ගැන වැස්සට බනින්නෙ නෑ. කමක් නෑ මාව තෙමාපල්ලා. ඕන තරම්...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-j-tLYCqeadI/TnOIx039j3I/AAAAAAAAAKk/hToqnaFBYZk/s1600/boy%252Cguy%252Crain-a25369dbeb9cf5b01d735f0b04f8ca96_m.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="273" src="http://4.bp.blogspot.com/-j-tLYCqeadI/TnOIx039j3I/AAAAAAAAAKk/hToqnaFBYZk/s320/boy%252Cguy%252Crain-a25369dbeb9cf5b01d735f0b04f8ca96_m.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br />ඉතිං මං තෙමිලා. මගේ පෙනුම දුක්බර වෙලා ඇති. නිකංම දියාරු පෙනුමක්.... ආහා! මාධව හිතුවා. වැස්ස එන්න එන්නම වැඩි වේවි. මාධව අහස දිහා බැලුවා. අහස අදුරුයි. මාධව එක් වරම බස් නැවතුමේ සිටි පාසල් කෙල්ලන් දිහා බැලුවේ ඇයි දන්නෙ නෑ. ඒත් මාධව බැලුවා. ඒ අතර බසය හෙමෙන් හෙමෙන් ඇදෙනවා. ඉදිරියටම. මාධව පින්නෙන් තෙමිලා. මාධවගේ ඇස් වලට වැටෙන වැහි බිංදු අතරින් මාධව බැලුවා. ඒ කෙල්ලන් රෑන දිහා. ඒ ඇයි කියලා මාධව දන්නේ නෑ. දැක්ක නිසා බලන්න ඇති.<br /><br />ඒත් මං අදුන ගත්තා. ඒ කෙල්ලන් අතර සිටි ලස්සනම කෙල්ල. මේ මුලු ලෝකෙම ඉන්න ලස්සනම කෙල්ල. සෙව්වන්දිය එතන ඉන්නවා. මට බසයෙන් බහින්න හිතුනෙ නැත්තෙ ඇයි මංදා. මං ඒ දිහා බලං හිටියා විතරයි. ඇය තවත් ලස්සන වෙලා. ඇගේ තොල් වල ලස්සන මං දැක්කා. ඇය පාසල් මිතුරියන් සමග හිටියත් ඈ හිටියෙ පාට ඇදුමකින් සැරසිලා. ඈ සැබෑවටම හුගක් ලස්සන වෙලා. කලින් දුටු ලස්සන හැන්දෑවේ සිටියාට වඩා ලස්සන වෙලා.<br /><br />ඇය කහ පාටට හුරු බ්ලවුස් එකකින් සැරසිලා හිටියා. ඩෙනිම් රෙද්දෙන් මහපු කලු නිල් පාටට හුරු සායක් ඇදන් හිටියා වගේ මතකයි. ඈ අතේ තිබ්බා‍ පොත් ටිකක්. අනෙක් අතේ මිතුරියටත් සෙවන දුන් කුඩයක් තිබ්බා. මට ඇගේ ලස්සන විදගන්න වෙලාවක් තිබ්බෙ නෑ. ඒත් ඒ තත්පරයක කාලයට මං විශ්වාස නොකළ දේ සිදුවුනා මිතුරනි. මං හිතුවේ නෑ මෙපමණ කල් ඇයට මං ගැන මතකයක් ඇතැයි කියා. ඇය අවසන් වරට දුටුවේ මාස ගණනාවකට පෙර. එනම් පෙර කී ඉරිදා දහම් පාසල් දිනයට පසු මං ඈව දුටුවේ අදයි. ඉතිං ඇයට මාව අමතක වී ඇතැයි මං හිතං සිටියා.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s400/1.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />ඒත් මිතුවරුනි ඇයට මාව අමතක වී නැති බව මට දැනුනා. එනම් ඇයත් මා දෙස කෙලින් බැලුවා. ඇය මාව ක්ෂණිකව හදුනා ගත්තා. ඒ බව ඇගේ මුහුනේ හැගීම් වලින් මං වටහා ගත්තා. ඇත්තටම මිතුවරුනි මට ඒ හැගීම වටහා ගන්න පුලුවන් උනා. ඇගේ මුහුනේ තිබ්බා වූ ඒ හැගීම...<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; " &nbsp;මේ අර මාධව................ ඔව් මේ ඌ තමයි........... "<br /><br />ඇය හිතුවේ එහෙම දෙයක් වෙන්න ඇති. කෙහොම උනත් ඒ බැල්ම මාව සසල කලා. මං හිතුව දේ වැරදියි. මගේ පුංචි ලොලීටට මාව අමතක නෑ. මගේ සෙව්වන්දිය තාම මාව අමතක කර නෑ. එය මට සුභ බලාපොරොත්තුවක් වේවි. මට සිතුනා. ඉතිං මිතුරනි සිතන්න. මං කොච්චර හැගීම් බර වෙන්න ඇද්ද? මං බසයේ එල්ලී සිටින විට තියන අවදානම පවා මට අමතක වුනා. මාව වැටිලා බසයට යට උනත් මට නොතේරෙන තත්වයකට මාව පත් වෙන්න ඇති.<br /><br />&nbsp;" ඒයි ඇතුලට වෙයං "<br /><br />ඒ කොන්දොස්තර තැන ගිරිය කඩන් කෑ ගැහුවා. මාධවගේ සිහින ලෝකය ඉවරයි. මං ආයෙත් සෙව්වන්දියගෙන් ඈතට ගිහින්. මං ආපහු හැරී බැලුවා. මං දුටුවා ඒ කහපාට බ්ලවුසය. ඒ ලස්සන කෙල්ල. මගේ හිත, මාධවගේ හිත පාලුවේ තනි උනා. ආයෙත්. බලං ඉන්න ඇය දිහා. ඇය නොපෙනී යන තුරුම. මාධවගේ හිත කිව්වා. ඒත් මාධව බස් රථයේ ඇතුලට වී ඈ දෙසින් සිය නෙත් ඉවත් කර ගත්තා. දෙව් දුවක් බදු සෙව්වන්දිය ආයෙත් ඈතට යන වග මාධවගේ හිතට දැනුනා. මාධවගේ දිග සුසුම් ඒ දුක නිවන්න ප්‍රමාණවත් නෑ. ඒත් එක් කරුණක් මාධවට සතුට ඇති කලා. ඒ ඇගේ මුහුනේ තිබුන ඒ හැගීම. මාධව ගැන ඇය මොහොතකට හෝ කිසිවක් සිතා තිබුන බවක හැගීම. ආහ්! ඒක මට සැනසීම ඇති කලා.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s1600/d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s400/d.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />ඉතිං මිතුරනි. ආදරයේ කතාවෙන් තවත් කොටසක් මං මෙතනින් ඉවර කරන්නම්.තව ටික කාලයක් මේ කතාව කියන්න වේවි. සෙව්වන්දියකගේ හෙවත් මගේ පුංචි ලොලීටා පිලීබද ඇත්ත ආදරයේ කතාව. තනි හදවතේ හුදකලාව ඇතිවූ ආදරයේ කතාව. ඉතින් මිතුරනි. අදත් තව එක් විරාමයක් තියමු. ආයෙත් හමුවෙන තුරු ලොලීටා එක්ක..... මාධවගේ ලොලීටා............<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 14px; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">-----------------------------------------------------------------------------------</span><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/blog-post_16.html" style="color: #d47629; text-decoration: underline;">ලොලීටා....................... 01</a></span><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/02.html" style="color: #d47629; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ලොලීටා....................... 02</span></a><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-decoration: none; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/03.html" style="color: #d47629; text-decoration: none;">ලොලීටා....................... 03</a>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/04.html" style="color: #d47629; text-decoration: none;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">ලොලීටා....................... 04</span></a><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br />----------------------------------------------------------------------------------</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-6505808367466958537?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-8595452471476532442011-09-10T18:33:00.000+05:302011-09-10T18:33:23.953+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RTFUxmy5i-g/TmtdO-m99bI/AAAAAAAAAJw/olsZr1fczSo/s1600/jgfj.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-RTFUxmy5i-g/TmtdO-m99bI/AAAAAAAAAJw/olsZr1fczSo/s320/jgfj.png" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">මාධව බ්ලොග් එකට තවත් කතාවක් ලියන්න කියලා තමන්ගේ පරිඝණකය ඉදිරියේ හිද ගත්තා........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඔහුගේ සිත ගොඩක් හැගීම් බර වෙච්ච කාලයක් මේක..........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඉතිං මාධව තමන්ගේ කතාන්දරයක් ලියන්නට පටන් ගන්න සිතුවා පමණයි.........&nbsp;</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඒ ලස්සන දෙනුවන් මාධව ඉදිරියේ පෙනෙන්නට උනා.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">නිල් පාට නිදි බර ලස්සන පුංචි ඇස් දෙකක්.........&nbsp;</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඒ ඇස් වල හිමිකාරිට මාධව ගොඩක් ආදරේ කරන බව ඒ ඇස් දන්නවා.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඒ ඇස් අයිතිකාරිත් මාධවට ගොඩක් ආදරෙයි.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">මාධවත් ඒක දන්නවා.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඒ ඇස් තුල ගොඩාක් හැගීම් පිරිලා කියලා මාධවට හිතෙනවා.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඒ පුංචි දෙනුවන් වලින් කියන කතාන්දරය වටහා ගන්නට කිසි කෙනෙක් සමත් වේ දැයි සැකයි.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">වචන රහිත සිතුවිලි, වචන කල නොහැකි සිතුවිලි සමූහයක්........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">අමුතු කතාවක් ඒ නිදි බර දෑස් තුල ලියවිලා තියෙනවා.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">මාධවත් ඒ ඇස් දිහා බලාගත් ගමන්මයි.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඒ ඇසුත් මාධව දෙසම බලන් ඉන්නවා.........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">මාධව සිතන්නට උනා කුමක්ද ඇගේ ඒ පුංචි නුවන් යුග පවසන්නේ යන වග........</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">එවිටම ඒ ඇස් අයිති කාරි ඇගේ බෙල්ල මදක් ඇල කොට මාධව දෙස ඕනැකමින් බැලුවා.........<br /><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">“මොනාද මාධව ඔයා හිතන්නේ....?“&nbsp;</span></b><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ඇය එහෙම අසන්නට&nbsp;මෙන් හීන් හඩින් දෙවරක්ම &nbsp;</span><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace; font-size: large;">ඥාව් ඥාව්</span></b><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ගෑවා.........<br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">මාධවගේ පරිඝණකයේ පිටුපසට වී නිදා සිටි මාධවගේ පුංචි හැඩකාරිය, මාධවගේ සුරතලී, මාධවගේ පූසි - &nbsp;බුෂී අවදි වෙලා.................!!!</span></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Uz-86x0pm4g/TmtdM7dR4vI/AAAAAAAAAJs/04AH4SdpqDY/s1600/Image000.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: left;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-Uz-86x0pm4g/TmtdM7dR4vI/AAAAAAAAAJs/04AH4SdpqDY/s200/Image000.jpg" width="150" /></a></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/--egqqapSTQk/TmtdP9o9H3I/AAAAAAAAAJ0/pSO-JAmQ8Zc/s1600/P1000478.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" src="http://3.bp.blogspot.com/--egqqapSTQk/TmtdP9o9H3I/AAAAAAAAAJ0/pSO-JAmQ8Zc/s320/P1000478.jpg" width="320" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-859545247147653244?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-23682753692095726512011-09-08T17:26:00.003+05:302011-09-19T15:42:34.078+05:30<div style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s1600/Alon73185820607462282500_Small.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-g2FY5_Z_Ebw/TlE3LJAEgZI/AAAAAAAAAHo/RqAQT8wjtQg/s400/Alon73185820607462282500_Small.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--l7pWNV6cg8/TlE3RNmUkzI/AAAAAAAAAHs/QE8AGZ-fzL8/s1600/2009072801.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div style="text-align: justify;">මේක මං ලියන්නේ නිකං! කිසි හේතුවක් නෑ! හැමදේම ගැන කළකිරීමක් තියන වෙලාවක. ඉතිං හිතේ තියන ගොඩක් දේවල් එළියට දාන්න, තවත් හිතේ තියාන හිතේ හිර කරන් ඉන්න දේවල් වලට නිදහසක් දෙන්න හිතුන වෙලාවක මං මේක කොටන්නේ! ඉතිං මං පටන් ගන්නවා. දැන් දවස් දෙක තුනක් ඉදලම මාධවගේ හිතේ තියන කරදර වල කතාන්දර ටික.....<br /><br /><br />ඉතිං දැන් ටික දවසක් ඉදලම කිසිම නිවිච්ච කමක් මාධවගේ හිතේ නෑ. හැමදේම මාධවගේ ඔලුව ඇතුලේ හිරවෙලා මාධවට ගොඩක් වද දෙනවා. ඒ මොනාද? මොනාද මේ තරම් මාධවට වද දෙන දේවල්! මෙන්න ලිස්ට් එකක්ම( අපි හැමෝටම පොදු දේවල් තමයි ඉතිං!)<br /><br />1. රස්සාවක් - විරැකියාව. ගෙදරට වෙලා නිකං කකා බිබී ඉදලා එපා වෙලා!<br /><br />2. අතට සල්ලි -&nbsp; ගෙදරින් හැමදාම ඉල්ලන්න බෑ.....<br /><br />3. චීත්තයක් -&nbsp; හිතේ තියන දේ කියාගන්න විදියක් නෑ. ඒත් කොහොම හරි කියා ගත්තොත් මාධවට ප්‍රශ්න ගොඩයි.(කිව්වත් නසී නැතත් නසී...)<br /><br />4. ලැපක් - ඕනිමයි! ක්ලාස් එකේ වැඩට ගොඩක් ගොඩක් ඕනි! ඒත් ගන්න සල්ලි නෑ! ගෙදරින් ඉල්ලන්න බෑ!!<br /><br />5. නිව් ඉන්ටර්නෙට් කනෙක්ෂන් එකක් - අන්ලිමිටඩ් ඉන්ටර්නෙට් කනෙක්ෂන් එකක්, ඒකත් ඉල්ලන්න බෑ!දැනටම එන බිල් ටික හොදටම ඇති.<br /><br />6.ෆෝන් එකක් -&nbsp; ගන්න සල්ලි නෑ! ගෙදරින් ඉල්ලන්නත් බෑ!<br /><br />තව තව දේවල් තිබුනත් මේ ටික ප්‍රධානයි! ඒකෙනුත් 1 හා 2 තමයි ගොඩක්ම වැදගත්! ඒ දෙක හරි ගියානම් අනික්වා කිසි දෙයක් එපා මාධවට.ඒත්&nbsp; ඇත්තටම මාධවට හීනෙනුත් පේන්නේ ලැප්ටොප් මේ දවස් වල! ඒ වගේම අර චීත්තෙත් හීනෙන් පේනවා. මේ සේරම ඇහැරිලා ඉන්න වෙලාව මදිද මංදා මාධවට වද දෙන්න නිදා ගන්න වෙලාවට හීනෙනුත් ඇවිත් වද දෙනවා.........<br /><br />අද උදේම නිදි මතේම( මාධවට හොදට මතකයි) දැක්කා හීනයක්. ආ ඒකට කලින් පෙරේදත් දැක්කා තව හීනයක්! මාධවට හීන එපා වෙලා! ඒත් පේන එකට මොනා කරන්නද? මේ දැක්ක හීන දෙකත් විස්තර කරලම ඉන්නම්කෝ! මෙන්න මේකයි මාධව පෙරේදා රෑ නින්දෙදි දැක්ක හීනේ........<br /><br />මාධවට ලැපක් අරං දෙන්න කියලා ගෙදරට කෝල් කරනවා මාධවගේ ක්ලාස් එකේ සර්! ඉතිං මාධවට ගෙදර කස්ටිය ASUS core i3 එකක්ම අරන් දෙනවා.ඔන්න ඔකයි හීනේ. මාධව ඇහැරිලා බැලුවා මේ දැක්කේ හීනයක්ද නැත්තන් ඒක ඇත්තක්ද කියලා! ඒ තරම්ම මේක මාධවගෙ හිතට වැදුනා. ඒත් ඒක හීනයක්නේ! ඉතිං මාධව ඒ හීනේ ගෙදර අයට කිව්වේ නෑ. මාධවට ලැපක් කොච්චර ඕනි උනත් මාධව ගෙදරින් ඒකක් ඉල්ලන්නෙ නම් නෑ නෑ නෑ නෑ&nbsp;නෑමයි...<br /><br />මාධවට මේ හීනේ පේන්න හේතු දෙකක් තිබුනා. එකක් තමයි මාධවගේ ක්ලාස් එකේ අයියා කෙනෙක් එදා ලැපක් ගෙනත් තිබ්බා. ඒක ACER i3 එකක්! ඒක දැකපු මාධව ඒක ටිකක් ලෙව කාලා බැලුවා. ACER කියන්නෙ මාධවට අරහංම ජාතියක් උනාට මේක පොරගේ හිතට ඇල්ලුවා. ඒක කීයද කියලා අහපුවම ගත්ත එකා කිව්වා මේකක් දැං 50කට ගන්න පුලුවන් බං කියලා! ෂා! මාධවට හිතුනා. ඒත් ටික වෙලාවයි! සල්ලි නෑ කියලා මතක් උනාම දුකයි! අනික් හේතුව තමයි ගෙදර ඇවිත් හිට් ඇඩ් -&nbsp; HIT AD එක බලපුවම ඒකේ තියනවා හීනෙන් දැක්කා කිව්ව ASUS core i3 එක 42000ට ශීෂ්‍යයන්ට දෙනවා කියලා! ටෙක් zoon එකෙන් තමයි ඇඩ් එක දාලා තිබ්බේ! මාධවට අදහන්නත් බෑ! ඉතිං එදා රෑ තමයි මාධවට ගෙදර අය ASUS core i3 එකක් අරන් දෙන කේස් එකක් හීනෙන් දැක්කේ!<br /><br /><br />මෙන්න අනික් හීනය! අර මුලින් කිව්ව චීත්තය හා මාධව ආයෙත් කාලෙකට පස්සේ සෙට් වෙලා ඉන්නවා හීනෙන් දැක්කා! ඒ කිව්වේ පරණ ක්ලාස් එකකට දෙන්නම ආයෙත් ගිහින් ඉන්නවා! ඉතිං ඒ හීනේ ගොඩක් දේවල් උනාට (නරක දේවල් හෝ වල් දේවල් නෙමයි) ඒවා මෙතන කියන්න හදන්නේ නෑ මාධව. හීනේ අන්තිම ටිකේ එයා මාධවත් එක්ක ඉස්සර වගේම ලගින් ඉදං වැඩ! දෙන්නම! ඔහොම ඉන්නකොට.... <br /><br />ඒ කෙල්ල හීන් හඩින් මාධව ලගින්ම ඉදන් මුමුනනවා (ඒ මොහොත ඇත්තටම ගොඩක් ආදරණීයයි................)<br /><br />අහන් ඉන්න.. අහගෙන ඉන්න... මගෙ හිත.....&nbsp; මොනවද...... මුමුනනවා..........!<br />අහන් ඉන්න.. අහගෙන ඉන්න... මගෙ හිත.....&nbsp; මොනවද...... මුමුනනවා..........!!<br /><br />යකෝ මාර වැඩක්. මේ කියන චීත්තේ මේ සිංදුව අහලත් නැතුව ඇති.............<br /><br />මාධවට හීනෙන් එහෙම හිතුනා. ඇත්තටම......!<br /><br />ඉතිං මෙහෙම ටික වෙලාවකින් එයත් එක්කම ළගින් ඉන්නකොට මාධවත් මේක (මාධව සිංදු කිව්වොත් ඉතිං හීනෙන් තමයි. කවදාවත් ඇත්ත ජීවිතයේදී මාධව සිංදු කියන්නේ නෑ) කියන්න පටන් ගත්තා. හැබැයි කෙල්ල කිව්වා වගේ ක්ලැසික් විදියට හීන් හඩින් නෙමෙයි. ඉන්ද්‍රචාප මහත්මයා කියන විදියටම රොක් ස්ටයිල්(මාධවත් රොක් ස්ටයිල් ප්ලේ කරන කෙනෙක්නේ!) එකට! <br /><br />අහන් ඉන්නා...හ්! අහගෙනා...හ්!&nbsp; ඉන්නා... හ්!... මගෙ හිත.... මොනවද... හ් ..... මුමු... නනවා.....හ්!<br /><br />මාධව ඒක හීනෙන් හරි කිව්වේ ඒ කෙල්ල ගැන මාධවගේ හිතේ තියන සියලුම හැගීම් එක්ක තමයි. රොක් කියන්නේ ආවේග ශීලී විදියට හැගීම් පිට කරන සංගීත ශිල්පීය ක්‍රමයක්නේ!<br /><br />ඒක කියලා ඉවර වෙද්දිම මාධවට නින්දෙං ඇහැරුණා. ළග තිබ්බ ෆෝන් එක අරං වෙලාව බැලුවා. වෙලාව 10.30යි. අහ්! මාධව ආයෙත් ඔලුව කොට්ටෙට තද කර ගත්තා! මාධවට ඒ හීනය ආයෙත් දකින්න ඕනි. එයත් එක්ක ඉස්සර වගේම තව පාරක් එකතු වෙලා වැඩ කරන්න ගොඩක් ඕනි මාධවට.....!!<br /><br />ඇත්තටම ඇයි මාධවට ඒ හීනෙදි මේ සිංදුවම මතක් වෙන්න ඇත්තේ! ඒකට හේතුව මාධවට ඒ සිංදුව හම්බුනේ මේ හීනේ දකින්න කලින් දවසේ රෑ. මේකෙ ඔරිජිනල් එක කියන්නේ “ඉන්ද්‍රචාප ලියනගේ“ මහත්මයා කියලා කවුරුත් දන්නවනේ! ඒක මාධව අහලා තිබ්බා කලින්. ඒත් මේ පාර මේ මාධවට හම්බුන එක කියන්නේ “මේකලා“ කියලා ගායිකාවක්. ඒ කෙල්ලගේ කඩ හඩ මාර ප්‍රභල හැගීම් දනවන සුලුයි! ඉතිං ඒ සිංදුව අහපු ගමන් මාධවට ගොඩක් හිතට වැදුනා. මේ ලියන ගමනුත් ඒ සිංදුව අහගෙන තමයි මේ ලියන්නේ!. ඒ තරම්ම දැං මාධව ඒ සිංදුවට කැමතියි . ඉතිං ඒක තමයි මාධවට හීනෙන් මේ සිංදුවම ඇහෙන්න හේතුව වෙන්න ඇත්තේ! අනික මේ කියන චීත්තේ හා මාධව අතර කනෙක්ෂන් එක දැන් ගොඩ දවසක ඉදලා අඩු වෙලා නැත්තටම නැත්තටම නෑ වගේ තියෙන්නේ. ඉතිං ඒක නිසාත් මාධව ගොඩක් අවුලෙන් ඉන්නේ! ඉතිං ඔය කියන කාරණා ටිකත් මාධවට මේ හීනය පේන්න&nbsp; හේතු වෙන්න ඇති කියලා මාධවට හිතෙනවා.............<br /><br />මේ මොක උනත් හැම එකටම වඩා ප්‍රධානම ප්‍රශ්නේ තමයි රස්සාවක් නැතිකම.ඇත්තටම මාධවට රස්සාවක් ලබා ගැනීම ටිකක් නෙමෙයි ගොඩක් අමාරුයි! ඒකට හේතුව අධ්‍යාපනය මදි කමම නෙමෙයි. වෙනත් පුද්ගලික හේතු! මාධව “ ඊ - විස් “ එකේ ඉන්ටර්වීව් එ‍කෙනුත් කැපෙන්න ඒකත් එක හේතුවක් කියලා මාධවට වෙලාවකට හිතෙනවා. කොහොම කොහොම හරි මාධවට දැන් රැකියාවක් ඕනි! දන්න දන්න හැම තැනටම කියලා තියෙද්දි, හම්බෙන හම්බෙන හැම එකටත් දාලා තියෙද්දි එකක්වත් කෝල් කරන්නෙත් නැති කොට හොදටම හිත නරක් වෙලා මාධවගේ මේ වෙනකොට. අතු ගාන්න හරි කමක් නෑ! කතා කරපල්ලා! ඒකටවත් නෑ! අන්තිමට දැන් මාධවට හිතෙනවා හොර පාරෙන් මොකක් හරි රස්සාවකට යන්නවත්! අවංකව හොයලා ඇති වෙලා. ඒ නැත්තන් හොර පාරෙන් ඉතාලි යන්න වත්.................. <br /><br /><br />ඉතිං මේ දවස් වල මාධව ගෙදරට වෙලා වල බැහැගෙන (පට්ට නරක් වෙවී) ඉන්නවා. හවසට වැස්සේ නැත්තං විතරක් බයිසිකල් සවාරියක් යනවා. අද නම් ඒකත් බෑ වැස්ස පටන් ගන්න යන්නේ. ඉතිං ඒ අස්සේ ඊයේ උදේ ටවුමට ගිහින් ආවට පස්සේ මාධවට හොදටම නිදි මතක් ආවා! ඒ ඇයි මංදා! ඉතිං මාධව ටිකක් ඇල වෙන්න හදද්දිම කවුරු හරි එකෙක් ගෙදරට ඇවිත් බෙල් කරනවා. ඉතිං වදේ! වැනි වැනී ගිහින් දොර අරිනවා. එකෙක් ගියාට පස්සේ එකෙක්! ඉතිං ඔහොම ඔහොම එපාම වෙලා අන්තිමට දොර ඇරලා එලියට වෙලා වාඩි වෙලා, නිකං හරියට කුඩ්ඩෙක් බිම වාඩි වෙලා ඉන්නවා වගේම ඉන්නකොට ලොකු නැන්දා ආවා! ඉතිං ලොකු නැන්දා එක පාරට ඇහුවා මොකද මේ බීලා වගේ කියලා! ඉතිං මාධව ගත් කටටම කිව්වා ඔව් පොඩ්ඩක් ටවුමෙන් අනුමත වෙලා ආවේ! ඒ මදිවට එ*සි පොඩ්ඩකුත් භාවිතා කලා කියලා බොරුවට දිව ටිකක් එලියට ඇදලා පෙන්නුවා. නැන්දා අහනවා මොනාද මේ එ*සි කියන්නේ කියලා! මාධව විස්තර කරලා කියලා දුන්නට පස්සේ ඉතිං නැන්දට පුදුමයි! ඉතිං මාධවට හොදට බඩු දාපු චරිතයට ආවේශ වෙන්න පුලුවන් නිසා තවත් හොදට රගපෑම ත්‍රීව කරාට පස්සේ නැන්දා ගෙදර ගියේ මාධවට මත බහින්න සීනි වැඩියෙන් දාපු තේ එකකුත් හදලා දීලයි................!!<br /><br /><br />ඉතිං ඔහොම ඔහොම නිකං කාලේ කකා ගෙදරට වෙලා ක්ලාස් එකේ වැඩ විතරක් කරං ඉන්න එක මාධවට දැං එපා වෙලා! ඒත් ඉතිං අපිට කවුද ජොබ් දෙන්නේ! ඔන්න එහොම තමයි මේ ටිකේ මාධවගේ කාලේ ගෙවෙන්නේ! දුකසේ! හරියට කව්දෝ දෙයියෙක් කාලයක් බට කොල කාපු කාලේ වගේ ගෙවෙන්නේ මාධවගේ මේ කාලේ අනේ අනිච්චං....................!!<br /><br />ඒ අතර මේකත් (හිතේ තියන අවුලක් නිසාම) මෙතන දාන්න ඕනි කියලා මාධවට හිතෙනවා. මේක මාධව ගොඩක්ම කැමතිම සිංදුවේ පුංචි කොටසක්.......<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">“ අද හීතල වැහි බිදු නාපැයි මා, මට සෙවන දෙන්න ඔබ ලග නෑ.... මේ වැහි බිදු ඒ ගැන දන්නෑ.....! “</div><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/--l7pWNV6cg8/TlE3RNmUkzI/AAAAAAAAAHs/QE8AGZ-fzL8/s400/2009072801.jpg" width="400" /></div></div><br /><br /><div style="text-align: center;">----------------------------------------------------------------------------------------------</div><br /><div style="text-align: justify;"><b>ප.ලි</b> -&nbsp; ඒ අස්සේ බ්ලොග් පෝස්ට් එක කොට කොට ඉන්න කොට දැන් මාධවගේ අම්මත් මාධවගේ පතුරු අරිනවා. මේ ටිකේ කිසි කෙනෙක් මාධවගේ හැගීම් වල තියන දුක තේරුන් ගන්නේ නෑ&nbsp;වගේ...........................!!<br /><br /><b>ප.ලි</b> - මාධව කිසි දිනක කිසිම ආකාරයේ මත් ද්‍රව්‍යයක් භාවිතා කර නැති බව සලකන්න! එමෙන්න ඔහු ඉදිරියටත් කිසිම දිනක මත් ද්‍රව්‍ය භාවිතා නොකරන බවද මතක තබා ගන්න!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-2368275369209572651?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-27345189898195423932011-09-06T02:43:00.000+05:302011-09-06T02:43:10.251+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-KBKQaHDGlT0/TmJx20US_aI/AAAAAAAAAIU/lXqd7nCkvzU/s400/My+2011-09-02+%25281%2529.jpg" width="300" /></div><br /><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-6oqTF9lBc8Q/TmJx4Cw6xzI/AAAAAAAAAIY/dFgESZTVn68/s1600/My+image009.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-prHAVsHHloc/TmU0IYcNAYI/AAAAAAAAAJk/-Y0rF43DKGg/s1600/My+image010.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">කලින් පෝස්ට් එකෙත්</a> කිව්වා වගේ මාධවගේ ගොඩක් ප්‍රියතම විනෝදාංශය වන බයිසිකල් පැදීම මාධව කලේ ගොඩක් ආසාවෙන්. ගොඩක් කැමැත්තෙන්. ඒත් මාධවගේ මේ බයිසිකල් චාරිකා වලට තිබ්බ ලොකුම බාධකේ තමයි මහ වැස්ස. මාධවලගේ පැත්තට වැස්සෙන් නම් අඩුවක් නෑ. ඇත්තටම ලංකාවේ වැඩිම වැස්සක් වැටෙන පැත්තක් කිව්වත් වැරදි නෑ. අනික් බාධකය තමයි ඉතිං මාධවගේ ටෙක් ජීවිතේ පටන් ගත්තට පස්සෙ තියෙන කාර්යබහුල කම! මොකද උදේ 5ට 6ට විතර නුවර යන්න පිටත් වෙන මාධව ආයේ ගෙදර එනකොට හවස 6ට 7ට වෙනවා. ඉතිං ‍මොන විනෝදාංශද? ගෙදර එනකොට මාධවට හොද ගණං! ඒ මදිවට ගෙදර ඇවිත් මහා වැඩ කන්දරාවක් තියනවනේ කරන්න, ක්ලාස් එකේදි දීපුවා. ඉතිං බඩුම තමයි. ඔන්න ඔහොම ටෙක් එකේ වැඩ වලට හිර වුනාට මාධවගේ හිතේ බයිසිකල් පැදීම ගැන තියන ආසාව නම් පොඩ්ඩක්වත් අඩු උනේ නෑ. ම්ම්ම්!!!<br /><br />ඉතිං මාධවම අන්තිමට තීරණය කරපු පරිදි වහින්නෙ නැති, විවේකයක් තිබ්බොත් ඉරිදා හවසට විතරක් බයිසිකල් පදින්න මාධව පුරුදු උනා. ඉස්සර හැමදාම හවසට හවසට ගමන් ගිය ගමේ රයිඩර් දැං ඉතිං දකින්න අඩුයි. ඉරිදා හෝ වෙනත් විශේෂ නිවාඩු වලට විතරක් පාරට වැටෙන මේ රයිඩර් දැං අනික් දවස් වල දකින්න නෑ.(ඒත් මේ දවස් වල නම් හැමදාම වගේ බයිසිකල් සවාරි ගියා. ඕං දැන් ආයෙත් වැස්ස පටන් අරන්..........)<br /><br />ඉතිං ඔන්න ඔහොම කාර්යබහුල බව මැද්දේ සිද්ධ වෙච්ච, මාධවගේ බයිසිකල් දින පොතේ තියන තව කතා දෙකක්, තුනක් කියන්නයි මේ හදන්නේ. ඉතිං ආයෙක් එකතු වෙන්න මාධවගේ&nbsp; බයිසිකල් දිනපොත කියවන්න.<br /><br />ඉතිං එක්තරා දවසක මාධව තනියම බයිසිකලෙන් ගමනක් යන්න පිටත් උනා. ඒ තමයි මාධවගේ යාලුවෙක් වන බක චිනාගේ (චින්තක) ගෙදර! මේ බක චිනාගේ ගෙවල් තිබ්බේ මාධවලගේ ඉස්කෝලෙ ගාවින් පහලට යන පුංචි තාර දාපු පාර දිගේ කි. මී 5ක් 6ක් විතර පහලට ගියාම..! එළ මද බෑවුම් පල්ලමක්. දිය ඇල්ලක් එහෙම පහු කරන් යන මේ ගමන සුන්දරයි. ඉතිං මේ බ්ලොග් එකේම <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">කලින් පෝස්ට් එකේ</a> දාල තියන මෙන්න මේ ෆොටෝ එකත් වෙන ගමනක් ගිය වෙලාවක මේ කියන ඇල්ල ලගදි&nbsp; ගත්ත එකක්!<br /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-6oqTF9lBc8Q/TmJx4Cw6xzI/AAAAAAAAAIY/dFgESZTVn68/s400/My+image009.jpg" width="320" /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br />මේ තියෙන්නෙ ඔය කියන ඇල්ල තමයි. වතුර වැඩි කාලෙට මේ ඇල්ල මාර ලස්සනයි. මේක ගැන වැඩියෙන්ම දැන ගන්න ගොඩක් හේතු වෙච්ච සිද්ධියකුත් උනා. මං ඒක වෙලාවක ඇත්ත නැත්ත එක්කම දාන්නම්කෝ. ඒක ගැන ටීවී එකෙත් නිවුස් වලට එහෙම ගියා. තව <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2010/07/blog-post_9186.html">පරණ පෝස්ට් එකකත්</a> මේ ඇල්ල ගැන මාධව ඔයාලට කියලා තියනවා.<br /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-prHAVsHHloc/TmU0IYcNAYI/AAAAAAAAAJk/-Y0rF43DKGg/s400/My+image010.jpg" width="320" /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /><br />ඒත් දැන් නම් මේ ඇල්ල ගැන එච්චර අවධානයක් නෑ. කොහොම වෙතත් මේ ගමන මාධව ගොඩක් ආසාවෙන් ගියේ. මොකද ඒ පැත්තේ ලස්සන සුන්දරත්වය දැකගෙන, නිදහසේ ගිහින් එන්න පුලුවන් ගමනක් නිසා..</div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-sn_o-2_odNc/TmU0Hv89BzI/AAAAAAAAAJg/G0sXFeLgjUM/s400/My+image008.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: justify;"><br />ඉතිං මේ කියන ගමනට මාධව පිටත් උනා. හුලං එහෙම ගහගෙන. තිරිංග එහෙම තද කරගෙන දැන් පිටත් උනා. ඉස්කෝලෙ පහු කරලා ඇල්ල (<a href="http://m7vidu.blogspot.com/2010/07/blog-post_9186.html">අර කලින් කිව්ව කතාවත්</a> මාධවට මතක් නොවුනා නෙමෙයි. ඒත් මහ දවල්ට මොන හොල්මංද?) ගාවත් ටිකක් ඉදලා ඇල්ලෙ කොච්චර ලස්සනද කියලා බලාගෙන ආපහු යන්න ගිය ගමන යනවා. මේ පාරෙ යන්තම් පොඩි ලොරියකට යන්න පුලුවන් තරම් තමයි ඉඩ තියෙන්නේ. වාහන දෙකක් මාරු වෙන්න නම් කොහොමත් අමාරුයි. එහෙම වාහන හම්බුන වෙලාවට ඉතිං රිවස් කර කර එක එක විකාර කරගෙන කොහොම හරි මාරු වෙනවා. <br /><br />ඉතිං මාධව හෙන පරිස්සමින් හෙමීට තමයි බයිසිකලේ පැදං ගියේ. මද බෑවුම නිසා ඇරලා යන්න තිබ්බට මොකද ඉස්සරහින් වාහනයක් මූණටම එනකල් පේන්නෙ නෑ! වංගු වැඩි නිසා. ඉතිං ඔහොම ඔහොම මාධව බක චිනාගෙ ගෙදරට ගියාට වැඩක් උනේ නෑ. ඒකා එදා ගෙදර නෑ. ෂිට්! මාධවට කෝල් එකක් දීලා එන්න තිබ්බනේ! ඉතිං මොන මගුලක් කරන්නද කියලා ආයෙත් එන්න පිටත් උනා. දැන් තමයි මේ කියන ජරමර කේස් එක මාධවට පාත් උනේ. මුලින් කිව්වනේ යද්දි ගියේ බෑවුමක කියලා. ඒ වගේම බස් එක, ලොරි කටු එහෙම ගිහින් ඒ පාරත් ගොඩක් සවුත්තු වෙලා තියෙන්නේ! මාධවගේ ගමට පාර නොදෙන එවුන් ඕකට තාර දායිද කියලා අහන්න ආයෙ දෙයක් නෑනේ! ඉතිං පාර අමුමු අමු වලවල් එක්ක ගන්න දෙයක් නෑ. ඉතිං ඔහොම වලවල් වලින් බේර බේර ගමන ගිය නිසා මාධවගේ අත් දෙකත් ටිකක් රිදෙන්න ගත්තා. අනික වලවල් බේරන්න ගියාට වැඩක් නෑ, එතකොට තව වලක වැටෙන නිසා. ඒත් ඉතිං එහෙම පහලට ගිහිං ආයෙත් ගෙදර එන්න කියලා දැන් සැහැල්ලු ගියර් එකකුත් දාගෙන මාධව හෙමීට හෙමීට උඩට පාගනවා.</div><br /><div style="text-align: justify;">ඔන්න ඔහොම මාධව ඒ පාරෙම ඉන්න පොරගේ තවත් යාලුවෙක් වන චානකගේ (වයර් පෙට්ටියේ බහින චානක) ගේ ගාවට ඇවිත් චානකගේ හුලං පොම්පේ අරන් වලවල් වල වැටිලම හුලං අඩු වෙච්ච රෝද වලට තව හුලං ටිකක් එහෙම ගහගෙන චානක එක්කත් ටිකක් කදේ දාගෙන ඉදලා ආයෙම ගෙදර එන්න පිටත් උනා. (චානකගේ සයිකලේ හා කොකාව ආයෙත් එකතු කරන් තවත් කතාවක් කියන්නම් ඉස්සරහට). ඉතිං ඔහොම උඩට උඩට පැදං ඇවිත් අර දිය ඇල්ලට කී.මී එකයි දශම පහක්&nbsp; විතර තියෙද්දි මාධවට තේරුනා මොකක් හරි ගිනි ගෙඩියක් පාත් උනා කියලා. ඉතිං මාධව සයිකලේ නවත්තලා බැලුවා මොකක්ද යකෝ මේ අතට දැනිච්ච ලෙඩේ කියලා. බලද්දි බඩුම තමයි. හැඩල් එක&nbsp; ලූස් වෙලා. වංගුවක් ගත්තම වැඩියෙක් කැපෙන්න යනවා වගේ දැනෙනවා. ඒ වගේම බ්රේක් අල්ලද්දි හැඩල් එක අතට එනවා වගේ දැනෙනවා. ඉතිං බලද්දි වැඩේ හරි. ඒ කියන්නේ පහලට යද්දි වලවල් බේර බේර යන්න උන නිසා වගේම වලවල් වල වැටෙද්දි ගැස්සෙන නිසා හැඩල් එක ටිකක් ලූස් වෙලා. ෂිට්.... දැං තව යන්න කීමී 2ක් විතර තියෙද්දි මේ වගේ දෙයක් උනාම කාටද අවුල් නැත්තේ... ඊට පස්සේ බැලුවා වට පිට. ගෙවල් වලින් උදව් ඉල්ලන්න බෑ. මොකද ඒ මුරිච්චිය(නට් එක) තද කරන්න අඩුවකින් බෑ. ඇලැන්කි කියන ඇන වර්ගය තමයි තිබ්බේ! ඉතිං ගෙවල් වල ඇලැන්කි තද කරන අඩු නෑනේ! ඒවා තියෙන්නෙ ගරාජ් වල විතරයි කියලා දන්න මාධව බැලුවේ හැඩල් එක බදින්න පුලුවන් ලනුවක්! යන්තම් කන්ද ඇද ගෙන ගිහින් ඉස්කෝලෙ ගාවට දා ගත්තනම් එතන ඉදං&nbsp; මාධවගේ මාමගේ ගෙදරට තියෙන්නෙ පල්ලමක්&nbsp; නිසා තල්ලු කරන් යතෑකිනේ! </div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="218" src="http://2.bp.blogspot.com/-E7RNwiTye44/TmU0GwpaIiI/AAAAAAAAAJc/gxCfLDdOtIk/s400/crop.jpg" width="400" /></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">ඒත් එදා මහ නසරානි දවසක්. ගිය ගමන හරි ගියෙත් නෑ. බයිසිකලෙටත් බඩු. මගුලක් වත් නෑ අහල පහල බදින්න හැඩල් එක. ඉතිං කරන්න දෙයක් නෑනේ! ආපහු ෂේප් එකේ පැදගෙන උඩට උඩට එනවා. එහෙම එද්දි දැනෙනවා හැඩල් එක තව තව ලූස් වෙනවා කියලා. ඉතිං බ්රේක් අල්ලද්දි එහෙම හෙමීට පරිස්සමින්! ඹහොම ඔහොම මාධව කොහොමෙන් කොහොම හරි අමාරුවෙන් ඇල්ල ලගටම පැදං ආවා. ආවට පස්සේ තවත් හොදට බලද්දි තමයි දැක්කේ දැන් නම් තවත් පැදං යන එක ඇගට ගුණ නෑ කියලා. මොකද එතනදි හැඩල් එක අල්ලද්දි ඒක ගැලවිලා මාධවගේ අතට ආපු නිසා. මාධවට දැං දුකයි. මොකද මේක හදාගන්න ගරාජ් එකට ගෙනියන්න තව දවස් දෙක තුනක් වත් යාවි. අදම යන්නත් බෑනේ! අතේ සල්ලිත් නෑ. ඉතිං කොහොම හරි ආයෙත් යන්තං හැඩල් එක මූට්ටු කරං අපේ සුධීරයගෙ ගේත් පහු කරගෙන වැනි වැනී පැදගෙන ඇවිත් ඉස්කෝලෙ ගාවට දා ගත්තා. ඉතිං ඊට පස්සේ මාධව සයිකලෙත් තල්ලු කරං ගෙදරට ආවා. ඔන්න එහොමයි මාධව පළවෙනි පාරට හැඩල් එක අතේ තියාන බයිසිකල් පැද්දේ!<br /><br />ඉතිං මේ සන්තෑසිය අස්සෙම මාධවට ටවුමට යන්න සෙට් උනා. එදා නම් වැහැලා නිසා හොදයි. නැත්තම් දුක වැඩියි වැස්ස නැති වෙලාවට සයිකලේ තියලා පයින් යන්න. ඉතිං ටවුමට ගිහින් එන අතරේ මාධව දිගාගෙ කඩේට සෙට් උනා. එතන රුද්‍රිගු අංකලුත් හිටියා. <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">මාධව මේ කස්ටිය ගැන කලින් කතාවේ කිව්වනේ</a>. මේ කියන දවස් වෙද්දි නම් <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">මාධව අක්කලගෙ සමමිතික අක්ෂ වල ජේදනය වෙන්න ගිහින් තිබ්බේ නෑ</a>. ඉතිං එතන ඉන්නකොට රුද්‍රිගු අංකල් ඇහුවා මාධවගෙන් “කෝ සයිකලේ“ කියලා. ඉතිං මාධව වෙච්ච සිද්ධිය කිව්වා. ඉතිං එතකොට “අංකල් කිව්වා ස්පැනර් එකෙන් තද කරන්න“ කියලා. මාධව ආයෙ කිව්වා “ඇලන්කිනේ අංකල් තියෙන්නේ. මාර ලෙඩක් කියලා“ කියලා. ඒ පාර අංකල් කිව්වා “ආ එහෙනම් සයිකලේ අරන් එන්න. මං හදලා දෙන්නම්“ කියලා. අන්න පොට. දුකෙන් හිටපු මාධවට මාර සතුටුයි. ඉතිං කියන්න ඕනි රුද්‍රිගු අංකල් කියන්නේ වාහන වැඩ ගැන දන්න, ඒ කියන්නෙ මෝටර් කාර්මික ඉංජිනේරු තාක්ෂණය හදාරලා තියන දක්ෂ කෙනෙක්. ඒක මාධවලගේ ටවුමේ ඕන කෙනෙක් අංකල් ගැන දන්න දෙයක්. ඉතිං එයා මාධවගේ සයිකලේ හදලා දුන්නා. කිසි අවුලක් නෑ. ෆුල් සර්විස් එකක් දාලා දුන්නා. සත පහක් ගන්නේ නැතුව.එළටම! ඉතිං ගොඩක් ස්තූතියි අංකල්! මාධව ආයෙත් එයාට ස්තූති කරනවා.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EwoojbxE3Q0/TmU0DYb6NnI/AAAAAAAAAJQ/rCkZF_0fh-A/s1600/10529_1056136543657_1833153574_113488_2658173_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /><div style="text-align: justify;">චානකගේ සයිකලේ හා කොකා සමග විස්තරය වෙන පෝස්ට් එකක කියන්නම්කෝ! එතකං මේක කියවන්න. මේකත් මාධවගේ සයිකල් දින පොතේ තියන තවත් කතාවක් තමයි. ඉතිං කියවලා බලන්නකෝ!<br /><br />මේක උනේ මාධව ඔය අමිලගේ ගෙදර පැත්තේ බයිසිකලෙන්ම ගිය වෙලාවක. අමිල ඉන්නේ මාධවලගෙ ටවුමේ පුස්තකාලේ ගාව. ඉතිං මාධව පිටත් උනා. හති දාගෙන දාඩිය පෙරාගෙන කන්ද පාගලා ටවුමට දාගත්තට පස්සේ නම් මාධවට මාර ආතල්! කාපට් එකේ යනකොට පොඩ්ඩක්වත් දැනෙන්නේ නෑනේ! ඉතිං අර වලවල් වල වැටි වැටී කටු කකා සයිකල් පදින මාධවට මේක උතුම් අවස්ථාවක් පියාඹන්න කියලා. ඉතිං ඉස්සරහ ගියර් උපරිමයට දාලා දැන් පියාඹනවා ටවුම මැදින්! තත්පර කීපයකින් මාධව ටවුමෙන් අනික් පැත්තේ නුවර පාරට දාගෙන වේගය අවුලක් නෑ පියාඹගෙන අමිලගේ ගෙවල් පැත්තට විදිනවා.ඉතිං මෙතන කියන්න අතුරු සිද්ධියකුත් තියනවා.<br /><br />මාධව මේ කියන්න යන අතුරු සිද්ධිය ඔය අමිලලගෙ ගෙදර ගිය දවසේ තමයි අනිවාම උනේ කියලයි මාධවගේ අනුමානය. මෙන්න මේකයි අතුරු සිද්දීය. මාධව ටවුම මැද්දෙ මේ යන යෑම දැකපු කවුරු හරි එකෙක් මාධවගේ තාත්තට දැනුම් දීමක් කරලා තියනවා පුතාගෙ වේගය නම් හරිම හොදයි, ටිකක් බලන්න කියලා. ඊට දවස් දෙකකට විතර පස්සේ මාධවගේ තාත්තා මාධවට ඔය කාරනේ කියලා අමතපදං නිසාම තමයි මාධව හිතන්නේ ඒ පණිවිඩේ කියලා තියෙන්නේ මේ කියන අමිලගේ ගෙදර ගිය දවසේ කියලා. තාම මාධව ඕක තාත්තට කියපු එකාව හොයනවා. ඒත් මාධව තාම දන්නේ නෑ! ඌ කවදහරි මේක කියවනවනම් ඒ කියපු එකාට තමයි මේ කියන්නේ! ටවුම මැද්දේ සයිකලෙන් බඩ ගගා හිටියම බස් කාරයෝ බනින එව්වට කව්ද බොල උත්තර දෙන්නේ?? අන්න ඒ හේතුව නිසාමයි මාධව එච්චර ඉක්මණට ටවුමෙන් එළියට පිට උනෙත්. නැත්තං බස් කාරයෝ කුණු හරුපෙන් බනින නිසා පාර මැද්දේ (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දාන ලදී *) කියලා! ඒකට මේ මාධව මොනා කරන්නද....?? <br /><br />ඉතිං අතුරු සිද්ධිය තාම ඉවර නෑ! මොකද මාධව ඌව තාම හොයනවා. ඉතිං අපි ආපහු යමු ප්‍රධාන සිද්ධියට ආයෙත්.............<br /><br />ඉතිං අමිලලගෙ ගෙදරට ගිහින් අදාල වැඩ කටයුතු ඉවර කරලා එහෙම, ඒ කියන්නේ පෙන් එක සම්බන්ධව ඉම්පෝර්ට් එක්ස්පෝර්ට් කටයුතු, මාධවයි අමිලයි දෙන්නම ගියා නාලක අයියාගෙ ගරාජ් එක පැත්තේ කැරම් ගහන්න. ඒකත් කරලා ඉන්න ගමන් මාධවට හිතුනා නුවර පාරට උඩින් තියන තේ වත්ත පැත්තේ සයිකලේ අරන් රවුමක් යන්න. මොකද ඒ තේ වත්ත උඩට කන්දට ගියාම මාර ලස්සනට මාධවලගේ ටවුම වටේටම පේනවා. ඇත්තටම ගොඩක් ලස්සනයි. ඉති මාධව කන්ද නගිනවා.ඒත් අමිලයා නම් ආවේ නෑ. ඒක උගෙත් (නරක) වෙලාව. උං ආපහු වෙන කැරම් අතකට සෙට් උන නිසා මාධව විතරයි තනියම ගියේ. ඉතිං මාධව හෙමින් හෙමින් නැගගෙන උඩමට ගියා. මේ තියෙන්නෙ එහෙම ගිය වෙලාවෙ ගත්ත පොටෝ ටිකක්! ඒ වෙලාවේ ටිකක් වැහි අදුරකුත් තිබ්බා.<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-EwoojbxE3Q0/TmU0DYb6NnI/AAAAAAAAAJQ/rCkZF_0fh-A/s400/10529_1056136543657_1833153574_113488_2658173_n.jpg" width="400" /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-YzKH5-AvWdw/TmU0Evejf6I/AAAAAAAAAJU/VpbcqbyeOJs/s400/10529_1056136583658_1833153574_113489_6133120_n.jpg" width="400" /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="318" src="http://1.bp.blogspot.com/-mNoiuiylTOs/TmU0GBkAyWI/AAAAAAAAAJY/eYf3lqn8IZA/s400/10529_1056136623659_1833153574_113490_2056043_n.jpg" width="400" /></div><br /><br /><br />ඉතිං මේ තේ වතු වල අතුරු පාරවල් ගොඩයිනෙ.කොන්ක්‍රීට් කරපු මේ පාරවල් තියෙන්නේ ඒ ඒ පැති වල කඩපු තේ දලු එකතු කරන ලොරි වලට යන්නනේ! ඉතිං මාධව උඩට ගිය පැත්තෙන් නෙමෙයි, අමිලලා හිටපු ඒ පැත්තටම වැටෙන වෙන රවුම් පාරක ආපහු එන්න පිටත් උනා. තවත් ලස්සන තැන් ටිකක් බලාන එන්න කියලා. ඉතිං ඔහොම ටික දුරයි පහලට එන්න පුලුවන් උනේ මාධවට. එක පාරට මාධවව රත් වෙලා ගිය දර්ශනයක් දකින්න මාධවට පුලුවන් උනා. අෆොයි.............<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="71" src="http://2.bp.blogspot.com/-vOfy_ONo91I/TmU0JOvKjQI/AAAAAAAAAJo/TQhl4CeR7Wc/s400/%25E0%25B6%259A%25E0%25B7%2592%25E0%25B7%2583%25E0%25B7%258A.jpg" width="400" /></div><br /><br />මාධව ආපහු පහළට එන පාරේ තේ පදුරු ටිකකට මුවා වෙලා ෂෝක් සිද්ධියක් වෙනවා. මාධවව රත් වෙලා ගියේ බලාපොරොත්තු නොවූ එහෙම දෙයක් එක පාරට දැකපු නිසයි. ම්ම්ම්ම්! බලං ඉන්න එකත් හරි මදි වගේ. මාධව ක්ෂණිකව ආපහු හැරුනා (ඔය කිව්වට තත්පර 15ක් විතර වැඩේ දිහා බලන් හිටියා). ඒ ඇයි දන්නවද? මාධවට දැං දැන ගන්නම ඕනි උනා කව්ද මේ ඩබල කියලා. දන්න එවුන් දෙන්නනෙක් නම් එහෙම. ෂෝක් නේ! බැරි වෙලාවත් මාධව එක්ක එන්න බෑ කියපු ටොමියා එහෙම නම්. ඕකත් ෂුවර් නෑ අයියා..........!!!&nbsp; ඉතිං මාධව ටික ටික කිට්ටු කලා. ම්ම්ම්ම්ම්හ්! අදුනන්නෙ නම් නෑ( ඒත් ඇත්තටම ටී ෂර්ට් එක නම් ටොමී ළග තිබ්බ එකක් වගේමයි මතක). ඉතිං ජෝඩුව තාම ලාවට වැඩ. ඒ දෙන්නා මාධවව දැකලා නෑ. මාධව එහෙම හිතා ගත්තේ මොකද උං දන්නා ලෝකෙ පෙරලුනත් දන්නේ නැති තරම්ම තුරුල් වෙලා! මාධව කිට්ටු කලාට නැනෝ මීටරයක් ඈත් වුනේ නෑනේ! හරී සෝක් අනේ ආසාවේවේවේවේ&nbsp; පන යනවා..... ඒ දෙන්නගේ වැඩ කිඩ සැරටම යන තත්වයක් එතන නෑ වගේ. ඒත් සැරටම යන්නත් බැරි කමක්, බාධාවකුත් නෑ!&nbsp; මොකද එදා ඉරිදා වත්තෙ වැඩ නෑනේ. ඉතිං මාධව&nbsp; තීරණය කලා (ඒ දෙන්නා මාධවව නොදැකපු එකේ) ඒ දෙන්නට බාධාවක් වෙන්න පුලුවන් නිසා ඒ පාරෙ නොයා ආයෙම පාඩුවේ අනික් පැත්තට පැදගෙන කන්දෙ ඇවිත් ආපු පාරෙම ආපහු එන්න. ඉතිං මාධව කිසි දෙයක් නොදන්න ගානට ඇවිත් ටොමීට එහෙම සිද්ධිය නොකියා (ඌ නෙමෙයි එතන ඉදලා තියෙන්නේ, මොකද&nbsp; මාධව ගරාජ් එකට ආයේ එනකොටත් ඌ රෙඩා පොට් කරගන්න දත කනවා) තව ටිකක් උං එක්ක ජොලියෙ ඉදලා ගෙදර ආවා. <br /><br />ඔන්න ඔහොම සිද්ධ වෙච්ච ඒ සිද්ධිය අද තමයි මාධව ඉස්සෙල්ලම එලියට දාන වෙලාව. මේ පෝස්ට් එකෙන්. ඒ කියන්නේ බයිසිකල් දිනපොතේ තියන කපල් එකක් තේ වත්තක උම්ම්ම්ම්මා දීමේ අති රහසිගත සිද්ධිය ප්‍රසිද්ධ කරන පළවෙනි දවස. ටොමීට එහෙම කිව්වනම් උං ඒක බලන්න යන්න පෙළඹුනොත් එහෙම! මොකද නිකං පොඩි උං නරක් කරන්නේ කියලා මාධවට හිතුනා. ඉතිං එදා ඒක අමිලයට එහෙම නොකිව්ව අවංක හේතුව ඒකයි කියලා මෙතන කියන්නම්කෝ. අනික මාධව නොකිව්වට තේ වත්තට අඩි 3ක් 4ක් පහලින් ඉන්න අමිලලා ඕවා ඕන තරම් දැකලා ඇති. නැද්ද ටොම්????&nbsp; ඒ වගේම මාධව මේක දැම්මා කියලා තේ වත්තට උම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්මා දෙන්න යන කට්ටිය ඒක නවත්තන්න යන්න එපා. දිගමට තේ වත්තට ගිහින් උම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්මා දෙන්න! මොකද මාධවට දැන් තේ වත්තට එන්න විවේකය අඩුයිනේ!<br /><br />ඉතිං සයිකල් දින පොත දැනට වසා තබනවා. තව කතා ටිකක් එක්ක ඊළග පෝස්ට් එකෙන් ආයෙත් හම්බෙමුකෝ! බයිසිකල් ජරමර හෙවත් මාධවගේ බයිසිකල් දිනපොත එක්ක. ඉතිං දිගටම එකතු වෙලා ඉන්න. තවත් කතා ටිකක් එක්ක ඉක්මණටම එන්නම්!සුභ දවසක්!</div><br /><div style="text-align: center;">------------------------------------------------------------------------------------------------------------</div><br /><div style="text-align: justify;">ප.ලි. -&nbsp; මාධව එදින ඒ කපල් එකේ කිසිම ෆොටෝ නොගත් බව කරුණාවෙන් සලකන්න! එවැනි වැඩක් කිරීමට තරම් මාධවගේ හැගීම් නීච නැත!<br /><br />ප.ලි. - <a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/09/blog-post.html">දේවා අයියා කමෙන්ට් එකක කිව්ව දෙයක්</a> නිසා තමයි මේක ලියන්නේ(<a href="http://sadaru-world.blogspot.com/">දේවා අයියගෙ</a> කමෙන්ට් එක නිසාමයි ඒක මතක් උනෙත් ඇත්තටම. ඒ නිසා දේවා අයියට තෑන්ක්ස් කරන්න ඕනි). කොකාම මාධවට පස්සේ කිව්ව විදියට පොර එහෙම හිනා වෙලා තියෙන්නෙ ඇත්තටම ඌට මඤ්ඤං වෙච්ච නිසා තමයිලු. ඒ කියන්නෙ පොරට, ඇදගෙන වැටිච්ච ‍පාරට ඇති වෙච්ච ෂොක්(කම්පනයට) එක නිසාම කිසි දෙයක් හිතා ගන්න බැරි වෙලා. ඉතිං කරුණාච්චිගේ ක්‍රීම් සෝඩා සංග්‍රහයට පස්සේ තමයි පොරගේ මඤ්ඤං හිනාව නැති වෙලා සීරියස් පෙනුමක් ආයෙත් මූණට ආවේ. </div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-2734518989819542393?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-62913219969519786472011-09-04T21:01:00.002+05:302011-11-21T20:02:29.358+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kZcatcWC9jQ/TmOYIrsTz6I/AAAAAAAAAJI/jbd7Ig4jhzk/s1600/5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="221" src="http://2.bp.blogspot.com/-kZcatcWC9jQ/TmOYIrsTz6I/AAAAAAAAAJI/jbd7Ig4jhzk/s400/5.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div>ඉතින් කතාව ආයෙමත්! එකමත් එක හැන්දෑවක සිදුවුන ලස්සන මතකය මං කිව්වා. ඉතිං කතාව එතැන් සිට ආයෙත් ගලං යන්න පටන් ගන්නවා.කතාවට කලින් දෙයක් කියන්නම්. ඒ තමයි,මං කලින් කිව්වා වගේ මගේ මේ පුංචි ආදර කතාවේ පුංචි තැන් කීපයක් මට ආයෙත් මතක් උනා. ඉතිං මං මගේ කතාව ලියන්නා වූ මේ පිලීවෙල වෙනස් කරනවා. කතාවේ පිළිවෙල, කියන්න හිතං ඉදපු පිළිවෙල පුංචි වෙනසක් කරනවා. ඒත් ඒක ප්‍රශ්නයක් වෙන්නේ නෑ මේක කියවන උඹලට මිත්‍රවරුනි. මොකද මේක කොච්චර කියෙව්වත් මේක තුල තියෙන්නෙ හීනයක් වෙච්ච ආදරයක ඇත්ත කතාවක් විතරයි. මේ ආදරේ ඇත්ත වෙන්නේ නෑ කියලා මාධව දැන දැනත් හිතින් කරපු ආදරයක කතාව.<br /><br />ඉතිං ආයෙත් බලාපල්ලා. මගේ හිතේ තියන ඇත්තම ආදර කැක්කුමක විස්තරය ආයෙත්..<br />ඉතින් මං ආයෙත් ඒ ආදර කතාව ඇදන් යන්න හදන්නේ.උඹල කියවනවනම් කියවපල්ලා. නොකියෙව්වත් මං ලියනවා. ලියන්න කලින් එක දෙයක් කියන්නම්. ආයෙත්. මේක ඇත්තම ඇත්ත ආදරයක්. එක අකුරක් නෑර ඇත්ත.&nbsp; මගෙත් එක්ක ඉදපු එවුන් දන්නවා මේ ගැන. සෙව්වන්දියට , ලොලීටට මං කොච්චර පිස්සු වැටුනද කියලා... ඉතින් අහපල්ලා ආයෙත් කතාවේ තවත් පැත්තක්..<br /><br /><br />එදා රස්නෙ ඉරිදා දවසක්. මට කිසි උවමනාවක් තිබ්බෙ නෑ ඒක ලස්සන මොහොතක් කර ගන්න.ලස්සන දවසක් කර ගන්න. කිසිම අමාරුවක් මට තිබ්බෙ නෑ. කිසිම උනන්දුවක් මට තිබ්බෙ නෑ. මගේ ලොලීටව හම්බෙන්න මේ කට්ට කර වෙන අව්වේ. මට හැමදාම ඔනි උනේ ලස්සන සවස් විතරයි. මගේ සුදු සෙව්වන්දියව, අව්වට පුච්චන්න මට ඕනි උනේ නෑ. <br /><br />ඉතිං මට එදා දැනුනේ නෑ අපි ආයෙත් හමුවන බවක්. එදා හවස වගේම. ඒත් ඒක උනා. එහෙනම් අහපල්ලා එක ඉරිදාවක ගිනි ගහන අව්වේ සිද්ද වෙච්ච ඒ හමුවීම ගැන විස්තරය. ඇත්තම ඇත්ත විස්තරය.<br /><br />එදා ගොඩක් උණුසුම් දිනයක් උනා. ඇයි එදා ලස්සන සෞම්‍ය දවසක් උනේ නැත්තේ. ඒ අව්ව මගේ පුංචි කෙල්ලට බල කරලා තිබ්බා කුඩයක් ඉහලන් එන්න තරම්ම. මේ සිදුවීමට ආයුෂ එදා හවස තරම් වත් නෑ. මිත්‍රවරුනි උඹලා විශ්වාස කරපල්ලා. ඇත්තටම මං මේ කියන කතාව සිද්ද වෙන්න ගතවුනේ තත්පර 15ක් 20ක් විතරයි. ඒක තමයි ඇත්ත.<br /><br />ඉතින් මං දැක්කා සුදු ළමා සාරි පෝලිමට. ඉරිදා ඉස්කෝලෙ! දහම් පාසල් අහවර වෙලා තිබුනා. පුංචි ළමයි සුදු ඇදුම් වලින් සැරසිලා හිටියා . ගිනි රස්නේ මැද&nbsp; ඒ අය පාරේ ඇවිදිමින් සිටියා. පුංචි ළමා සාරි ගොඩයි. සුදු සරම්, සුදු කමිස එක්ක පුංචි ළමයි. මට කිසි හැගීමක් නෑ. මං සෙව්වන්දිය, මගේ ලොලීටව බලාපොරොත්තු උනේ නෑ. මං මගේ වැඩකට යමින් සිටියා. ඇත්තටම මට කිසි බලාපොරොත්තුවක් තිබුනේ නෑ මගේ සුන්දර ‍ලොලීටව මුණ ගැහෙන්න. ඉතින් එදා පාර පැන්නේ මමයි. <br /><br />මං පාර පැන්නා. පුංචි කෙල්ලන්&nbsp; තිදෙනෙක් හා පුංචි කොල්ලෙක් මාව හප්පාගෙන දුව ගියා. පාරේ ඉහල සිට පහල දෙසට. අහ්! මං පාරේ පහල දෙසට හැරී උං දිහා බැලුවා. මට මගේ පුංචි කාලේ මතක් උනේ නෑ. මං මගේ කටයුත්තට යා යුතුයි. මං ආපහු පාරේ ඉහලට යන්න හැරුනා. මං එදා තරම්ම වික්ෂිප්ත උනේ නෑ. ඒත් ඇය මං ඉදිරියේ සිටියා. මාව ගල් උනේ නෑ. ඒත් ඇත්තටම මගේ පපු‍වේ ඩිග් ඩිග් හඩ පිටතටත් ඇහෙන්න ඇති. මං එතනම නැවතුනා. එදත් සෙව්වන්දිය හරිම ලස්සනයි. වෙනස් විදියක ලස්සනක් ඇය තුල තිවුනා. මං ඒ තත්පර 15ක 25ක කාලයට ඇයගේ ලස්සන විදගත්තා ආයෙමත්. මට හැකි පමණ...<br /><br />ඇය සුදු ළමා සාරියක් ඇදන් සිටියා. කුඩයක් වමතින් ඉහලන් සිටියා. ඒ අතේ පුංචි ඔරලෝසුවක් පැළද සිටියා. අනෙක් අතේ ඇගේ පොත් පත් සහිත මල්ල තිබුනා. සුදු ළමා සාරියට ඈ ලස්සන වී පෙනුනා. ඇය තුල චාම් පෙනුමක් ඇතිවී වෙලා. මට දැනුනා. ඇය එදා තරම් වැඩුනු ලෙස මට පෙනුනේ නෑ. පුංචි කෙල්ල හුගක් ලස්සනයි. මං ඒ ලස්සන දැක ගත්තා. ඇය වීනීතයි. මට හිතුනා. පුංචි පා පතුල් වලට අලු පැහැති, මට&nbsp; මතක විදියට අලු පැහැති තමයි, පුංචි සෙරෙප්පු දෙකක් ඇද සිටියා. කොණ්ඩය එදා මෙන්ම තනි කරලක් වන්නට ගොතන් හිටියා. එය ඇගේ මුහුණට තවත් ලස්සන එකතු කලා. පිරුණු සුදු කම්බුල් අව් රශ්මියෙන් රෝස පැහැයට ලං වී තිව්නා.ඒ ලස්සන කම්මුල් ඉඹින්න මං හිතුවේ නෑ . මං විනීත විය යුතුයි. ඇය දහම් පාසල් ගිහින් එන්නේ!! ඇය කුඩයේ සෙවනැල්ල තුල ආරක්ෂා වෙලා. මං ඒ කුඩ කෑල්ලට පිං දෙන්න ඕනි. ඒ කුඩ කෑල්ල ඇය ආරක්ෂා කලා. නැත්තං මගේ සෙව්වන්දිය කලු කෙල්ලක වේවි. ඇය තවත් මිතුරියක් සමග සිටියේ. දිග කතාවක විය යුතුයි. ඇගේ රෝස තොල් නටමින් තිබුනා..............<br /><br /><br /><br /><img border="0" height="360" src="http://2.bp.blogspot.com/-iJGb9Ac_EyE/TmOYGqQwuYI/AAAAAAAAAJE/yGE1AGVrJOM/s640/1.jpg" width="640" /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s1600/d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> </a></div><br /><br />ඇය පැහැදිලිවම මාව දුටුවා. ඇය මගේ මුහුණ කෙලින් බැලුවා. මං එදා හවස වගේම හිනා උනා. ඒත් ඇය මට හිනා උනේ නෑ. කිසි හැගීමක් ඒ ලස්සන ඇස් වල මට දකින්න තිබ්බේ නෑ. ඒ ඇස් ප්‍රාණවත් වී තිබ්බා. ඒත් මං බලාපොරොත්තු උන හැගීම, කෙල්ලකගේ ඇස්වලින් කොල්ලෙක් පතන හැගීම ඒ ඇස් වල තිබ්බෙ නෑ. මට පැහැදිලි උනා ඇත්ත. ඇය මට ගොඩක් දුරයි. මට ඒ හැගීම දැනුනා මිත්‍රවරුනි. ඒත් මං ඒකිට ආදරේ කරනවා. මං හිතා ගත්තා. මං ඒකිට ආදරෙයි. ඒකි දන්නවනම් මං ඒකිට කොච්චර ආදරේද කියලා. ඒකිට මං කරන ආදරේ දැනං හිටියේ මම විතරමයි. මං, කතාව ලියන මාධව විතරමයි ඒ ආදරේ තරම දැනං හිටියේ........<br /><br />ඇය මා පසු කරන් ගියා. ඇසිල්ලයි ගත වුනේ මිතුරනි ඒ සිද්ධියට. මිනිස්සු පිරුණ මහ පාරේ මං තනිවෙලා වගේ දැනුනා. ඒ ඇස් වලින් දුන්නු දුක මට ගොඩක් රිදෙව්වා. මාධවගේ පපුව හරියට රිදෙව්වා. ඒත් මං ඒකි ගැන නරකක් හිතන්නෙ නෑ. මට ආදරේ නැති ඒ ලස්සන ප්‍රාණවත් ඇස් මට මැවි මැවී පෙනුනා. ඒ ලස්සන ඇස් වලට මං ආදරෙයි. ඒ ලස්සන ඇස් ඒක දන්නෙ නෑ. ඒක අදුනගෙන නෑ.......<br /><br />ඉතින් කොල්ලනේ, කෙල්ලනේ මගේ ආදරය මට රිදවන තැනකට තල්ලු වෙලා. මං විදගත්තා බලාපොරොත්තුවකින් ඇතිවන දුක ගැන. මං ඉස්සෙල්ලම එදා අදුන ගත්තා, දැන ගත්තා මිත්‍රවරුනි ආදරය කොච්චර බලාපොරොත්තු පිරුණ , ඒ තරම්ම ඒ බලාපොරොත්තු බිද දමන සංකීර්ණ කටයුත්තක්ද කියා! ආදරයක් නිසා මට ඇතිවුන ප්‍රථම වේදනාවෙන් මං විදෙව්වා. පලමු හමුවීමෙන් පසු සෙව්වන්දියව, මගේ ලොලීටාව ආපසු දකින තුරු වත් මං එහෙම දුකක් විදලා නෑ මිත්‍රවරුනි. ඉතින් මං ඒ දුක තද කර ගත්තා. ඉතින් අපි දැන් ඒ සිද්ධිය නිමා කරමු. තවත් එක් කොටසක්. ලොලීටා කතාවේ.<br /><br />ඉතින් මෙන්න අන්තිමට............<br /><br />මං ආපසු හැරී බැලුවා.ඇය ගිය දිහාව. මං ආදරේ කරන පුංචි කෙල්ල කෝ? මං ඇයව සෙව්වා. ඇය මහ සෙනග මැද්දේ නොපෙනී ගිහින්.&nbsp; මට තේරුනා, මට දැනුනා, මගේ හිත බිදිලා. වීදුරුවක් වගේ බිදිලා. ඒත් මට අඩන්න බෑ. මං අඩන්නෙ නෑ. මං ඒක දරා ගත්තා. ආදරයක දුක දරා ගන්න මං පුරුදු වුනා. ඉතින් මං ආපසු හැරුනා. බිදුනු හිතේ නොබිදුන පුංචි බලාපොරොත්තුවක් හා කිසිදාක නොබිදෙන ආදරයක් එක්කම. කිසි දිනක නොබිදෙන, සෙව්වන්දියක් ගැන ආදරය හිතක, පපුවක තද කරන්.............!<br /><br /><br /><img border="0" height="220" src="http://2.bp.blogspot.com/-6OW9LiTt1kU/TmOYJm-uU1I/AAAAAAAAAJM/LvkI9uWjjK0/s400/d.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><br />ඉතින් මිත්‍රවරුනි,<br />මං මේ ආදරය ගැන තවත් ලියනවා. මේ දෑවුරුද්දක් තුල ඇතිවුන ආදරයක,මිනිත්තු විස්සක තිහක සිදුවෙච්ච කතා ගැන. තව කොටසක් එක්ක ආයෙත් එන්නම්. ඉක්මණටම. සෙව්වන්දියක් ගැන, කිසි දිනක නොබිදෙන නොනිමෙන ආදරයක කතාව අරන්..................<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">-----------------------------------------------------------------------------------</span><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/blog-post_16.html">ලොලීටා....................... 01</a></span><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/02.html"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ලොලීටා....................... 02</span></a><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br /></span><a href="http://m7vidu.blogspot.com/2011/08/03.html"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">ලොලීටා....................... 03</span></a><br /><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: #323232; font-family: Arial,Tahoma,Helvetica,FreeSans,sans-serif; font-size: 13px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 18px; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><br />----------------------------------------------------------------------------------</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3452278588574655999-6291321996951978647?l=m7vidu.blogspot.com' alt='' /></div>මාධව - மாதவ - Madhawahttp://www.blogger.com/profile/06925836155276608475noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3452278588574655999.post-25659759047107693532011-09-04T00:22:00.000+05:302011-09-28T13:55:54.624+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dxCRBHAbQN8/TmJ1LK5iiPI/AAAAAAAAAI0/SnbMX4RBB5s/s1600/My+2011-09-02+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-dxCRBHAbQN8/TmJ1LK5iiPI/AAAAAAAAAI0/SnbMX4RBB5s/s400/My+2011-09-02+%25281%2529.jpg" width="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />මාධව ගොඩක්ම කැමති විනෝදාංශය තමයි බයිසිකලේ පදින එක. පදිනවා කියන්නේ නිකම් මිදුලට වෙලා අටක් ගහන එක නෙමෙයි( බයිසිකලේ ගත්ත මුල් කාලේ නම් ඒකම විතරයි කලේ). දාඩිය හලාගෙන කදු පල්ලම්, පිට්ටනි වල බයිසිකලෙන් යන එක තමයි මාධව ගොඩක්ම ප්‍රිය කරන්නේ. ඇත්තටම මාධව බයිසිකල් ගමන් වලට ගොඩක් ආසයි. මාධව ගාව තියන බයිසිකලයත් හොදට කඩා බිදගෙන යන්න පුලුවන් එකක්! ඒකෙන් අදහස් කලේ මාධවගේ බයිසිකලේ ගොඩක් වේගවත් විදියටත් යන්න පුලුවන්. ඉතිං ඔය බයිසිකල් ගමන් වලින් මාධවටත් හොද හොද වැඩ වෙලා තියනවා. මේ පෝස්ට් එකෙන් මේ කියන්න යන්නේ මාධවගේ බයිසිකල් චාරිකාවලදි මාධවටම වෙච්ච සිදුවීම් ටිකක් තමයි. බයිසිකල් ගැන ලියන්න ඕනි කියලා මාධවට එක පාරටම හිතුනේ මාධව ඕං මේ දවස් ටිකෙත් ආපහු බයිසිකලේ හදලා පාරට දාලා පදින්න පටන් අරන්! පුලු පුලුවන් දවස් වලට! ඒ කියන්නේ හවසට වැස්ස නැති, විශේෂ වැඩත් නැති විවේක දවස් වලට.....<br /><br />ඉතිං මේ කතාව පුලුවන් තරම් පරණම තැනිං පටන් ගමු. මුල අමතක කරන්න හොද නෑනේ!<br /><br />ඉතිහාසයේ දවසක මාධව ඉස්-ඉස්සෙල්ලම බයිසිකලයක් පැද්දේ දහය ශ්‍රේණියේ ඉන්නකොට. ඒක සුධීරගේ ඩබල් සොකට් මවුන්ටන් එකක්! ඒක ගොඩක් උසයි. ඉතිං වැටි වැටී පැද්දා. පළවෙනි දවසේ කිසිම ප්‍රගතියක් නෑ. මොකද අඩියක් යන්න බෑ ඩඩොං! සමබර නෑ! ඒත් අමිලයා, සුධීරයා එහෙම මාධවට ගොඩක් උදව් කලා බයිසිකල් පදින්න පුරුදු වෙන්න. ඒ වගේම මාධවගේ සහෝදර කොකාගෙ මාමා කෙනෙක්ගේ මවුන්ටන් එකත් එක දවසක්, දෙකක් මාධවට උදව් කලා බයිසිකල් පදින්න පුරුදු වෙන්න. ඔය කොහොම උනත් මාධවට හොදටම බයිසිකල් පදින්න පුලුවන් උනේ මාධව ඒ-ලෙවල් කරලා ගෙදර ඉන්නකොට මාධවටම කියලා රු 6000ට ගත්ත අලුත්ම හන්ටර් මවුන්ටන් එකෙන් තමයි. ඇයි මාධව ඒ ලෙවල් කරනකම්ම හිටියේ බයිසිකලයක් ගන්න? ඒකට හේතුව තමයි මාධවගේ තාත්තා කැමති උනේ නෑ මාධවට බයිසිකලයක් අරන් දෙන්න. ඒකට හේතුව මාධව දන්නවා උනත් ඒක දැං මෙතන කියන්නෙ නෑ. ඉතිං පොඩි කාලේ මාධවට චොපර් එකක් (රෝද තුනේ එකක් නම් තිබ්බා) වත් තිබ්බේ නෑ.චොපර් එකක් වත් පැදල නෑ 10දි සුධීරයගෙ එක පදින්න කලින්! ඒත් අමිලයගෙයි, සුධීරයගෙයි බයිසිකල් පැදලා පැදලා ආසාව හිතේ තියන නිසාම මාධව ගොඩක් ආයාචනා කරලා කරලා කරලා කරලා වැදලා වැදලා බටර් ගාලා ගාලා එකක් ගත්තා. ඒ ගත්තට පස්සේ නම්, ගන්න කලින් වගේ ගෙදර කට්ටිය මාධවට එච්චර අවුලක් කිව්වේ නෑ.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CR02SZggIU0/TmJ1Lx-HboI/AAAAAAAAAI4/tc3iR4BsB_w/s1600/My+image009.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-CR02SZggIU0/TmJ1Lx-HboI/AAAAAAAAAI4/tc3iR4BsB_w/s400/My+image009.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><br />ඒ මොන වාහනේ ගත්තත් මාධවගේ ගමට වාහනයකින් යන්න පාරක් නෑ. බයිසිකලයක් අරන් දෙන්න බෑ කියන්න ඒකත් හේතුවක් එක උනා. පාරක් නැතුව ඔලුව උඩ පදින්නයැ?පාරක් නැති නිසා මාධවලා හැම දේම කර පිටින් තමයි ගමට අදින්නේ! නූල් කෑල්ලේ ඉදලා සිමෙන්ති කොට්ටය, ගෑස් සිලින්ඩරේ, හාල්,පොල් මලු මාධවගේ කරට හොදට පුරුදුයි. මාධව ඉස්සෙල්ලම ගත්ත කම්පියුටරය ගමට ගෙනියන්නත් හතර දෙනෙක් එකතු ඕනි උනේ මේ පාරක් නැති කම තමයි! මාධවලගෙ ගමේ ලෙඩෙක් ඉස්කෝලෙ ගාව පාරට ගෙනියන්නෙ මැස්සක් බැදලා තියාන. නැත්තම් පුටුවක තියලා උස්සගෙන. මේක ඇත්තම ඇත්ත! ඒක මාධවගේ යාලුවෝ ගොඩ දෙනෙක් දන්න ඇත්ත කතාවක්. කිසිම ආණ්ඩුවකින් මාධවලගේ ගමට කිසිම විදියක පාරක් දීලා නෑ. ඉතිං ඔහොම ඉදලා ඉදලා අවුරුදු ගාණකට පස්සේ ගමේ මිනිස්සුම දර දිය ඇදලා ගමට පාරක් කපා ගත්තට මොකද තාම පාරට තාර නෑ. ඉතිං කපපු පාර වැස්සට හෝදං යනවා. ඔන්න පාරක වැඩක්. ඉතිං දැන් පාර හේදිලා මඩ වෙලා නිසා ඒ පාරේ වාහන තියා මනුස්සයෙක් යන්නෙත් අමාරුවෙන්! ඔන්න ඔහොම වාහනයකට යන්න පුලුවන් විදියෙ පාරකුත් නැති මාධවගේ ගමට ඉස්සෙල්ලම හා හා පුරා කියලා මවුන්ටන් වර්ගයේ බයිසිකලයක් අරන් ගමට ආවේ මාධව තමයි. මාධව ඒකත් කරේ තියාන පාර දිගේ ඇවිදන්, ගල් පඩිපෙල බැහැගෙන තේ වතු මැදින් උස්සගෙන එනවා. වෙලාවට මාධවලගේ ගෙදර ටිකක් ලොකු මිදුලක් තියන නිසා හොදයි. ඉතිං මාධව සති දෙක තුනක් යනකල් අර කලිං කිව්වා වගේ මිදුලේ අට ගගහා හිටියා. ඒත් හැමදාටම ඕක හරි යන්නේ නෑනේ. ඒ නිසා මාධව තීරණය කලා බයිසිකලය පාරට ටිකක් හරි කිට්ටුවෙන් ඉන්න එයාගේ මාමගේ නිවසේ බෝඩිං කරන්න. ඉතිං එහෙම කරාට පස්සේ මාධවට ටිකක් හරි අමාරුවෙන් බයිසිකලය පාරට උස්සං ගිහිං හති ඇරලා අහවර වෙලා ගමන් ආරම්භ කරන්න පුලුවන් උනා. මාධවලගේ පැත්ත තනිකරම කදු පල්ලම් විතරයි. තැනිතලා පාරක් ඇත්තෙම නෑ. නෑ නෙමෙයි ගොඩක් අඩුයි. සමහර තැන් වල බෑවුම අංශක 45ටත් වැඩියි. ඒත් මාධවට හා මාධවගේ බයිසිකලෙට දැන් ඔය කිසිම කන්දක්, කන්දක් නෙමෙයි. ඕන කන්දක යන්න මේ දෙන්නට දැන් පුලුවන්! ඉතිං මාධව දැන් කන්දක් දැක්කට ලේසියකට බයිසිකලේ තල්ලු කරන්නේ නෑ. කන්ද පාමුල ඉදන් එක දිගටම උඩටම පාගලා තමයි නවතින්නේ! බයිසිකලෙත් මාධවව පටවගෙන ඕන කන්දක යන්න තරම් දැන් හැඩ ගැහිලා ඉවරයි. ඉතිං මේ විදියට මාධවගේ බයිසිකල් සවාරි පටන් අරන්, ඒ වගේම මාධවගේ ආදරණීය බයිසිකලෙටත් අවුරුදු 3කට කිට්ටු වෙලා.&nbsp; ඔන්න ඔය විදියට අවුරුදු තුනක කාලයක් තුල මාධව මේ බයිසිකලෙන් ගොඩක් ගමන් ගිහින් තියනවා. ඒ වගේම ගොඩක් අත්දැකීම් ලබාගෙනත් තියනවා. ඉතිං මේ කතාවෙන් මාත් එක්ක එකතු වෙන්න මාධවගේ බයිසිකල් දින පොතේ කතා කියවන්න!<br /><br /><br />මෙන්න මේ කියන සිද්ධිය මාධව බයිසිකලේ ගත්ත අලුතම වෙච්ච දෙයක්! මාධවට ඒ කාලේ තිබ්බ මේ බයිසිකල් උණ නිසාම වැස්සක් නැත්තන් ඕනම වෙලාවක කොච්චර අමාරු උනත් බයිසිකලෙන් තමයි කඩේට, ටවුමට ගියේ. ටවුමට යන්න නම් මාධවලගේ මාමාගේ ගෙදර ළග පාරේ ඉදන් එක දිගට කන්දෙ කි.මී&nbsp; 3/4ක් විතර පාගන්න තියනවා. ඒත් ආසාවටම කට්ට කාගෙන දාඩිය පෙරාගෙන මාධව මේ කන්ද නගිනකොට පයින් යන කස්ටිය ඊට වඩා හයියෙන් ඇවිදන් ගිය වෙලාවල් තිබුනා. ඒත් යන්තම් හරි පල්ලමක් සෙට් උනොත් මාධව මෝටර් බයික් වලටත්, ලොකු අශෝක් ලේලන්ඩ් බස් වලටත් ඕවර් ටේක් කරන්න දෙපාරක් හිතන්නේ නෑ. කොට කොට හරි&nbsp; 2 ස්ට්‍රෝක් ත්‍රී රෝද රථ වලටත් අදින්න බැරි කදු තමයි මේ මාධව හා මාධවගේ සයිකලේ එකතු වෙලා තරණය කරන්නේ.............!!<br /><br /><br />ඉතිං දවසක් ඔහොම ටවුමට ගිහින් එන වෙලාවක මාධව දිගාගෙ බෑග් කඩේට සෙට් වෙලා කොල්ලෝ ටිකත් එක්ක ටිකක් කදේ දාගෙන හිටියා. එහෙම ඉදලා ආපහු ගෙදර එන්න කලින් මාධව ආයෙත් පොඩ්ඩක් ටවුම පැත්තට ගිහිං ගෙදර යන්න පිටත් උනා. ආපු පාරෙම. ඉතිං මාධව දැන් මද බෑවුමක තියන මාධවලගේ ඉස්කෝලෙට උඩහින් තාර පාරේ (මේ මං දන්න අයට කියන්නේ, මාදු කඩේ ඉස්සරහ පාර) ඇරලා එනවා. වේගය වැඩ් කමට ඇස් වල කදුලුත් පිරිලා. වැහැලා නැවතිලා තිබ්බ නිසාම වතුරට පාරත් ටිකක් ලිස්සනවා. මෙන්න යකෝ දිගාගෙ කඩේ ඉස්සරහදිම මාධවගේ බයිසිකලෙට සේනානායකයගෙ බල්ලා පැනපි. අල්ලපු කඩේ එකේ නට්ට නැති බල්ලා. මාධව බයිසිකලේ ගත්තු අලුත නිසාම ඒ දවස් වල එච්චර හුරුවක් නෑ මේ බල්ලො පැනිලි වගේ කේස් වලට. ඇත්තටම මේ තමයි මාධවගේ බයිසිකලෙට බල්ලෙක් පැනපු මංගල අවස්ථාව. ඉතිං මාධව දන්න සෙල්ලම් දාලා යන්තම් තිරිංග අල්ලගෙන වේගය අඩු කර ගත්තට වැඩක් උනේ නෑ. මොකද මාධවට රථයේ පාලනය ගිලිහී ගිය නිසා. බයිසිකලය කෙලින්ම ගියේ පාරේ ගිය අක්ක කෙනෙක්ගේ පශ්චාත් භාගයේ සමමිතික අක්ෂය වෙතට! දඩ බඩං! ඉවරයි. (බයිසිකලෙට නම් මොකුත් උනේ නෑ) මාධව ආපහු පාලනය අතට ගන්නකොට වෙන්න ඕනි හරිය වෙලා ඉවරයි. අර අක්කා (හැප්පුනාට ඒ අක්කා වැටුනේ නෑ. ටිකක් ඉස්සරහට විසි උනා!) මාධවගේ මූන දිහා කන්න වගේ බලං ඉන්නවා. ඒ මූනේ කේන්තිය පිරිලා. ඒ අක්කට ඇඩෙන්නත් එනවා වැදුන තැන වේදනාවටම. ඒ අතරේ මාධවත් තමංට කන් කොත්තුවක් හම්බෙයි කියලා බලන් ඉන්නවා. ඒ අක්ක හොද වැඩියි. ඒ නිසා කොත්තු නෑ. ඇත්තටම මේක විහිලුවක් නෙමෙයි. මේක විහිලුවක් විදියට ලිව්වට බැරි වෙලාවක් ඒ අක්කගේ කොන්දට&nbsp; හෝ අනිකුත් තැන් වලට මොකක් හරි හානියක් උනා නම්.... ටිකක් හෙමීට වැදුන නිසාම හොදට ගියා.<br /><br />ඉතිං මාධව කිව්වා&nbsp; "සොරි අක්කෙ. අර කඩේ බල්ලා පැන්නනේ"&nbsp; කියලා.. <br /><br />අක්කා බැලුවා මේ මූ කියන බල්ලා කෝ කියලා. එයා බල්ලව දැකලා තිබ්බෙ නෑ...<br /><br />&nbsp;ඉතිං කෝ මේ (* <a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා</a> විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; බල්ලා?<br /><br />අර (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; සේනානායක (* <a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා</a> විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *) ඒ ඩිංගට (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; බල්ලව හංගලා. ඉතිං අර අක්කට පෙන්නන්න (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; බල්ලෙක් එතන නෑනේ! දැං මාධවට අක්කට කියන්න උත්තරත් නෑ. " අර බල්ලා අර බල්ලා " කිව්වට වැඩක් නෑ. (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp;&nbsp; සේනානායකයා (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp;&nbsp; බල්ලව හංගලානේ! දැන් ඒ අක්ක හිතුවේ මේ මාධවගේ කෙබර කියලා. ඒ මදිවට ඒ අක්කගෙ පශ්චාත් භාගයේ වේදනාව මූනෙනුත් පේනවා. දැන් මාධවට ගොඩක් අප්සට් උනා. හිතලා කරපු දේකුත් නෙමෙයි. අර අක්ක මාධවට බැන්න නම් ඔච්චර හිතේ අමාරුවක් මාධවට නැති වේවි. ඉතිං ඒ අක්කි මාධවට කියලා දෙන්න හොදවයින් වචන දෙක තුනක් තෝරලා ගන්නකොටම දිගාගෙ කඩේ ඉදපු බුද්ධික අයියා, දිගා ඇතුලු කොල්ලෝ ටිකයි, රොද්‍රිගු අංකලුයි මේ වලියට බැහැලා (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; බල්ලාගෙ කතාව ඇත්ත එකක් බව කියලා ඒ අක්කිට තේරුං කරලා දීලා යන්තං වලිය ෂේප් කර ගත්තා. නැත්තං එදා මාධව ඇතුලේ තමයි. ඒ කිව්වේ පශ්චාත් බාගයකට අලාභ හානි කිරීම සම්බන්ධයෙන් කූරු ගනින්න තිබුනා.<br /><br />ඒ මදිවට එදාම මාධව ආපහු ගෙදර එන්න කලිංම මේ (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; සේනානායක (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *) මාධවගේ මාමා කෙනෙක්ට නිවුස් එක දීලා. ඉතිං නෝ කතා නෝ සිනා! ඒත් වෙලාවට මාධවගේ ගෙදරින් එච්චර අවුලක් ගියේ නෑ ඒ කේස් එකට. හැබැයි එදා දිගාගෙ කඩේ හිටිය කොල්ලෝ ටික නම් මාධවව නම් සෑහෙන කාලයක් නෝන්ඩි කලා මේ සිද්ධිය මතක් කර කර!<br /><br /><br />ඉතිං ආයේ දවසක් මාධව ඔය දිගාගෙ කඩේ ඉන්නකොට (එදා නම් බයිසිකලේ තිබ්බේ නෑ) අර අක්කි යනවා මාධවලගෙ ටවුමේ ලොකු ප්‍රභූ වරයෙක්ගේ කාර් එකේ නැගලා. බලද්දි ඒ ප්‍රභූවරයගේ නෝනගෙ තමයි ඒ හප්පපු පස්ස පැත්ත. ඉතිං මාධව හෙමීට කඩේ ඇතුලට රිංගන් පැය භාගයක් විතර හැංගිලා හිටියා. මාධව යලිත් වරක් මේ ලිපියෙන් ඒ අක්කගෙන් සමාව ඉල්ලනවා. ඇත්තටම මාධව හිතලා&nbsp; ඒ දේ කලේ නෑ. මාධවට ඒ දේ උනේ අර (* <a href="http://baladhariya.blogspot.com/">බළධාරියා</a> විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; සේනානායක (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *) ගේ (* බළධාරියා විසින් කුණුහරුප ටික කපා දමන ලදී *)&nbsp; බල්ලා නිසයි. අක්කේ මේ මාධවට සමා වෙන්න!<br /><br /><br />මේක උනේ මාධව අර කලින් කිව්ව කොකා එක්ක බයිසිකලෙන් ටුවර් එකක් දාන්න ගිය වෙලාවක. සිද්ධිය මේකයි. මාධවගේ අම්මගේ පොඩිම මල්ලි, ඒ කියන්නේ මාධවගේ පොඩි මාමා වයරීන් වැඩ කරනවා. ඔයාලගෙත් එහෙම වයරීන් වැඩක් තියනවනම් මාධවට කියන්න. අඩුවට වැඩේ සෙට් කරලා දෙන්නම්. ඉතිං පොරට සෙට් උනා ටවුමේ පල්ලියෙත් වයරීන් එකක් කරන්න. ඉතිං දවසක් පොර මාධවට කිව්වා පොඩි උදව් වගයක් කරන්න හවස පල්ලියට එන්න කියලා. ඉතිං මාධව සිය ඥාති සහෝදර කොකත් අඩ ගහගෙන ගියා මේ ගමනට. එදා නියම දවස! අව්ව වැටිලා. හවස 3ට විතර ඇති අපි යන්න පිටත් වෙද්දි. වැඩිය රස්නෙත් නෑ. ඉතිං දෙන්නම කල්පනා කලා බයිසිකල් වලින් යන්න! ඒත් කෝ දෙකක්! එක බයිසිකලයයිනේ තියෙන්නේ. මාධවලගේ පැත්තේ ඩබල් දැමිලි නෑ. ඩබල් දාන්නත් බෑ. ඩබල් දාන්නෙත් නෑ. මොකද පල්ලම් වල ඩබල් දාන්න තරම් තිරිංග බයිසිකල් වලට නෑ. ඩබල් දාලා පත කදු අදින්න පුලුවන්යෑ! මාධව තනියම යන්නෙත් අමාරුවෙන් ඔය කිව්වට. ඊට පස්සේ දෙන්නම තීරණය කලා ඉස්කෝලෙ ළගම ඉන්න සුධීරයගේ ඩබල් සොකට් මවුන්ටන් එකත් ඉල්ල ගන්න. ඉතිං මාධවලගේ ඉස්කෝලෙ ලග ඉන්න සුධිරයගේ ගෙදරට ගිහින් ඒකත් අරන්, හරි දැන් දෙන්නා ගමනට පිටත් උනා. <br /><br />ඉතිං දෙන්නම පල්ලියට ගිහින් (පල්ලිය ඇතුලට වාහන දෙක ගන්න කාපු කට්ට ගැන වෙන වෙලාවක කියන්නම්) වැඩේ ඉවර කරලා දෙන්නම අපහු එන්න පිටත් උනා. දැන් මාධවලගෙ ක්ලාස් එකේ ඉන්න කුෂාන්ලගෙ ගෙවල් පැත්තෙන් දාලා බල්ලො ඉන්න ගෙවල් එහෙම මග ඇර ඇර දෙන්නත් එක්ක කෙලගෙන එනවා. ඔහොම ටිකක් දුර යද්දි දෙන්නටම නොදැනි වේගයන් වැඩි වෙලා අන්තිමට මේක රේස් එකක් උනා. දෙන්නම ඇරලා යනවා. මාර වේගයක්! දෙන්නටම පුදුමයි. ඒත් එකෙක් වත් දෙවැනි වෙන්න අකමැති නිසාම ඇරලා යනවා. ඒක කොන්ක්‍රීට් කරපු පාරක් නිසා හරියට බ්රේක් වදින්නෙත් නෑ. බ්රාස් බ්රාස් සද්දේ! අමු අමුවේ ලිස්සනවා. ඉතිං කොහොම හරි කොකා, පල්ලමකදි&nbsp; (මාධවට පල්ලම් පටන් ගන්න තැන් වලදි ටිකක් අවුල් - තාමත්) මාධව ටිකක් ස්ලෝ වෙච්ච වෙලාවක මාධවට ඉස්සර කරලා ඇරලා යනවා. ඔහොම දෙන්නම ලොකු කැලයක් මැදින් එහෙම ඇවිත් අර ගෑනු කෙනාව හැප්පිච්ච පාරට වැටුනා. එතනින් ටවුම පැත්තට යන පාරේම ගියාම කොළඹට යන පාරට යතෑකි. ඉතිං දෙන්නම රේස් එක යන ගමන්ම තීරණය කලා කොළඹ පාරේ දාලා ඉස්පිරි තාලේ ඇතුලෙන් යන පාරේ ගිහින් ඉස්පිරිතාලේ ඇතුලෙදි හරවගෙන ආයේ කොළඹ පාරෙම උඩට ඇවිත් ඉස්කෝලෙ පාරෙන්ම (අර අක්කව හැප්පුන පාරෙම) ගෙවල් බලා යමු කියලා. ඉතිං මාධව කොළඹ පාරට හැරෙන හන්දියේදි කාපට් එකට දාද්දිම ආයෙමත් කොකාට ඉස්සර කරලා ෆස්ට් වෙලා කඩාගෙන යනවා. මාධව දැන් ටොප් ස්පීඩ් එකේ යන්නේ! ඉස්සරහ තුන්වැනි ගියර් එකටම දාලා. ඒ කියන්නේ ඉතිං කතා කරලා වැඩක් නෑ, පවන වගේ තමයි! කොකා පදින අනික් එකේ ඉස්සරහ ගියර් වැඩ නෑ. ඒත් කොහොම හරි කොකා ඒකේ ඉස්සරහ ගියර් එකක් දාගෙන තිබ්බා. ඉතිං දෙන්නම දැන් පැයට කි.මී&nbsp; බර ගානකින් යන්න ඇති. මාධව ඉස්සරහින්, කොකා පිටිපස්සෙන්! ඔහොම ගිහින් තැපැල් කන්තෝරුව පහු කරලා, ඉස්පිරිතාලෙට උඩින් තියන ටයර් ප්‍රේමෙ සීයගේ කඩේ ළගට එද්දිම කොකා පියාඹන්න ගියා. හැබැයි වැරදි පැත්තෙන්. ඒ කියන්නෙ ඕවර් ටේක් කලේ වැරදි පැත්තෙන්. මාධව ප්‍රේමෙ සීයගේ කඩේ ඉස්සරහ වංගුව ගන්නකොටම කොකා වැරදි පැත්තෙන් කෙලින්ම ඇවිත් මාධවගේ බයිසිකලේ හරි මැදින් හැප්පුනා. ඒ කියන්නේ මාධවගේ බයිසිකලෙට ලම්භකව කියලා කිව්වත් හරි.....!<br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-30qyFicW5kM/TmJ1MyoSAYI/AAAAAAAAAI8/d0dOU1nAYck/s1600/wateemata+pera+gateema.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="315" src="http://4.bp.blogspot.com/-30qyFicW5kM/TmJ1MyoSAYI/AAAAAAAAAI8/d0dOU1nAYck/s400/wateemata+pera+gateema.jpg" width="400" /></a><br /><br /><br />ඉතිං සියල්ල වියවුල් උනා. කොකා පියෑඹුවා මාධවගේ සයිකලේට උඩින්! මාධව සයිකල් දෙක හැප්පෙනකොටම තද කරලා බ්රේක් ඇල්ලුව නිසා පොරව විසි උනේ නෑ. එතනම ඇල වෙලා වැටුනා. එච්චරයි. මාධවගේ වම් අතේ වැලමිට ලග පතුරු ගැහුනා. කොකා උඩින් විසිවෙලා ගිහින් කොළඹ පාරේ මැද වැටුනා. කෙලින්ම ඔලුව ඩිග් ඩිග් ගාලා බිම වැදෙන හඩ හොදට ඇහුනා. වටේ තිබ්බ කඩවල් වල කට්ටිය දුවං ඇවිත් අපිව නැගිට්ටුවා. ස්තූතියි එයාලට. ගොඩක්! ඉතිං මේ අතර කොකා නැගිටලා හිනා වෙවී වට පිට බලනවා. ඌට මඤ්ඤං වගේ! කණ්නාඩි දෙකත් ගැලවිලා. කට්ටියම මූව කඩේට අරන් ගිහින් ක්‍රීම් සෝඩා එකක් පෙව්වට පස්සේ තමයි ඌට පියවි ලෝකය මතක් උනේ! කඩේ කස්ටියම මේ දෙන්නව හොදට ටෙස්ට් කලා. මාධවගේ වැලමිට, අත් වල ඇගිලි දෙක තුනක් හා අත් දෙකේම අල්ල තුවාල වෙලා. බ්රේක් හැඩල් අල්ලපු පාරට තමයි මාධවගේ අත් වල අල්ල තුවාල වෙලා තියෙන්නේ!! කොකාගේ කකුලේ මාපට ඇගිල්ලක නියපොත්තට බඩු! වෙන තුවාල නෑ. ඔලුව වැදුන එකට තමයි ටිකක් බය තිබ්බේ. <br /><br /><br />&l